Gedichten van Henk Posthouwer

Een nieuwe lente, een bekend geluid

lente 2Afgelopen zaterdag stonden we nog op de schaats, konden we genieten van het strakke winterweer en van de mooie ijsplaatjes. Nu is het zo’n 18 graden warmer en kun je zonder handschoenen aan gaan fietsen, je sjaal die je vorige week nog zo hard nodig had, kan aan de kapstok blijven hangen.

Het voorjaar zit in de lucht, alles ziet er opeens vriendelijker uit, vogels beginnen spontaan hun soortgenoten uit te dagen in de vorm van mooi gezang hoog in de kale bomen; het zal nog wel even duren voor je je in moet smeren met factor 50, maar er komt ongetwijfeld een dag dat we lopen te puffen van de hitte.

Eerst maar blij zijn dat de zon dagelijks wat hoger aan de hemel komt, dat de natuur weer tekenen van leven geeft in de vorm van vroege bloemen en pril groen. Er gebeurt veel in ons dorp en in onze wereld, je zou de dagelijkse kleine wonderen bijna vergeten ...

 

Lees meer...

Polen en Pakistan

Iedere bezoeker van Epernet heeft, zo denk ik, met gemengde emoties: verdriet, woede en verbijstering, het aansprekende artikel gelezen van vrijdag 23 februari. Hulde aan al die mensen die zich inspannen voor dit zwaar getroffen en inmiddels getraumatiseerde gezin, dat bedreigd wordt met uitzetting naar Polen. Het kan niet anders dan dat je onwillekeurig aan de verhalen uit de oorlog denkt over de arrestaties van onze joodse landgenoten. Kwamen de Duitsers ook niet altijd in alle vroegte de mensen uit hun huizen sleuren? Alle hoop is vooral gevestigd op onze burgemeester. Het enige wat we kunnen doen is hem en alle anderen die zo begaan zijn met dit gezin steunen en reageren op hun eventuele oproepen om hulp.

 

we wisten nergens van

eindelijk veilig ons gastvrije land
zonder aanslagen en vervolging

ons land van eeuwenlange tolerantie
van verdraagzaamheid en polderen

ons land dat IS’ers laat terugkeren
voor een eerlijke berechting

ons land dat levensgevaarlijk geboefte
smullend podium geeft in ‘n collegetour

ons land dat ooit slaven hield
dat zich ooit zo misdroeg ver weg

ons land dat joden liet onderduiken
ons land dat anne frank zo koestert

met standbeelden en namen op scholen
wij weten toch nog wel wat er gebeurde

met hen die ‘s nachts van hun bed werden gelicht
niets mochten meenemen en naar polen gingen

waar miljoenen verdwenen, werden weggevaagd
naamlozen die we nu elk jaar in tranen herdenken

zullen we ons onze pakistaanse christenen ooit herinneren
zullen we voor hen ooit een monument oprichten

zullen we ooit over hen zeggen ‘wir haben es nicht gewusst?’

henk posthouwer, 25 maart 2018

https://www.nrc.nl/nieuws/2015/02/13/christenen-in-verdrukking-in-pakistan-a1464397

 

 

 

Optimist

optimist 1 CustomJe hebt vast wel even gewandeld. Soms hoor je ondanks de regen en de koude, het verre tinkelen van optimistische vogeltjes. Ik zag zelfs al een overijverige ekster met een behoorlijk tak rondvliegen. De katjes van de hazelaars en elzen staan op stuiven. Er komt misschien nog wel een Elfstedentocht dit jaar februari, maar toch zit soms de lente heel even in de lucht....

Lees meer...

Horses fokken

paard 2Op een markt ergens in onze omgeving ontmoette de plaatselijke paardenfokker een Engelse collega. Hij probeerde een gesprek in zijn beste Engels aan te knopen, maar dat verliep niet zoals hij had gedacht:

,,Hello Englishman, I fok horses too”.
,,I beg your pardon?”
,,Yes, yes, poardn.”

Paarden: iedereen heeft er wel wat mee en ik dus ook. Hoewel ik geen echte kenner en liefhebber ben, stap ik altijd even af om zo’n nieuwsgierig, dus bijna menselijk dier te begroeten en om, als er geen medemens in de buurt is, een gesprekje mee te voeren. Geeft rust, koeien trouwens ook.

Lees meer...

