Gedichten van Henk Posthouwer

De luchtigheid van de berk

berken 2Vaak zie je ze aan de bosrand: berken. Ze staan daar niet alleen voor de sier, ze kunnen een bosbrand vertragen doordat ze veel water bevatten. Vooral in het voorjaar bevat een berk heel veel vocht. Vroeger tapten we dat wel af en smeerden het in ons haar. Bij onze dorpskapper kon je zelfs ‘dr. Dralle Berkenhaarwater’ kopen en als je mij kent kun je aan mij wel zien dat dit een magisch en effectief watertje was voor het hoofdhaar.

De berk is ook een rommelmaker, in het voorjaar verspreidt hij een ongelooflijke hoeveelheid stuifmeel en minuscule schubjes. Als je allergisch bent voor boompollen zou je elke berk het liefst omhakken en dat zou toch jammer zijn, want het is een prachtige boom. Voor de oude Germanen was het een boom van de wijsheid.

Lees meer...

Geuren

geuren8Geuren blijven je altijd bij, al word je nog zo oud en krakkemikkig. Je zult nooit de geur vergeten van het gebraden draadjesvlees op het sudderpitje in de keuken van je ouderlijk huis. Je zult een chloorlucht altijd associëren met het zwembad waar je in je jeugd een beetje stoer liep te doen en te zijn om indruk te maken op de Puttense meisjes.

Lees meer...

Stilte

ring 2Ongeveer een keer in de maand ben ik suppoost, een suppoost is gewoon een zaalwachter. Je kunt me achter de tafel in de tentoonstellingsruimte De Ring in het gemeentehuis vinden. Ik bekijk eerst alle geëxposeerde kunstwerken, ze zijn altijd de moeite waard, en daarna verdiep ik mij in mijn boek of krant. Af en toe sluip in naar de koffieautomaat waar ik altijd vriendelijk
word ontvangen door pauzerende afgepeigerde ambtenaren, die ik bemoedigend en stimulerend toespreek. Met zo’n baantje als suppoost kun je wel oud worden, de enige herrie die je hoort is die van naaldhakken.

Lees meer...

De hemel huilt

auschwitz 1Op 27 januari 1945 bevrijdt het Russische leger het beruchte concentratiekamp bij Auschwitz, een verzameling van enkele kampen. Hier kwamen 1,1 miljoen Joden, 150.000 Polen, 23.000 Roma, Sinti en homoseksuelen om. Volgens de vele bezoekers is het op deze plek altijd koud, winderig en regenachtig. “De hemel huilt er nog steeds”. Het Nederland Auschwitz Comité organiseert jaarlijks op de laatste zondag van januari een herdenking in Amsterdam. Op de televisie was weer een indringend verslag te zien.

Lees meer...

Op de grote stille heide

honds 1We zijn, bewoners van Heerde en Epe, trots op onze mooie omgeving met als kers op de taart de schaapskudde op de Renderklippen onder vakkundige leiding en beheer van Lammert Niessing en zijn blaffend en attent hulpteam. Ik denk altijd weer aan het romantische liedje ‘Op de grote stille heide’ van P. Louwerse en J. Worp. De herder in dit lied is zo ongeveer de gelukkigste mens op aarde als hij ‘tevreeën met zijn karig loon’ denkt en juicht: ‘Hoe rijk is mijn heide, hoe rijk is mijn heide’. De heide wel, maar hij niet.

Lees meer...

In winterslaap tot rokjesdag

winterslaap Custom

De uitdrukking rokjesdag is bekend geworden door onze in 2009 overleden oud-plaatsgenoot Martin Bril. De eerste mooie dag in april zou een rokjesdag kunnen zijn, je kleedt je dan lekker luchtig, omdat het voorjaar in de lucht zit.

