Er is een prijsvraag uitgeschreven voor de naamgeving van de unilocatie op de Wachtelenberg en wat mij betreft behoort Herman Veldhuis één van de degenen die tot de potentiële winnaars behoort. Zijn suggestie is een hommage aan de familie Van Essen die op een steenworp afstand in de Tweede Wereldoorlog met gevaar voor eigen leven bijna zestig onderduikers een veilige haven heeft geboden.

Het is al even geleden dat hij zijn ideeën heeft ingeleverd en hij weet niet meer letterlijk wat hij er van gemaakt heeft, maar het is iets in de sfeer van ‘Van Essens Hof’ of een variant daar op. Een mooi en treffend eerbetoon, temeer omdat de ‘unilocatie’ een veilige haven moet worden voor kinderen. En omdat, zo schreef Henk Posthouwer bij dit gedicht over deze mensen, ,,een dorp nooit mag vergeten waarin zijn bewoners groot waren’’. Een multifunctioneel gebouw voor verschillende gebruikersgroepen maar vooral kinderen, genoemd naar helden die 70-75 jaar geleden vaders van kinderen uit handen van de oorlogsmachine hielden. Mooi toch?

Bij de rondleiding zijn we toe aan de ruimte van de Hoge Weerdschool. Hier vallen een paar dingen op: de grote centrale ruimte met lichtkoepels er boven, een aantal schuifdeuren waardoor die centrale ruimte met de lokalen kan worden verbonden, het mooie uitzicht vanaf de bovenste etage, de smalle trap en een lift. En natuurlijk ook hier weer die lekker frisse kleuren.

Een toilet voor de jongste en een voor de oudste leerlingen.