Kunst verbindt Emst en Epe

 DSC9366Op weg van Emst naar Epe of andersom, stellen vier kunstenaressen hun ateliers aanstaande weekend open voor publiek tijdens de Open-Atelierdagen Noordoost-Veluwe.

Aan de Hanendorperweg 3 in Emst zit Pita Vreugdenhil in haar atelier, waar ze haar realistische stillevens toont. Richting Emst naar Epe zit het atelier van Chérie Agterberg, impressionistisch schilder en tekenaar aan de Woesterweg 17, ook in Emst. Verder in noordelijke richting, delen, speciaal voor deze gelegenheid, Monica Ligteringen en Ria Pastoor de locatie aan de Kerkstraat 6 in Epe. Zowel in huis als in de tuin wordt hier, keramiek van Ria getoond en beelden en schilderijen van Monica.

Ik had gisteren een gesprek met alle vier de kunstenaars in het atelier van Pita Vreugdenhil en stelde ze alle vier een vraag, een vraag die je eigenlijk aan alle 35 deelnemers kunt stellen van de Open-Atelierdagen Noordoost-Veluwe. Deze wordt aanstaande weekend op verschillende locaties gehouden op 2, 3 en 4 oktober van 12.00 tot 18.00 uur.

 DSC9363

 DSC9365

Van links naar rechts, Chérie Agterberg, Monica Ligteringen, Pita Vreugdenhil en Ria Pastoor.

Aan Ria Pastoor stelde ik de vraag wat vindt je de noodzaak van een open atelierroute: ,,Het leuke er van vind ik, dat er mensen komen die je werk zien in je eigen atelier en dat je over de techniek kunt praten, zoals in mijn geval het prachtige materiaal klei. Met klei kun je zo verschrikkelijk veel mee doen, je kunt er tien levens mee leven, de kleur van de kleien en de verschillende stooktechnieken. Dat zijn aspecten die de mensen dan moeten zien om enthousiast te worden. Ze zien dan aan mijn werk welke mogelijkheden er zijn, je kunt levens maken, mensen die schilderen kunnen bij wijze van spreken zo bij mij gaan schilderen. Structuren en perspectief spreken dan ook mee, je kunt bijvoorbeeld lekker in klei drukken, je kunt er onder andere blaadjes in drukken. Op die manier kan ik dan laten zien aan de hand van mijn eigen werk hoe je er structuur in kunt maken. Het is dan zo mooi dat je dat kunt laten zien, juist met zo'n open atelierroute."

Ria Pastoor copy

Keramiek van Ria Pastoor.

Voor Pita Vreugdenhil had ik de vraag, wat is je drijfveer om ieder jaar weer mee te doen: ,,Het contact met mensen, want als je in een galerie exposeert, hoor je eigenlijk nooit iets. Je weet zelden of nooit waar het naar toe gaat als er wat wordt verkocht, want galeriehoeders zijn vaak niet bereid om te zeggen aan wie ze het verkocht hebben. Thuis in je eigen atelier krijg je te horen van mensen wat ze er van vinden, je kunt over de techniek praten, je kunt wat uitleggen. Je kunt er eindeloos over praten. Vaak komen er mensen die zelf aan het schilderen zijn, die je dan ook op een leuke manier kunt uitleggen hoe jij aan je werk komt. Dus geef je ook op die manier je kennis aan ze door. Dat doe je met die open atelier dagen en dat doe je niet als je ergens elders exposeert. Ik krijg hier ieder jaar een vaste kring bezoekers, die komen kijken wat ik nu weer heb gemaakt, die vinden dan dat contact ook gezellig. Door het hele jaar krijg ik mailtjes, met de kerst krijg ik kaartjes van mensen die met de open dagen komen. Allemaal heel dankbaar en leuk om te doen. Zo'n 30 á 35 procent komt hier ieder jaar terug met de open atelier dagen. Voor mij is dat een mooi stuk reclame, wat ik in mijn eentje niet kan bereiken. We doen het dan nu met ons vieren, zodat we wat extra kunnen doen en dat de mensen gaan denken dat is is een leuk stukje om ze alle vier op de fiets of anders met de auto te gaan bezoeken. Voor mij is het heel belangrijk om mee te doen, ik doe nu al voor de 21e keer mee, heb er nog geen een gemist. Ieder jaar denk ik, dit is de laatste keer, het is zoveel werk van tevoren, maar als het dan februari is en ik weer een mailtje krijg of ik mij weer wil inschrijven, nou dan zwicht ik daar weer voor."

