‘Epe mien däärpien 2’ barst van de mooie verhalen en foto's

Gert (2) (Custom)Goed nieuws voor iedereen die van het Epe van vroeger houdt: ook ‘Epe mien däärpien 2 – Woar blif de tied’ krijgt een vervolg. Niet één, maar als het aan maker Gert van den Esschert ligt, een hele reeks. ,,Ik heb nog meer dan dertig onderwerpen op de plank liggen die in een volgend boek kunnen.’’

Drie jaar geleden presenteerde hij via Uitgeverij Gelderland uit Epe het eerste deel, ‘Epe mien däärpien’. ,,Al tijdens de signeersessie bij Peter Bosch was er vraag naar een vervolg’’, aldus Gert (58). In maart werd de tweede druk gepresenteerd omdat het boek was uitverkocht, maar er nog steeds veel vraag naar was. En deel 2 is donderdag van de persen gerold en presenteert hij zaterdagmiddag tijdens een signeersessie bij Boekhandel Bosch.

deel 2 (Custom)De 144 pagina’s tellende uitgave bevat 309 oude foto’s en 28 door Bert Hanekamp gemaakte foto’s van schilderijen van Jan Mol, over wie een boeiend verhaal is te lezen. ,,Ik werd getipt door Marinus Endendijk, oud-bestuurslid van Ampt Epe. Hij zei dat ik de familie Mol eens moest interviewen. Vader Mol kon enorm mooi schilderen. Ik had zelf nog nooit van meneer Mol gehoord. Hij had samen met Bertus van Tongeren een schildersbedrijfje in Epe, Mol & Van Tongeren. Ik heb contact gezocht met twee dochters van hem, die hier een middag zijn geweest en het hele verhaal over hun vader uit de doeken hebben gedaan. Hij is in de oorlog uit Rotterdam hier naartoe gevlucht en heeft ondergedoken gezeten in Emst, tegen Gortel aan. Hij maakte foto’s van Epe en schilderde die na. Zo ragfijn, dat het net foto’s zijn. Heel veel Epenaren hebben werk van hem in huis. Op een zaterdag ben ik met Bert Hanekamp naar diverse adressen geweest om zo veel mogelijk schilderijen te fotograferen. De gemeente Epe heeft ook nog werk van hem en in het gemeentehuis hangen. Het is prachtig om te zien. Levensecht. Dat verhaal hebben we nu mooi op papier staan.’’

Zo heeft hij meer onderwerpen uitgediept. Zijn verhaal in de rubriek ‘Woar blif de tied’ op deze site over het 100-jarig bestaan van Hotel Dennenheuvel heeft hij voor dit boek verder uitgewerkt. Eigenaresse Miranda van Uden leverde hem nog nooit gepubliceerd, uniek historisch materiaal. ,,Ze zou wat materiaal voor me klaar leggen. Ik verwachtte een paar foto’s, maar toen ik er kwam, stonden er vier grote kratten waar ik dingen uit mocht halen die me wat leken. Heb ik oude menukaarten van rond 1913 meegeniomen, oude jachtvergunningen – eigenaar Willem Vruggink schoot zijn eigen wilde zwijnen voor op het menu –, nota’s waar de suikerklontjes en badhanddoeken werden gekocht, oude foto’s natuurlijk, dat soort dingen. En een aanslag voor Vruggink van de ‘verdedigingsbelasting’ van drie gulden. Dat was een buitengewone belasting die bij alle Nederlanders werd geheven om de crisisschuld die was ontstaan in de Eerste Wereldoorlog, versneld af te lossen. Al dat materiaal heb ik gescand. Prachtig mooi. Ik heb dus weer heel veel informatie boven water gekregen die nog niet bekend was.’’

Gert (3)

Een ander onderwerp dat hij belicht, is de christelijke vakantiekolonie Pelzerkamp aan de Officiersweg. ,,Daar is al wel het een en ander over geschreven, maar nooit over hoe kinderen dat daar zelf beleefd hebben. Dat heb ik nu op papier, van de toenmalige koloniekinderen Willie de Klein, Frans van Eenenaam en Corrie Koster. Ik heb ook een leidster opgedoken, op internet. Gerda van Eikeren-de Jong. Ze schreef iets over ‘bleekneusjes’ op vakantie. Met haar heb ik telefonisch contact gehad. Vorig jaar waren we op doortocht naar Zuid-Frankrijk en stonden we met de camper in Stampersgat, bij Zeeland. Daar raakte ik met wat mensen aan de praat en had ik het over Epe. Zegt een vrouw: ‘Daar heb ik nog gewerkt, in Epe. Bij de Pelzerkamp.’ Zeg ik: ‘Dan heb ik u een paar maanden geleden aan de telefoon gehad!’ Dat heeft zo moeten zijn. Toen had ik meteen een stuk vertrouwen.’’
Gert mocht haar verhalen overnemen, kreeg nog meer informatie en zocht haar in maart dit jaar op in Goes. Een flinke serie gescande foto’s rijker keerde hij naar huis terug. 

Gert (7)

Stoomwasserij De Nijverheid in Wissel komt ook aan bod. ,,Jan Heering uit Epe heeft me het verhaal verteld over zijn overgrootvader die een stoomwasserij had. Aan de Paalbeekweg in Wissel, waar later drukkerij Decoprint heeft gezeten. Daarvoor was het een papierfabriek, daar had je er heel veel van langs de beken.’’

