College wringt zich in wonderlijke bochten voor wassen neus

Het college van b en w wringt zich in allerlei wonderlijke bochten om de gedwongen bedrijfsmatige exploitatie van recreatiewoningen overeind te houden. Het dagelijks bestuur mikt daarbij vooral op vakantiehuizen die als tweede woning gebruikt worden. Het voert een aantal hoogst opmerkelijke argumenten en conclusies aan om het beleid te rechtvaardigen.

De regeling is volgens het college al ‘sinds 2009 regulier beleid dat in het bestemmingsplan buitengebied is doorgevoerd’. Dat enkele gemeenteraadsfracties en eigenaren van recreatiewoningen daar nu pas tegen te hoop lopen, komt doordat zij daar pas bij de vaststelling van het nieuwe bestemmingsplan buitengebied achter zijn gekomen. ‘Eigenaren hebben zich bij aankoop onvoldoende laten inlichten’, vindt het college, dat er daarbij gemakshalve aan voorbij gaat dat verschillende recreatiewoningen al vóór 2009 eigendom waren van mensen die elders wonen en hun pand als tweede huis gebruiken. Eigenaren van woningen op Rabbit Hill hebben om die reden destijds bezwaar gemaakt bij de Raad van State en die zaak gewonnen. Zij hoeven hun tweede woning dus niet aan vakantiegangers te verhuren. Daar is in het bestemmingsplan een uitzondering voor gemaakt.
In een reactie op een oproep van de VVD en D66 om het beleid eerst eens te evalueren, laat het college overigens verrassenderwijs weten dat dat ‘niet logisch’ is omdat ‘het beleid onlangs (2016) door de raad is vastgesteld’, om daar aan toe te voegen: ‘Beleid wordt geëvalueerd voorafgaand aan de vaststelling en niet binnen een jaar na de vaststelling’.

Gelijkheidsbeginsel
Met Rabbit Hill in het achterhoofd is het hoogst wonderlijk dat het college nu stelt: ‘Op grond van het gelijkheidsbeginsel kan er niet selectief een park vrijgesteld worden van de verplichting tot bedrijfsmatige exploitatie.’ Bovendien: ‘Voortzetting van het beleid draagt bij aan het consistent beleid en geloofwaardigheid van de gemeente. Het draagt tevens bij aan de gelijke behandeling van gelijke gevallen (gelijkheidsbeginsel).’ Maar van gelijke behandeling is getuige de uitzonderingspositie van Rabbit Hill al vele jaren geen sprake. En aan de geloofwaardigheid van het college zal ik maar geen woorden vuil maken…

Inspanningsverplichting
Het college spreekt trouwens  niet van ‘verhuurplicht’, maar van een ‘inspanningsverplichting’. Het komt op hetzelfde neer: de eigenaar moet zijn eigendom 245 dagen per jaar beschikbaar stellen voor verhuur en bedrijfsmatig exploiteren. In de praktijk betekent dat ‘het via een bedrijf, stichting of andere rechtspersoon voeren van een zodanig beheer/exploitatie, dat in de recreatiebungalows – permanent wisselende – recreatieve (nacht)verblijfsmogelijkheden worden geboden’.
Volgens b en w draagt dat veel meer bij ‘aan de lokale economie en daarmee het toeristisch product’ dan het gebruik als tweede woning. ‘De toerist bezoekt op vakantie een kasteel, een museum, of gaat eens uit eten. Mensen die ieder weekeinde verblijven geven ook geld uit, maar opgeteld is dit minder dan bij wisselend gebruik.’ Volgens b en w is dat ‘algemeen bekend’, maar dat wordt nergens gestaafd met feiten. Bovendien gaat het college er daarbij gemakshalve aan voorbij dat recreatiewoningen die als tweede huis gebruikt worden, weleens een veel hogere bezettingsgraad kunnen hebben dan wanneer ze aan vakantiegangers verhuurd moeten worden. Gezien het enorme aanbod van vakantiewoningen ligt dat ook wel in de lijn der verwachting. Bovendien zijn eigenaren van tweede woningen niet onbemiddeld en zullen zij toch ook wel eens uit eten gaan of op een andere manier hier geld uitgeven.

Leisure
Er zijn eigenaren van tweede woningen in Epe die deze uit eigen beweging te huur aanbieden, maar de resultaten daarvan vallen bar tegen. Wie er keihard aan trekt, komt niet boven de 20% bezettingsgraad uit, heeft de ervaring op de Vliegden geleerd. Maar het college verwacht dat er wel veel vraag zal zijn naar tweede woningen die als vakantiehuis gebruikt kunnen worden. Want: ‘Onlangs is binnen het proces van het toeristisch profiel vastgesteld dat de huidige (groene) doelgroep van de leisure leefstijlen de belangrijkste is op de Veluwe. Deze doelgroep zoekt rust en ruimte en hecht minder waarde aan voorzieningen en animatieprogramma’s.’ (Zie hier wat de Recron vindt van leisure leefstijlen en overheden en ondernemers moeten doen om het die mensen naar de zin te maken.) Als dat een argument is om de tweede woningen in te zetten om ze aan vakantiegangers te verhuren, kunnen we, zoals ik al eerder heb gesteld, als inwoners van de gemeente Epe nog het een en ander verwachten. Ik sluit niet uit dat de gemeente iedereen die één of meer slaapkamers over heeft, probeert te verplichten die als B&B te verhuren zodra de recreatieve behoefte ontstaat om bij de lokale bevolking in huis vakantie te vieren, voor het echte Epe-gevoel.