Oude wijsheden

wijsheden 3Het Bijbelse boek Prediker is ongeveer 2400 jaar geleden geschreven. Ondanks deze respectabele leeftijd leest dit boekje van 12 hoofdstukken alsof de auteur, het zou koning Salomo kunnen zijn, het gisteren nog aanprees in DWDD. Prediker heeft het vooral over lucht en leegte. De wereld is absurd, zit onzinnig in elkaar en hoe meer wijsheid je nastreeft, des meer je tot het inzicht komt dat de wereld echt een puinhoop is.

Toch zijn bepaalde ervaringen wel degelijk zinvol, in de liefde, werk en studie kun je voldoening vinden, maar maak je niet te druk, de zon komt toch wel op en gaat ook altijd weer onder, het leven gaat zijn eigen gang. Besef dat we een onvindbaar stofje zijn in het onmetelijk heelal. Dus kleur je leven met tedere liefde voor de mensen waar jij van houdt, geniet van de schoonheid, voor je het weet ben je vergeten, is het licht definitief uit….

Lees meer...

De hemel huilt

monumentOp 27 januari 1945 bevrijdt het Russische leger het beruchte concentratiekamp bij Auschwitz, een verzameling van enkele kampen. Er kwamen 1,1 miljoen Joden, 150.000 Polen, 23.000 Roma en Sinti en 60 homoseksuelen om. Volgens de vele tegenwoordige bezoekers is het hier nog altijd koud, winderig en regenachtig. ‘De hemel huilt er nog steeds’. Het Nederlands Auschwitz Comité organiseert jaarlijks op de laatste zondag van januari de herdenking in Amsterdam. Op de televisie was een indrukwekkend verslag te zien. Opvallend is dat de belangstelling voor deze herdenking steeds groter wordt, een lichtpunt in een wereld waarin demagogie, discriminatie en rassenhaat aan de orde van de dag zijn.

Lees meer...

Griep

In november stond ik in de rij om een griepprik te scoren. Elk jaar sta ik weer in twijfel: wel of niet prikken? Er zijn artsen die de jaarlijkse griepprik volkomen onnodig vinden en er zijn er die er behoorlijk aan verdienen. Als ik die honderden meters lange rij zie in de Wilhelm Tellstraat, sluit ik me braaf aan bij de wachtende medemens, neem de prik en een appel in ontvangst en ga, zo denk ik goedgelovig, immuun naar huis.

Lees meer...

Echte liefde in Brazilië

We kennen onze Gerard van de Schepop uit Brazilië zeker nog wel. Elke week reisden we in de geest met hem naar de overkant van de oceaan naar dat prachtige land, waar hij een nieuw bestaan en geluk had gevonden in de persoon van de stralende Rosana, de vrouw die hem volkomen begreep, en zijn Nederlands, zijn taal van de liefde, niet sprak maar wel verstond.

Rosana, ‘een ingelovige vrouw geboren om een ander gelukkig te maken. Dat schijnt haar missie op aarde te zijn. En daar wil zij nog een tijdje mee doorgaan. Gelukkig de man die haar zo van dichtbij mag meemaken’, dit zijn Gerards woorden, werd eind 2017 zeer ernstig ziek en allen vreesden dat zij 2018 niet zou halen.

Lees meer...

Het hijgend hert der jacht ontkomen

Hierbij kunnen we aan de gemeentewapens van Epe of Putten denken. Het Puttens hert staat op de achterpoten en gaat springen, het Eper hert zweeft prachtig in de ruimte. Ik weet niet of ze aan de jacht zullen ontkomen, in elk geval zullen ze wel hijgen.

Bij mij roept ’t hijgend hert associaties op aan een ver verleden, aan de tijd dat ik als 10-jarige zo’n 7 kwartier in de Oude Hervormde Kerk van Putten zat. Alles ging traag: het zingen, de gebeden en vooral de preek. De mensen kwamen meest lopend naar de kerk en velen waren nog in de sobere zwart-witte klederdracht.

Lees meer...

Top 2000 op de IJsseldijk

Enkele dagen per maand rijd ik, met veel plezier, als vrijwillig chauffeur op de buurtbus van Vorchten naar Wezep. Onderweg neem ik 2 soorten passagiers mee. De ene gaat bijna naast me zitten en kletst me de oren van de kop en de andere blokkeert elke conversatie door het gebruik van een headset.

Lees meer...

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.