In onze herinnering duurden de winters vroeger 3 maanden en kon je altijd sneeuwballen gooien en schaatsen. Kranten in de kieren van de deur, de luiken dicht, ijsbloemen op de ruiten en met een kouwe neus wakker worden. ’s Avonds met een warme kruik in bed en nagriezelend van de vette levertraan dromen van de Elfstedentocht. Je kon toen met de auto op het IJsselmeer rijden. Herman de Man heeft een boek geschreven De barre winter van negentig. Dat was in 1890, toen moet het tot in maart hebben gewinterd, een soort kleine ijstijd had je toen. Ik heb de meeste herinneringen aan de winter van 1963 en daarom een paar ijskoude haiku’s.

 

zuinig

luiken zuinig blind
de ketel neuriet een lied
mensch erger je niet

 

vierkante

fles met vilten ring
vette trage levertraan
gezond en dus vies

 

1963

tijden van dik ijs
auto’s op het ijsselmeer
een gladde snelweg