The making of ‘Goed goan’ (4): de tournee wordt steeds leuker

the making of deel 4 (4)Ook op de zesde afspraak voor ‘Goed goan’ hebben we ons verheugd. We bezoeken Jan en Heidi Nijman thuis, in hun woning boven de Bruna aan de Hoofdstraat. Sympathieke, gezellige mensen. Massa’s Epenaren kennen hem van de Esso-pomp aan de Beekstraat en/of de Formido aan de Hoofdstraat, waar hij vele jaren heeft gewerkt.

In eerste instantie zijn we vooral verbaasd. Als we boven zijn, staan we in een hal die een stuk groter is dan een gemiddelde huiskamer. Je kunt er met een paar man voetballen. De woonkamer en slaapkamers die we tijdens een gastvrije  rondleiding mogen zien, zijn ook al verbazingwekkend groot. In de woonkamer valt op dat als je naar buiten kijkt, je de Grote Kerk mooi ziet, maar de vol in het blad zittende leilinden het zicht op straat verhinderen. Dat betekent dus ook dat de mensen niet van buiten naar binnen kunnen kijken. Jan en Heidi zien ook vrijwel nooit iemand die op straat loopt of staat en naar hun ramen kijkt. Je zit middenin het dorp, maar ziet daar weinig van en hebt volop privacy. In de winter is het uitzicht totaal anders, want dan zijn de leilinden kaal. Als je in de winkel bent, sta je er niet bij stil dat het boven net zo groot is als beneden.

Het is mooi weer, dus gaan we naar een ander plekje dat we niet verwacht hadden: een groot dakterras aan de achterkant van het huis. Er ligt zelfs een vijver, die door de vorige bewoner, René Hagedoorn, is aangelegd. Het is dat de slopers bij de Marktwand veel lawaai veroorzaken, maar anders heb je er ook hier helemaal geen idee van dat je in het centrum van het dorp zit. Wat een rust!

The making of deel 4 (1)

Hun hondje Chico ligt op m’n voeten als Jan en Heidi hun levensverhaal vertellen. We hebben het over van alles en nog wat, ook over het effect van landelijke publiciteit op de verkoop van boeken. ,,We merken het meteen als een boek is behandeld in een programma als ‘De wereld draait door’. Dan kun je de volgende dag wachten op de mensen die komen vragen of we dat boek ook hebben. Maar daar kun je haast niet op inspelen, dan zou je een week van tevoren moeten weten welk boek behandeld wordt in dergelijke programma’s. Bruna speelt daar verder wel op in, met bijvoorbeeld: ‘Gezien in ‘De wereld draait door’’.’’

Bert heeft dezelfde ervaringen toen hij bij de failliet gegane drukkerij Hooiberg werkte. ,,Daar zat Hooiberg vroeger ook goed mee, dan had je weer een herdruk. Zoals met ‘De Aanslag’ van Harry Mulisch en ‘Het verdriet van België’ van Hugo Claus.’’

Dit jaar zijn sportboeken erg populair, met als absolute uitschieter Gijp. ,,Maar ook regionale boeken lopen goed. We doen veel met Gelderland Vakbladen.’’ Dat komt goed uit, want dat is ook de uitgever van ons boek. Jan verwacht dat ‘Goed goan’ – hij heeft de Nunspeetse versie ‘Van Zwienenkeutels tot Melkmoes’ gezien - goed zal lopen. ,,Het heeft een mooi hard kaft, mooie foto’s, er staan recepten in die van toegevoegde waarde zijn en het verhaal achter de ondernemer spreekt de mensen wel aan. Dit soort regionale boeken zitten allemaal in deze prijsklasse, dus ik vind de prijs ook niet verkeerd. Het komt wel goed met dat boek.’’

Na een uitgebreid interview maken we wat foto’s en daarna gaan we beneden nog wat beeldmateriaal maken. Als we de winkel hebben verlaten, constateren we beiden dat die twee hier helemaal op hun plaats zijn. Geboren winkeliers met zichtbaar veel plezier in hun werk. Heerlijk voor ze dat ze na allerlei omzwervingen een eigen toko hebben.

