Gedichten van Henk Posthouwer

Kracht en inspiratie uit historische bodem

IMG 6828 AangepastDe Renderklippen zijn eigenlijk stuifduinen. Zo’n 10.000 jaar geleden had de ijskoude wind hier vrij spel en zo ontstond een duinlandschap, dat tegenwoordig een lievelingsplek is van velen. Eigenlijk is het geen natuurlijk landschap: doordat het gebied tot op heden begraasd wordt, ligt hier een prachtige heidevlakte, die dit jaar helaas minder stralend is door de vraatzucht van het heidehaantje.

Het idee dat hier zo’n 120.000 jaar geleden nog gletsjerijs lag, dat hier resten van menselijke bewoners zijn gevonden, dat je je hier op oer-Veluwse bodem bevindt, werkt ontspannend en inspirerend. Zelfs de nachten zijn hier nog als vroeger, je ziet nergens zo veel sterren als aan de hemel boven onze Renderklippen, een van de weinige gebieden in Nederland waar het nog echt donker wordt.

Lees meer...

Woensdag bitchdag

IMG 6781Het is nu wel bekend bij onze trouwe Epernetsympathisanten en -lezers dat ik een trouw bezoeker van de sportschool aan de W. G. van de Hulststraat ben, maar wat er daar op woensdagmorgen gebeurt is bij het grote publiek nog niet bekend. Wij, mijn boks-, fiets- en krachtsportvriend Tom en ik, zijn elke woensdag om 9 uur aanwezig om er eens lekker op los te rammen. Er is ook altijd een vrouwelijke tweeling van de partij, die altijd ongelooflijk hard tegen een bokszak schopt, gelukkig voelt ie daar niks van en kan hij ook niet schreeuwen van pijn en ontzetting. Wij mannen voelen ons daar altijd een beetje sullig bij, maar als het op de kracht van de armspieren aankomt, staan wij echt ons mannetje.

Exact om 9 uur verschijnt Renate ten tonele, zij is heel aardig, maar gedurende de les is ze een heel strenge juf, die niet met zich laat spotten. Ze ziet er altijd heel mooi uit, in zo’n zwart strak pakje met een onleesbaar opschrift links, rechts, boven en onder. Heur haar blijft, als bij Beatrix, eeuwig keurig in model, met dit verschil dat er bij Renate sprake is van een frivool en spannend kapsel en bij Bea van ’n dichtgelakte bloempot. Nou ja, in elk geval duldt Renate geen enkele tegenspraak meer na 9 uur. Haar bokswil is wet, dus we hebben maar te gehoorzamen en dat doen we graag en ook nog op vrijwillige basis, een soort zelfkwelling dus, een broertje of zusje van sm.

Lees meer...

4 augustus, een broeierige dag

anneElk jaar herdenken we onze oorlogsslachtoffers op 4 mei gedurende de 2 minuten stilte. In augustus zijn we hiervoor niet meer in de stemming. Toch bracht het Algemeen Dagblad afgelopen zaterdag een pakkend artikel over de arrestatie op 4 augustus 1944 van de bewoners van het Achterhuis, de families Frank en Van Pels en de heer Fritz Pfeffer. Er werden ook 2 helpers gearresteerd. Het was die vrijdag een broeierige dag in de warme zomer van het 4de oorlogsjaar. Wat zal het bedompt zijn geweest in het Achterhuis met zijn 8 bewoners die zich de hele dag stil moesten houden op een afgesloten bovenverdieping en wat zal de doodsschrik hebben toegeslagen toen hun schuilplaats werd geopend.

Lees meer...

Op naar de top met beperkt zicht

spinnen 3Elke dinsdag- en donderdagmorgen spin ik met nog wat sportievelingen op de sportschool. We worden gestimuleerd, je kunt beter zeggen afgebeuld en afgeknepen, maar we doen het vrijwillig, dus we houden het op stimuleren en we worden tot eenzame hoogte gebracht door opperspinner Justin. Het gaat er heet, zweterig en steamy aan toe bij dat fietsen, of spinnen. Ik spin al minstens 10 jaar en er zijn al minstens 6 opperspinners voorbijgekomen en ook opgedraafd, maar ze leggen het allemaal af tegen ons moordend tempo; ze kunnen op een gegeven moment niet meer tippen aan onze uitzonderlijke conditie.

Lees meer...

Zweten, Trump en schaamlipcorrectie in het praothok

geleuter 2geleuter 1Dagelijks fiets ik ’s morgens in alle vroegte naar de sportschool Fitnesscentrum Epe bij de vroegere Van de Hulstschool. Het is daar altijd weer een gezellige boel, lekker beulen en zweten, een beetje kletsen, je spierballen zien groeien, je lichaamsvet zien verdwijnen en daarna komt het allerleukste: een kwartier in de sauna, ook wel het praothok genoemd. Dagelijks verzamelt zich hier een bont gezelschap van mannen die in de 12 minuten die de zandloper aangeeft de wereld verbeteren.