PiTa Vreugdenhil

Schilderij van Pita Vreugdenhil.

Chérie Agterberg stelde ik de vraag of oktober wel de juiste maand is voor een open atelierroute: ,,Oktober is het begin van weer een nieuw cultureel en kunstzinnig jaar. Mensen zijn dan terug van vakantie, gaan dan weer lekker met de huizen bezig om voor de winter alles weer klaar en knus te hebben. En voor mensen die geinteresseerd zijn in kunst en cultuur, hoort dat stukje er ook bij. Die gaan dan op pad, die gaan kijken en ideeën op doen om dan vervolgens misschien er iets voor te kopen. Oktober is dus een goed tijdstip voor dit soort activiteiten. Je mist dan in dat jaargedeelte wel de vakantieganger, maar ik heb mij dikwijls afgevraagd, heb je die wel nodig, want dan is het dikwijls een impuls aankoop en kunst is per definitie geen impuls aankoop. Het is geen brood wat je in een winkel koopt. Bovendien zijn ook niet alle vakantiegangers kunstliefhebbers, het is maar een klein percentage, ik schat zo'n zeven procent, wat wel in kunst is geïnteresseerd. De meesten komen toch voor het buiten zijn, de natuur, het wandelen enz. Er komen wel mensen uit de rest van Nederland speciaal naar de open atelierdagen, maar dat zijn er niet zoveel."

Cherie Agterberg copy

Schilderij van Chérie Agterberg.

Van Monica Ligteringen wilde ik weten of drie dagen atelier route te veel of te weinig zijn: ,,Langer eigenlijk niet, eerst was het twee dagen, maar als je zoveel werk verricht om het aangenaam en mooi te maken dan vind ik zo van, plak die derde dag er ook maar aan vast. Maar na drie dagen ben je zelf ook wel uitgeteld, je hebt veel mensen ontmoet, veel verhalen verteld en dat is toch wel vermoeiend. Je bent steeds met mensen in contact, dat is belangrijk en ook leuk, maar als je dat zo drie dagen achter elkaar gedaan hebt en daarna alles nog moet opruimen en ontmantelen is het wel zo dat ik dan even moet ademhalen. Het begint nu ook op alle dagen een uur later, dan heb je de ochtend nog voor jezelf. Andere jaren begon het om elf uur, maar dat eerste uur was het altijd heel rustig, op zaterdag bij voorbeeld doet iedereen eerst de boodschappen, op zondag slaapt men uit en op vrijdag werken de meesten." Ria Pastoor vult nog aan: ,,Ik zou er eigenlijk nog wel een dag er bij aan willen, om dan bijvoorbeeld alleen kinderen te ontvangen en die te vertellen over de methodes en aan te wijzen van zo doe je dit en zo doe je dat. Dat idee zou ik wel lekker vinden."

Monica Ligtering copy

Beeld van Monica Ligteringen.

De atelierroute is laagdrempelig, er komen dan ook mensen die niet een galerie in durven of die niet zo vaak naar een museum gaan en dan denken van, we kunnen wel eens een kijkje in de keuken nemen van een kunstenaar om ideeën op te doen, verhalen horen over iets waar je geen verstand van hebt. Die momenten zijn dan ook heel belangrijk, vinden ze alle vier.

Over één aspect zijn ze het alle vier ook eens, mensen moeten vooral hun ateliers bezoeken omdat het vier verschillende disciplines zijn en alle vier zo totaal verschillend dat het gewoon interessant is om hun te bezoeken. Van Emst naar Epe of visa versa, de getoonde diversiteit van kunst maakt een bezoekje dus meer dan waard. Deze drie ateliers liggen op fietsafstand van elkaar.
Alle vier deze kunstenaars hebben zich ook laten inspireren door het thema “Gemaakt in Gelderland”, dat werk is te zien in Kunsthuis KEK.

OAD Affiche 2015 a

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.