 

Gert en Anita Hennekes

Wederom verwachtingsvol gaan we een paar dagen later naar de volgende ‘slachtoffers’, Gert en Anita Hennekes. We hebben afgesproken bij hen thuis, aan de Dwarsweg, op de hoek met de Stationsstraat. Het is een huis met een rijke historie, zo is in ‘Goed goan’ te lezen. Anita maakt het ons knap lastig, want ze heeft een etagère op tafel gezet die vol lekkers ligt. ‘Pak me maar!’, lijken die heerlijkheden steeds tegen ons te roepen.

Het is ook al zo’n heerlijk enthousiast stel en de tijd vliegt ook bij hen zo maar voorbij. We barsten van de leuke en interessante gespreksonderwerpen en kunnen niet alles in ‘Goed goan’ kwijt. Zo hebben we het met Gert onder meer over de kwaliteit van schoeisel. Het aantal mensen met voetklachten neemt steeds meer toe, hebben we in onze eigen omgeving gemerkt en van huisartsen en podologen gehoord en één van de belangrijkste oorzaken zou verkeerd schoeisel zijn. Schoenen die je voor een habbekrats koopt, zijn meestal niet goed voor je voeten. Maar de klachten die daardoor ontstaan, zoals hielspoor, krijg je pas járen later. De inzichten veranderen ook. Vroeger kregen veel kinderen speciale schoenen die veel steun boden. Een soort klompschoentjes. ,,Hoe meer steun hoe beter, was het vroeger’’, schetst Gert. ,,Maar kinderen moeten nog volgroeien, de botjes zijn pas met 16, 16 jaar volgroeid. Dan is steun helemaal niet goed. Die mensen hebben nu allemaal problemen.’’ En Anita: ,,Die mensen kunnen niet zonder steunzolen. Er moet wel een goed voetbedje in zitten. En schoenen moeten van leer zijn. Er mag geen plastic tussenlaag in zitten, want plastic laat geen vocht door en is dus slecht voor je voeten.’’
Weer wat geleerd!

Maar het leukste moment van deze ontmoeting moet nog komen. Gert en Anita vinden het leuk om in plaats van een favoriet recept te geven, iets van hun grootste hobby te laten zien: speciale auto’s. Gert heeft een Cobra, Anita een heel aparte Mini. Daar gaan we even mee naar een fotogeniek plekje, aan de Lange Veenteweg. De lage bolide van Gert staat in de garage, naast zijn Yamaha-motor met een blok van 650 cc. Het is een schitterende wagen, maar het is een hele toer om er in en er uit te komen. Dat ondervindt Bert ook. Ik heb het een stuk makkelijker, want ik duik in de blitse Mini Cooper van Anita. Op de Lange Veenteweg maken we een aantal prachtige foto’s.

The making of deel 4 (2)

Bij terugkeer kletsen we in de sfeervolle tuin, die rijkelijk is voorzien van druivenstruiken waar massa’s trossen aan hangen, nog wat na. Gert steekt een sigaartje op. Ineens valt ons een wietplantje op. Als geintje gekregen. Bert vertelt dat hij er ook eens een paar in de tuin heeft gehad. ,,Maar op een gegeven moment waren ze ineens verdwenen. M’n schoonmoeder was in de tuin aan het werk geweest en toen ze daarmee klaar was, zei ze dat ze ook een hoop onkruid had weggehaald.’’

Het is al weer een kostelijke morgen met twee zeer gastvrije dorpsgenoten die de ideale combinatie vormen voor hun Schoenmakerij & Sleutelservice Gert Hennekes: hij is een enorme vakman die echt van zijn werk houdt en zij is, ongetwijfeld mede door haar horecaverleden, de perfecte gastvrouw.

