Elke dag stralend weer, het is al heel gewoon. We wennen snel aan de droogte, voor zover je tenminste niet afhankelijk bent van een stevige regenbui, zoals boeren en tuinders. Zondagmiddag heb ik een mooi fietsrondje gemaakt naar Nijbroek over Emst en terug langs Oene. Onderweg was een koor van sirenes te horen, ze kwamen overal vandaan. Er tekende zich een enorme rookpluim af aan de horizon, maar net als Odysseus, die zich liet vastbinden aan de mast van zijn schip om weerstand te bieden aan de verlokkingen van de beeldschone sirenen, heb ik me niet van de wijs laten brengen door al die herrie. Ik dacht eerst dat de brand in Epe was, maar die was een stuk verder, op het artillerieschietkamp.

 

Over verleidelijke sirenen gesproken: In de jaren 60 van de vorige eeuw woonde ik nog in Putten en in de droge zomers ging om de haverklap de brandweersirene, stil alarm bestond daar nog niet. Het leek wel of het hele dorp de brandweer vergezelde naar de brand. Het werd een lokale sport: zo snel mogelijk bij de brand zijn, het liefst nog eerder dan de brandweer. Er zullen ongetwijfeld pyromanen tussen de normale nieuwsgierigen gezeten hebben.

De warmste en droogste zomer is volgens de geleerden die van 1540: koeien sterven van de dorst, branden zijn nauwelijks te blussen en in Parijs wandelt men droogvoets door de Seine.
De wijngaarden leveren uitstekende wijndruiven en men begint akkers om te zetten in wijngaarden. Helaas voor die boeren verslechteren de zomers na 1540. Het boek ‘Duizend jaar weer, wind en water in de Lage Landen’ van drs. Jan Buisman beschrijft tal van weersverschijnselen, als droogte, aardbevingen, komeetverschijnselen en het stranden van pot- en vinvissen door de eeuwen heen in onze Lage Landen. Men hield in 1566 hagepreken, godsdienstoefeningen in de open lucht, maar door de vele regens in dat jaar zocht men beschutting, die was er in de vele kerken, maar dan moesten de beelden er wel uit. Het gevolg kennen we als de beeldenstorm. Zo kan het weer invloed hebben op de loop van de geschiedenis.

Zo leer je nog eens wat gedurende een fietstocht met het zicht op een grote rookpluim in de verte. Het was me trouwens een raadsel hoe schapen en paarden nog iets voedzaams konden vinden. Het witte paard lijkt verdacht veel op de Schillenhit, getekend door Vincent van Gogh.
Voor de eendjes is er nog genoeg water, maar dat is wel eens schoner geweest. Op naar de volgende recorddroogte, vrijdag 40 graden?? Over een tijdje gaat het echt wel weer regenen, de kringloop van het water blijft gesloten.

 

water

de geur van dopheide
en droog dennenhout
beweegt met de wind
die goudgeel blad ritselt

de zon staat in gloeiend stof
in een koperen nevel van hitte
grasklokjes trillen in de schaduw
van lome verdorrende struiken

diep onder de verhitte bossen
stroomt levend bronwater
straks zal koele regen ruisen
voor een eeuwige kringloop