Prachtige foto’s staan er weer op Epernet, de een nog mooier dan de ander. Helaas, als ik dan eens naar bos en heide vertrek om ook al dat schoons vast te leggen, kruipt de zon steevast achter een dikke gereedhangende wolk. Dat maakt me toch zo somber en rillerig, waarom zij wel en ik niet?

De oplossing voor dit probleem wordt door de natuur gegeven: de winterslaap. Waarom doet een marmot of een beer dit wel en wij niet? Gewoon je eerst vol proppen met bijvoorbeeld zalm en dan maanden lang snurken. Ik denk dat ik het ga proberen. En dan wakker worden door de lentezon op rokjesdag….

Lees meer...

Slagvelden

vuurwerk 3De jaarwisseling is weer voorbij en het was ook wel gezellig met dat carbidschieten en siervuurwerk. Er ging voor miljoenen de lucht in, we hoeven niet te klagen, we wonen toch in een heel rijk en bevoorrecht land waar je zomaar, zoals die halve zool in het journaal schoorvoetend bekende, 2000 euro kunt uitgeven voor iets waar je in het minst erge geval geval suizende oren en een leeg gevoel van overhoudt.

Jammer, dat overal waar mensen plezier hebben, er een kleine verrotte kern is die dat genoegen volkomen verpest door het veroorzaken van rellen, brandstichting, vergevorderd vandalisme en het hinderen van hulpdiensten. Vooral dat laatste is helemaal onverteerbaar. Het was op sommige plekken gewoon oorlog. Een dergelijke herrie moeten de soldaten in de loopgraven in WO I ook gehoord hebben, inclusief de kreten van pijn en nog erger.

Trouwens, in een echte oorlog hebben beide legers meestal nog wel enig respect voor Rode-Kruissoldaten, maar tijdens de jaarwisseling wordt er door malloten zwaar illegaal vuurwerk naar ambulances en politieagenten gegooid. Toch maar afschaffen, al dat geknal? Voor veel mensen geen vraag meer, ze hoeven dan niet meer te schrikken of in paniek te raken. Aan de dieren hoef je de vraag helemaal niet te stellen. Over paniek gesproken: ik ken een Syrisch gezin in Epe dat doodsbang is tijdens de jaarwisseling, ongewild komen de verschrikkingen van de oorlog weer boven …

Lees meer...

Een teer bolletje

aarde 2De Amerikaanse astronauten die 50 jaar geleden voor het eerst de aarde vanuit de ruimte zagen waren diep onder de indruk van de kwetsbaarheid van onze planeet. Een teer bolletje, je zou kunnen zeggen, een breekbare kerstbal met daaromheen een heel dun laagje lucht en water. In dat dunne schilletje leven we met zijn allen, met bijna 8 miljard mensen.

We kunnen daar allerlei verschrikkelijke dingen met onze soortgenoten en met ons onmisbare milieu doen. Ik denk echt dat er ooit een oplossing zal komen voor alle grote problemen, hoe en wanneer weet ik niet. Je moet, zeker aan het begin van een nieuw jaar, optimistisch zijn en blijven hopen. Zo wensen we elkaar dus een hoopvol 2019 toe, ondanks een somber gedicht van iemand die dit opschreef op een regenachtige zondagmiddag om 5 uur.

Lees meer...

Dubbele bescherming

engelen 2Het is alweer 26 december, Tweede Kerstdag dus. In de aanloop naar Kerstmis stikt het overal van de engelen en engeltjes, bloot of gesluierd, van goud of stof, van gips of glas, van plastic of papier en al dan niet blazend op toeters, maar altijd vrolijk en onbekommerd rondvliegend en -fladderend in het kerstruim. Na vier weken advent en twee kerstdagen treedt er zelfs bij engelen vermoeidheid op en maken ze zich op voor een lange winterslaap in de opbergdozen in afwachting van kerst 2019. We zijn dan voor het oog weer engelloos, maar dat wil er bij mij nooit in, want ik geloof wel degelijk in engelen, al dan niet zichtbaar.

Lees meer...

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.