De Woeste Hoeve, een beladen plek

woest 6De Woeste Hoeve in Beekbergen is, volgens de website, een gerenommeerd restaurant. Al in de Middeleeuwen stond op deze plek een boerderij die tevens dienstdeed als herberg, een pleisterplaats voor reizigers die het waagden over de Veluwe, toen een ‘wilt en bijster land’, te reizen. Men ging trouwens liever niet alleen op pad, er werd in groepen gereisd of met de postkoets. De Woeste Hoeve was niet alleen een veilig onderkomen in een onzekere omgeving, maar ook een wisselplaats voor de paarden.

Tegenwoordig herinnert een verzetsmonument bij deze plek aan een wraakactie van de Duitse bezetters. Er werden als vergelding op de aanslag in de nacht van 6 op 7 maart 1945 op Hanns Albin Rauter, de nazi-Duitse leider van de politie in Nederland, op 8 maart 117 gijzelaars op de plaats van de aanslag vermoord. Een dode werd niet meegeteld: de Duitse sergeant die weigerde deel uit te maken van het vuurpeloton en die een dag later geëxecuteerd werd. Daarnaast werden er in het hele land executies voltrokken die ook nog eens aan 119 mensen het leven kostten. Op vrijdag 8 maart om 13 uur zal de jaarlijkse herdenking plaatsvinden. De aanslag op Rauter wordt vaak ten onrechte in verband gebracht met de razzia van Putten op 1 oktober 1944. Hij werd op 25 maart 1949 geëxecuteerd. Tijdens zijn proces verklaarde hij niets te hebben geweten van de Holocaust en geen last te hebben van zijn geweten, hij had slechts de bevelen van hogerhand opgevolgd, de beruchte lafhartige houding van het nazi-tuig.

woestDe Apeldoornse kunstenaar Gust. van de Wall Perné beschrijft in ‘Veluwsche Sagen’, tweede bundel, heel sfeervol een gebeurtenis uit een ver verleden. Toen de Woeste Hoeve dus nog een boerderij was en een pleisterplaats voor reizigers. Moeder Eva bewoonde met haar twee zonen Jan en Gerrit en de ‘meid’ de hoeve. Dat kon niet goed gaan: twee jonge kerels en een vrolijk meisje van net twintig. Jan was de achterlijke Gerrit in alles de baas, dus ook in de liefde. Er zou een bruiloft komen en naarmate de dag van het feest naderde, des te schuwer en stiller Gerrit werd. Jaloezie vergiftigde zijn geest en in de huwelijksnacht gooide hij een vuurtest met brandende inhoud in het hooi. De klink ging op de deur en Gerrit verdween in de Onzalige Bossen. Na een tijd gaf hij zich, gedwongen door gebrek, aan bij het gerecht. Sinds die tijd, we spreken van het jaar 1711, zag je af en toe een vlammend vuur over de heide dwalen wel ‘zoo groot als een brandende stroobos’. Als je goed keek kon je een gloeiende man onderscheiden met een vuurtest in de hand. Men noemde dit verschijnsel Gluënde Gerrit.

 

woeste hoeve

oplaaiend vurig verlangen
steelse smeulende blikken
hete dromen en stille spot

een duist’re geest vol
verterende zwarte haat
voor de uitverkorenen

de nachthemel kleurt vaalrood
trage rook torent hemelhoog
en verduistert de stille maan

het vuur van de haat is geblust
en opbloeiend geluk verteerd
door de vlammen van jaloezie

in zwarte zwijgende nachten
waart ‘t spook van vergelding
eeuwig jammerend van spijt

 

De sagen over onze Veluwe verhalen over echte gebeurtenissen in ons verleden, zijn ze wel of niet gebeurd? Het is iets voor de romantici onder ons, je even verliezen in een voorbije tijd. Het verhaal van de aanslag en de daaropvolgende moordpartij blijft echter als een doorn in ons geheugen steken en zal nooit worden vergeten, daar zal de jaarlijkse herdenking bij het eenvoudige maar toch veelzeggende monument nu en in de toekomst voor zorgen.

Mocht je de verhalen van Van de Wall Perné willen lezen, je kunt zijn werken nog steeds vinden in de Bibliotheek Noord-Veluwe. Hij was trouwens ook een veelzijdig beeldend kunstenaar. Hij overleed in 1911 op 34-jarige leeftijd.

woest 6

woest 2

woest 3

woest 4

woest 5 

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.