Gedichten van Henk Posthouwer

Dagdromen en twitteren

dagdromen 3Het is al lang geleden dat ik bij mijn ouders op mooie zomeravonden in de tuin zat. Mijn hoogbejaarde moeder bakte altijd cake in een zogenaamde wonderpan, een tulbandvormige minioven, die een paar uur op het petroleumstel moest staan om een mooi baksel te krijgen. Op de een of andere manier smaakte elke cake weer anders, maar wel altijd heel lekker, net als de met de hand gezette filterkoffie met Buisman. Volgens mij bestaan die wonderpannen nog steeds, maar het zou me niks verwonderen als je er ook eentje in het streekmuseum Hagedoorns Plaatse zou vinden.

Lees meer...

Op de grote stille heide...

IMG 8497 AangepastOp de grote stille heide dwaalt de herder eenzaam rond en volgens dichter Pieter Louwerse (1840-1908) roept hij ‘tevree met karig loon’: ‘O, hoe schoon, hoe ver, hoe rijk is mijn heide?’ In die tijd had men een romantische kijk op het buitenleven, zolang je als dichter of schilder niet met je voeten in de mest stond en niet een groot gezin met hongerende kinderen had was het primitieve leven op het platteland iets prachtigs, een zuiver ideaal.

Dat de herder tevreden was met zijn karig loon geloof ik dus echt niet en dat hij ‘tevree’ heeft geroepen, dat zijn heide zo schoon, zo ver, zo rijk is betwijfel ik ten zeerste. Vroeger is er wat afgesappeld en afgeplagd op onze heidevelden: de schapen stonden in de potstal op heideplaggen, als die verzadigd waren van de mest werden er nieuwe in de stal gebracht, zo ontstond een steeds dikkere laag plaggen, de schapen stonden dus steeds hoger. De aldus ontstane mest was van levensbelang voor de boer, zonder mest geen oogst, kunstmest bestond nog niet en zou het leven enorm veranderen.

Onze schaapskooi is zo’n potstal, maar onze herder ploetert niet meer met heideplaggen, hij is in loondienst, geniet van zijn herdersbestaan en is niet meer afhankelijk van de mest in de stal. Het leven is voor ons allen heel comfortabel geworden, we denken minder afhankelijk te zijn van Onze Lieve Heer en de natuur, maar we zijn nu eindeloos afhankelijk van onze eigen scheppingen, als dat op den duur maar goed gaat...

Lees meer...

De ons toegemeten tijd

tijd 7We zijn met zijn allen heel druk op en in onze wereld in het oneindige heelal. Er zijn op andere verre, verre plekken van het universum ongetwijfeld planeten waarop een vorm van leven bestaat. Wij zullen daar wel niet meer achter komen. Geniet maar van je tijd op onze blauwe planeet en besef tegelijkertijd met dankbaarheid en bescheidenheid hoe uniek en nietig we zijn.

Ik maakte al enkele gedichten geïnspireerd op de bezienswaardigheden op en rond het landgoed De Haere in Olst. Hier is de grootste zonnewijzer van Europa te zien. Zo’n installatie loopt nooit voor of achter, maar als de zon niet schijnt ben je toch aangewezen op je horloge of smartphone. Eigenlijk zou iedereen een zonnewijzer in de achtertuin moeten hebben, het maakt je bewust van de draaiing van onze planeet, waarop we met zijn allen wonen, vluchten, liefhebben, oorlog voeren en nog veel meer.

Om de juiste tijd op De Haere te weten moet je wel wat rekenen; als de schaduw op 12 uur staat moet je in de zomer 80 minuten terugtellen. Je hebt dus tijd over en dat werkt kalmerend. Het hele landgoed ademt trouwens rust uit, een mooie bestemming van een fietstocht. Niet allemaal tegelijk graag….

Lees meer...

Een toonbeeld van zelfverzekerdheid

zwaan 9Fietsend van Elburg naar Kampen kom je door een uitgestrekt weidelandschap. In de randmeren is voor vogelliefhebbers veel te zien. Ik ben al heel tevreden met het fotograferen en rustig observeren van de familie zwaan. Mooiere vogels zijn er niet  en dat vinden ze vooral zelf ook.

De moederzwaan nam meteen afstand van mij toen ik de dijk af kwam rollen en de vader was op dit mooie moment even afwezig. Nadat hij zijn veren had opgestoken om nog meer indruk te maken durfde hij zich later bij zijn gezin te voegen. Mooi, zo’n familie, zwanen zijn heel trouwe huwelijkspartners, ze gaan zelden vreemd. Dat heeft ook niet veel zin, want ze zien er allemaal eender uit, tenminste dat vind ik. Mooie middag dus daar aan de slootkant!  

Lees meer...

Gewone margrieten

margrieten 5Zo heten de bloemen op de foto’s, maar als je er wat langer naar kijkt, vraag je je af wat nu eigenlijk zo gewoon is aan prachtige stralende wit-gele bloemen, met geometrisch gerangschikte buisbloemen in het midden. Gewoon, alledaags, betekent dat je zomaar, overal, deze prachtige bloemen kunt zien. De IJsseldijk bij Marle stond er vol mee. De naam margriet betekent  parel. Een betere betekenis is er niet!

