In onze herinnering duurden de winters vroeger 3 maanden en kon je altijd sneeuwballen gooien en schaatsen. Kranten in de kieren van de deur, de luiken dicht, ijsbloemen op de ruiten en met een kouwe neus wakker worden. ’s Avonds met een warme kruik in bed en nagriezelend van de vette levertraan dromen van de Elfstedentocht. Je kon toen met de auto op het IJsselmeer rijden. Herman de Man heeft een boek geschreven De barre winter van negentig. Dat was in 1890, toen moet het tot in maart hebben gewinterd, een soort kleine ijstijd had je toen. Ik heb de meeste herinneringen aan de winter van 1963 en daarom een paar ijskoude haiku’s.

Er kan geschaatst worden in onze contreien! Dat meldt Gerrit van Schoonhoven. De liefhebbers moeten bij de Leemkuil ten noordoosten van de rotonde Tongeren zijn.

Even wat ergernis van me afschrijven naar aanleiding van dit verhaal van Bert Hanekamp.

Harry Nitert fietst niet alleen graag, maar maakt zo af en toe ook een wandeling: ,,Afgelopen woensdag heb ik een weandeling gemaakt met King en zijn baasje Henk van E.".

Het is 15 januari, en vandaag ga ik winkelen! Zo`n drie keer per jaar plan ik zo`n ‘schoolreisje voor mezelf’  in,  lekker een dagje shoppen. Ik heb al een hele lijst wat er aangeschaft moet worden en heb er echt zin in. Helaas gooit het weer roet in het eten, het is de eerste sneeuwdag van deze winter.

In ons binnenhofje achter onze flat in Belo onderhouden wij vele hobby’s. Het vijvertje bijhouden met van bovenaf stromend water, met vijf visjes als bewoners, behoort ook tot die liefhebberijen.

In het eerste deel wat hier staat ben ik hoofdzakelijk ingegaan op mijn loopbaan bij drukkerij Hooiberg. In dit vervolg ga ik verder met de periode van na het faillissement en de tegenwoordige situatie.

Wat is dat nou? Staan zo maar een paar leden van de Eper Bloaskapel voor aanvang van de repetitie buiten het mooie clubgebouw aan de Lange Veenteweg te roken. Blazers nota bene! ,,Gaat dat wel samen, roken en blazen?’’ ,,Nee, niet samen, maar wel na elkaar. En zo lang we roken, kunnen we ook blazen, want dan zijn we niet dood. Maar kom binnen, de koffie staat hier altijd klaar.’’

Afgelopen zondag is Harry Nitert toch maar weer even gaan fietsen. We zijn zo langzamerhand gewend geraakt aan de zondagse fietstochten van Harry, met meestal een vaste fietsmaat.

Als er sneeuw ligt, is het bijna nergens zo mooi als hier. Zeker in Nederland niet. Dan hoef je niet op wintersportvakantie, tenzij je per se op lange latten van een berg af wilt suizen.