Zo komen Trump, de wilde zwijnen en de naderende wolven met grote regelmaat in de gesprekken voorbij, wordt het laatste plaatselijke nieuws uitgewisseld, worden alle mensen die niet in de sauna zitten eventjes haarscherp besproken, de klimaatproblematiek wordt in dit hete hok zeker niet vergeten, en een van de zweters weet altijd wel de club heel even te interesseren voor filosofische vraagstukken of hij vraagt zich hardop denkend af wat het nut is van schaamlipcorrectie en botox, en andere niet ter zake doende items. Als toetje worden er enkele gedistingeerde grappen voorgedragen. Onderhand is het dan echt wel tijd de kouwe douche op te zoeken om oververhitting van de gesprekken en de koppen te voorkomen. Zo beginnen onze dagen met een ongekend hoogstaand cultureel en filosofisch gebeuren waar eenieder van ons zich telkenmale zeer, zeer op verheugt.

Lees meer...

De veerman

veerman 2De veerman, tegenwoordig moet je uiteraard spreken van veervrouw, of misschien wel van veermens of veerpersoon, nou ja, ik elk geval de persoon die ervoor zorgt dat de pont elke keer weer netjes op de andere oever schuift, is een benijdenswaardig mens. Hij (in het vervolg is het een hij) zal nooit verdwalen, zal nooit een bekeuring krijgen wegens snelheidsovertreding, zal altijd op tijd voor het avondeten binnen zijn en zeker geen last krijgen van hartkwalen of andere ongemakken die veroorzaakt worden door een stressvol bestaan. Kortom een bevoorrecht mens die ook nog eens werkt in de mooiste omgeving die je kunt bedenken, de IJsselstreek…

Lees meer...

De triomf van de gotiek

KatMetz (14)De gotiek maakt op iedere bezoeker een diepe indruk. In de grote gotische kathedralen worden de mensen stil en blijven om een kaarsje te branden. De vaak anonieme middeleeuwse bouwers hebben hun doel bereikt: hun bouwwerk richt de blik omhoog, het hemelse dwingt respect af. Het gedicht is ontstaan in de kathedraal van Metz en de foto’s zijn daar ook gemaakt. Gewoon kijken en verwonderen.......  

Lees meer...

Een nieuwe dierentuin

michael mazzone xvLRLLfP22o unsplash AangepastDe komst van de wolf is groot nieuws, aan elk spoor in de vorm van pootafdrukken, drollen, resten van prooien, wordt terecht uitgebreid aandacht besteed. Begrijpelijk, want dit alles geeft ons de illusie dat het met de kwaliteit van de natuur in ons land wel meevalt, de fauna wordt steeds gevarieerder, straks hoeft het overschot aan groot wild niet meer te worden afgeknald, want de wolf zorgt voor een natuurlijke balans in onze dierbare natuur.

Ik vind de wolf een schitterend dier, sociaal en imponerend, maar ik zou hem niet graag met zijn scherpgetande vrienden tegenkomen op een smal bospad met alleen mijn fiets om me achter te verschansen. Ik zie de koppen al in de krant en op Epernet het bericht van mijn vriend Jan Stenvert: Veelbelovende bejaarde verslonden door een roedel wolven. Slechts zijn mobiel, horloge, fiets en twee kunstheupen zijn teruggevonden. Die fiets (Koga Myata) staat te koop. Het zou jammer zijn voor mijn lieve familie, maar ik heb al wel een redelijke tijd volgemaakt op deze aarde. Wat gebeurt er echter als er een kind wordt aangevallen of mijn bevallige buurvrouw? Dat zou toch echt zonde zijn.

Lees meer...

Nu in CODA: Paper Art

papier 5Rond 1740 waren er op onze Veluwe 168 papiermolens, maar door de industrialisatie nam dit aantal in de tweede helft van de 19de eeuw sterk af. Apeldoorn kende ooit de papierfabriek De Halve Maan en de Van Gelder Papierfabriek. De papierindustrie is echter niet helemaal verdwenen uit dit gebied. In Loenen wordt nog steeds op ambachtelijke wijze papier gefabriceerd in de Papierfabriek De Middelste Molen en de voormalige Kartonfabriek Lona maakt nu deel uit van de kartonmultinational Smurfit Kappa. Deze bedrijven houden de herinnering levend aan een typisch Veluws product: papier.
(bron: MijnGelderland, Vierhonderd jaar papierproductie op de Veluwe door Annemieke Zoutenbier)

Lees meer...

Domweg gelukkig in de Bloemstraat

Bloemstraat 1Het gedicht van J.C. Bloem, De Dapperstraat: iedereen kent wel de iconische laatste regel Domweg gelukkig, in de Dapperstraat. De dichter hield duidelijk van de grote stad en vond dat er van de natuur weinig was overgebleven: Een stukje bos, ter grootte van een krant. In de stad is bijna niets van natuur te bespeuren, maar als je weinig verwacht is de verrassing des te groter: Alles is veel voor wie niet veel verwacht. Zo komt hij op schitterende invallen die een gedicht opleveren dat opgenomen is in de Canon van de Nederlandse letterkunde. Of hij ooit in de Dapperstraat is geweest betwijfel ik, hij heeft de naam alleen maar gebruikt om het beginrijm. Domweg gelukkig op of in de Hoge Weerd klinkt toch echt niet.

Lees meer...

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.