Lees meer...

Een sprookjesachtige wandeling

IMG 2093 AangepastDe Franse schrijver Charles Perrault schreef het beroemde sprookje La belle dormante, de schone slaapster, wij hebben het meestal over Doornroosje. Hij zou geïnspireerd zijn door de aanblik van het Château d’Ussé, dat zo prachtig wit afsteekt tegen het donkere Fôret de Chinon in het prachtige Loiredal. De aanblik van het kasteel is nog steeds inspirerend. Je ziet de rozen tegen de witte muren opgroeien en ziet in gedachten de stoere ridder zich een weg banen door de verwilderde struiken. Er zijn trouwens meerdere versies van het sprookje, waarin het niet blijft bij een schuchter kusje op de wang. Volkomen ongeschikt voor de Efteling.

Wij maakten onlangs met een selecte groep onder leiding van Jan Bruil, oud-rentmeester van landgoed de Haere, een wandeling langs karakteristieke plekken aldaar. Jan vertelde en ik mocht af en toe een gedicht voordragen om het culturele en wijsgerige peil van het gezelschap op een hoger plan te brengen. Je hoeft voor inspiratie niet naar Frankrijk, dit landgoed in Olst is ook heel inspirerend. Mijn laatste 2 gedichten zijn daar ontstaan en onderstaand werk ook. Een vrije interpretatie van een beroemd verhaal, dichterlijke vrijheid heet dat. Het is toch af en toe zo fijn om dichter te zijn….

Lees meer...

Een sprekende boom

de haere 8Op en rond het landgoed De Haere bij Olst is veel te zien: in de eerste plaats de prachtige natuur, de statige oude bomen, de mooi onderhouden gebouwen, de grootste zonnewijzer van Europa, een vlinderweide, statige beukenlanen en ook nog een dode boom die heel veel te vertellen heeft. Hij vertelt over een dreiging die hier eens voelbaar was, over de Koude Oorlog, over een tijd dat de spanning in Europa behoorlijk kon oplopen.

Niet alleen de creatieve boodschap van de boom herinnert ons hieraan, maar ook de bunkers en de geschutskoepels in de omgeving. De herinnering wordt levendig gehouden door enthousiaste vrijwilligers die rondleidingen verzorgen. Het interieur van de hospitaalbunker op het terrein van De Haere is door hen vakkundig gerestaureerd. De enige bewoners van de bunker zijn vleermuizen en zolang die er wonen bewijst de bunker zijn nut op vreedzame wijze.

Lees meer...

Een folly

folly 3Een folly is een nutteloos en bizar bouwwerk, dat alleen dient als decoratie. Vroeger werden ze vaak toegevoegd aan landgoederen. Vooral in de negentiende eeuw was het de gewoonte om romantische elementen te laten bouwen. Populair waren ruïnes en grotten, namaakkapellen en zogenaamde verblijfplaatsen van kluizenaars. Rotspartijen werden nagebootst met kippengaas en cement, je ziet deze constructie ook nog wel in onze dierentuinen. Ook werden er vaak watervallen aangelegd. Als je meer wilt weten over een folly, die uitgeroepen is tot nationaal Frans element, moet je eens googelen op Ferdinand Cheval, Palais Ideal.

Lees meer...

Dinosauriërrenaissance

Dino 2Onze kleinzoon Toon van 6 jaar is een groot kenner van dinosauriërs en andere sinds miljoenen jaren uitgestorven monsters. Het liefst zou hij ze in levenden lijve tegenkomen, maar daar heb ik wat moeite mee, ik ben al bang voor een moederwildzwijn met van die gestreepte jonkies.

Een kind is wat dat betreft minder bezorgd, de bezorgdheid komt met de jaren, vooral als je op je kleinkinderen moet passen. Ik vond deze winter in het natuurgebied het Smidsveen
de schedel van een vos. Die heb ik in onze tuin begraven om onze Toon op een mooie dag een archeologische vondst te laten doen.

Met een schepje moest hij een gat graven om een plantje te poten. Daar is het nooit meer van gekomen toen hij de schedel uit de grond haalde. Zelf gevonden! En: als er een kop in de grond zat, zit er vast nog wel meer. Om mijn kostbare plantjes te beschermen kon ik hem dat gelukkig uit het hoofd praten.

Lees meer...

De voorjaarsschoonmaak

boom 1Waarom er vroeger een voorjaarschoonmaak werd gehouden weet ik niet, ik kan me niet herinneren dat het voor die schoonmaak een enorme bende in huis was met vlokken stof en ramen waardoor je niet naar buiten kon kijken. Alles ging van zijn plaats, de kleden werden buiten geklopt, het zeil gewreven, de kolenkachels werden uitgezogen en gingen niet meer aan tot de herfst. Tegenwoordig hebben we het een stuk makkelijker.

Lees meer...

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.