 

Nico en Klarie Fernhout

Ook de achtste ‘date’ die we voor ‘Goed goan’ hebben is een gedenkwaardige. We gaan op bezoek bij Nico en Klarie Fernhout van het Brocante Handelshuis aan de Hoofdstraat. Beiden hebben, onafhankelijk van elkaar, al vast wat aantekeningen gemaakt voor als ze iets zouden vergeten dat ze wel graag verteld zouden hebben.

Maar eerst neemt Nico me mee naar achteren. Eind dit jaar gaat een deel van het assortiment uit de winkel, zodat er ruimte ontstaat voor de verkoop van vuurwerk. De eigenaar van het pand, Dries Dekker, heeft voor de opslag van het spul een bunker laten maken die Nico wel even wil laten zien. De omwonenden hoeven zich geen zorgen te maken: daar kan eigenlijk niets mis gaan. De regels voor opslag van vuurwerk zijn super streng en bij het treffen van de noodzakelijke voorzieningen is niet op geld gekeken. En elk jaar komt een deskundige de boel inspecteren. Alles is altijd dik in orde.

Nico - het lijkt ons best lastig binnen de familie Fernhout, want zijn opa, vader en zoon heten ook Nico - verheugt zich nu al op de paar dagen waarop hij vuurwerk mag verkopen. Hij creëert een café-sfeertje in zijn Handelshuis, met koffie en oliebollen voor de wachtende klanten. Hij en zijn vrouw zijn van nature gezelligheidsmensen, met ook al een horecaverleden. Maar hier, in dit Handelshuis, zijn ze nog veel beter op hun plek. We hebben nog nooit ondernemers gezien die zo gek met hun handel zijn als zij. Ze doen er opmerkelijke uitspraken over in ‘Goed goan’. Het is bijna vertederend om te zien hoe lyrisch ze zijn over onder meer een beeld van een engel dat hij tijdens een van zijn vele zoektochten in België heeft gekocht. Alsof ze het over hun jongste kleinkind hebben. Schitterend om mee te maken. Wat een bevlogen stel.

Hij zou eens een cameraman moeten meenemen als hij op pad is om uitbreiding voor hun brocante-assortiment te zoeken. Als die beelden op tv worden uitgezonden, krijgen ze zonder meer een hoog waarderingscijfer en dito kijkdichtheid. Hij kan er wel een hele dag over vertellen. Soms schieten we in de lach als ze vertellen hoe hij te werk gaat, maar hij is bloedserieus.

Hun winkel is een bezienswaardigheid op zich. Als we er met een tas aan de schouder doorheen lopen, moeten we er permanent op bedacht zijn dat we bij het draaien en keren niet iets omstoten. Voor de liefhebbers van brocante is het een waar lustoord waar ze een hele tijd kunnen snuffelen.

The making of deel 4 (3)

Tussen de bedrijven door vertelt hij ons ook nog iets dat nieuw voor ons is. Op Hemelvaartsdag staat hij altijd op een grote brocantemarkt in Emst, waar mensen van heinde en verre op af komen en veel moois op de kop kunnen tikken. Iets om te onthouden!
Zij kan niet het hele gesprek bijwonen, want ze moet een aantal keren klanten helpen. Als we aanstalten maken om te vertrekken, schiet ze ons nog even aan. ,,Heeft Nico wel verteld dat…’’ Wat een enthousiasme!

Wat mooi dat we zo’n winkel met zulke gepassioneerde mensen hebben in Epe. Daar raken we trouwens steeds meer van doordrongen: we hebben een fantastisch winkelbestand in Epe. Niet alleen maar ketens, maar toch ook nog een behoorlijk aantal speciaalzaken. En wat ons daarbij opvalt, is dat er zo veel mensen helemaal in hun element zijn in hun toko. We hebben winkeliers die niet alleen voor de volle honderd procent achter hun product staan, maar er ook van genieten dat ze voor dit beroep hebben gekozen en dat ook aan hun klanten laten merken.

Het maken van ‘Goed goan’ wordt steeds leuker. Op naar de volgende!

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.