Permanente bewoning
Verder voert het college aan dat ‘wisselend gebruik van de recreatiewoning permanente bewoning tegen gaat. De manier van verblijven van een recreant versus een bewoner is zo verschillend dat deze ‘functies’ op een zelfde park vaak niet naast elkaar kunnen bestaan. Een tweede woning bezitter komt qua gebruik dichter bij een regulier wonen. Vandaar dat meestal juist wordt gesteld dat recreëren bijdraagt aan voorkomen van permanente bewoning’, beweert het college, dat niet duidelijk maakt waar die bewering op gestaafd is.
Feit is echter dat tweede-woningbezitters het gevoel hebben op vakantie te zijn in hun eigen recreatiewoning, net zoals mensen die ergens een vaste standplaats voor hun caravan dat hebben. Die komen qua gebruik dus dichter bij recreatief gebruik dan bij een permanente bewoner. Vraag maar na.

Nooit controle
Opvallend is dat het college toegeeft dat de beleidsregel altijd een wassen neus is geweest; er is nooit gecontroleerd of de mensen zich wel aan de regels hielden. In de praktijk is het dus minstens zeven jaar zo gegaan dat de gemeente een verplichting heeft opgelegd aan mensen die niet eens wisten dat die verplichting er was en dus ook niet gecontroleerd werden of zij zich er wel aan hielden. Maar, zegt het college, ‘het is wel mogelijk om te handhaven’. Maar dat is dus nooit gebeurd. Geen ‘nood’, wat niet is, kan nog komen, zegt het college: ‘De vraag of er al dan niet gehandhaafd moet worden, dient in het handhavingsbeleid geregeld worden en niet in de bestemmingsplanprocedure.’ ‘Toevallig’ krijgt de gemeenteraad vermoedelijk nog voor de zomervakantie het nieuwe algehele handhavingsbeleid voorgeschoteld; nog niet bekend is of de verhuur van recreatiewoningen daarin is opgenomen.

Uitstel
De VVD en D66 hebben nog een poging gedaan om twee parken waarvan bekend is dat er bijna louter tweede woningen staan, uit de regeling te halen. Ze hebben daarvoor een amendement ingediend, dat morgenavond in de raadsvergadering wordt behandeld. Het college ontraadt dat amendement, nota bene vanwege kosten en tijdnood. Er moet namelijk vóór 2018 een nieuw digitaal bestemmingsplan van kracht zijn. ‘Dat betekent dat na het eruit knippen een nieuwe procedure moet worden gestart met bijbehorende kosten en ambtelijke inzet.’ En: ‘Bovendien is er een redelijke kans aanwezig dat het aparte plan voor de parken niet op tijd wordt vastgesteld. In dat geval is het plan ouder dan tien jaar en loopt de gemeente inkomsten uit leges mis als omgevingsvergunningen worden aangevraagd.’
Met andere woorden: ‘We zijn zó laat met het nieuwe bestemmingsplan, dat er niets meer in veranderd kan worden. We zetten de raad gewoon voor het blok.’

Dat is dus de manier waarop dit uit wethouders van Nieuwe Lijn, CDA, PvdA, GroenLinks en SGP bestaande dagelijks bestuur van de gemeente z’n zin doordrijft. Zo verzint het elke keer weer iets nieuws om z'n doel te bereiken. Kijk naar de manier waarop het raster tot stand is gekomen. En de bomenkap langs de Heerderweg. Of de tevergeefse poging om een natuurbegraafplaats op de Woesterberg te realiseren. Het houdt gewoon niet op. Althans, niet voor de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Ben van der sman

    Wat een ongelooflijke afgang voor wethouder Scholten in EenVandaag van 1 april jl. Is dit een grap of is het echt. Ik ben bang dat het echt is. Niet te geloven.

  • J. Zwerus

    ‘Eigenaren hebben zich bij aankoop onvoldoende laten inlichten’, vindt de wethouder.
    Waarom heeft B&W van de gemeente Epe in 2004 toestemming gegeven tot uitponding van vakantiepark "de Vliegden" en bouwvergunningen afgegeven voor nieuwe vakantiewoningen zonder enige verplichting tot bedrijfsmatige exploitatie? Het ontwerp van het bestemmingsplan "Buitengebied" was in 2004 grotendeels gereed. Uitponding en nieuwbouw zijn in strijd met de uitgangspunten van dit bestemmingsplan.

  • Rik

    Het is wel triest dat wij een dergelijk dagelijks bestuur hebben.
    Het is te hopen dat er volgend jaar ander gestemd gaat worden .
    Ik hoop dat de inwoners in Vaasen ook inzien dat er wat anders nodig is dan nl.
    Dat hebben ze met de invulling van het centrum in Vaasen ook wel duidelijk laten zien !!!

Terzijde

samen

Houd vol, we moeten met z'n allen door deze crisis. Houd rekening met elkaar en wees extra lief voor iedereen die dat nodig heeft.

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.