Gert (4)

Verder besteedt Gert aandacht aan de Dorpsschool. Aanleiding is dit verhaal over deze school. Dat leverde allerlei leuke reacties en mooie herinneringen van oud-leerlingen op. Hij is zelf ook oud-leerling. Zijn herinneringen? ,,Krijt, kroontjespen, inktpot, vloeipapier, inktlap, krijtborstel, liniaal, potlood, gum, puntenslijper, punaises, slingers, verjaardagen, kapstokken en natte jassen, schoolbanken en stoeltjes… En de moeizame gang met het schoolrapport naar mijn ouders…’’

Gert (5)

Gert als ongeveer 10-jartige leerling van de Dorpsschool.

,,Ik schrijf ook nog over het Goudsche koloniehuis De Bijsterbosch dat aan de Bijsterboschweg lag. Ik kwam voor een ander verhaal bij mevrouw Schans, de vrouw van wijlen Henk Schans die vroeger een juwelierszaak had op de plek waar nu Zeeman zit. Ik vertelde over m’n nieuwe boek en dat ik ook over De Bijsterbosch wilde schrijven. Toen vertelde ze dat ze daar als leidster heeft gewerkt. Heeft ze voor mij opgeschreven hoe ze dat destijds als jonge meid van 20, 23 jaar heeft beleefd. Ik heb mooie grote fotoalbums van haar gekregen waarvan ik heel veel foto’s heb gescand en in het boek laat zien.’’

Een ander onderwerp waar hij veel werk van gemaakt heeft, is de zuivelspeciaalzaak van Aalbertus Witteveen, die moest knokken tegen de opkomst van Epe’s eerste supermarkt, de Pick-Pack in 1968. Aan een fles Exota werd meer verdiend dan aan een liter melk. En hij richt de schijnwerper op het veetransport- en verhuisbedrijf van de firma Jonker. ,,Dat was mijn buurman die een jaar voor zijn dood in augustus vorig jaar het verhaal over zijn bedrijf op papier heeft gezet. Het is een heel mooi verhaal geworden over wat hij allemaal beleefd heeft met die veetransporten en verhuizingen.’’

Gert (1)

Gert heeft er enorm van genoten om alles boven water te tillen. Het was erg veel werk, maar de moeite dubbel en dwars waard. ,,Ik ben in 2012 begonnen. Ik had al wel veel verhalen in de kast, maar die waren nog niet rond. Ik vind het leuk om te doen. Je komt overal en van het ene verhaal krijg je vaak weer een ander verhaal. Ik vind het geweldig om oude dingen onder het stof weg te halen en leuk om iets te schrijven over de gewone man, de gewone burger. Over de notabelen van het dorp is al heel veel geschreven. Ik haal ook eens mensen naar voren die niet zo bekend zijn. Ik ben honderden foto’s rijker geworden. Heb ik allemaal gescand. M’n hart sprong soms open, zonder meer. Er zit nog heel veel onder de mensen.’’

Er zit wel enige tijdsdruk op zijn werk, want de generatie die Epe in de jaren tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt, dunt uit. Veel mooie verhalen die hij uit de eerste hand wil optekenen, kunnen verloren gaan. Foto’s zijn blijvend, maar de verhalen die erbij horen, moeten nog worden vastgelegd. Daarom zou het mooi zijn als Gert kans zou zien zo eens in de twee jaar een vervolg uit te brengen. Hij ziet dat zelf ook wel zitten, al wil hij zich nu eerst op iets anders storten. Hij wil eerst wat nieuwe verhalen en foto’s plaatsen op zijn eigen site en op Epernet voordat hij verder gaat met deel 3. ,,Ik ben daar helemaal niet aan toe gekomen. Ik heb zó veel ansicht- en prentbriefkaarten en dergelijke die ik er op kwijt wil, maar dat komt wel weer.’’

De belangrijkste onderwerpen voor deel 3 heeft hij al wel vastgelegd. Die kondigt hij aan in deel 2: het uit 1931 stammende kampeerhuis de Hertekolk aan de Officiersweg, het autobusbedrijf van Rindert Dijkstra dat een dagelijkse lijndienst op Deventer had, de gebroeders Bart en Derk-Jan van Essen van de Tongerenseweg die helemaal zelfvoorzienend waren met hun boerenbedrijf en de befaamde pottenbakker Chris Lanooy door de ogen van zijn kleindochter. Maar ongetwijfeld komt hij nog zo veel moois tegen, dat hij niet langer wil bewaren en daar ook in zal presenteren.

‘Epe mien däärpien 2 – Woar blif de tied’, waar Henk Posthouwer de eindredactie voor heeft gedaan, kost 23,95 euro en is te koop bij de boekhandels in Epe en Uitgeverij Gelderland. Voor wie het vanaf 14.00 uur tijdens de signeersessie bij Boekhandel Bosch koopt, schrijft Gert er een persoonlijk voorwoordje in.

Gert (2)

* De oude foto's die door dit verhaal zijn verweven, zijn uiteraard uit het rijke archief van Gert zelf.


Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Gert van den Esschert

    Het voormalige koloniehuis De Bijsterbosch is gelegen aan de Sprengenweg 11 in Epe. Het wordt momenteel gebruikt als dependance van 'Jeugd met een Opdracht'. De hoofdvestiging YWAM Heidebeek Mussenkampseweg 32 in Heerde.

  • Lambert Elting

    Mijn vrouw heeft in begin 1950 zes weken gelogeert in het koloniehuis De Bijsterbosch te Epe. Wij zijn nieuwschierig waar dat koloniehuis Staat. We hebben zelf al eens rondgekeken maar konden het niet vinden. Kunt u ons aan een adres helpen.

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.