Bij ons in Brazilië: 24. Onze bossen

De bossen rond Epe zijn heel verschillend, ook in aantal, van de bossen rond Belo Horizonte. Rond Epe zijn er veel en rond Belo weinig.

In Epe zijn ze systematisch op de zandgronden of de ontgonnen heidegebieden aangepland of aangepoot, vooral in de vorige eeuw. De mijnen waren de voornaamste afnemers van de percelen hout. Toen waren het vooral ‘akkers’ met vele soorten dennenbomen en lariksen. Daendels (in de 18de eeuw) en Buys Ballot (in de 19de en 20ste eeuw) waren de grote pioniers. Het Geldersch Landschap, vooral , zet dit werk voort. Het boek ‘Een Oase in het Heerderdal’ geeft van de geschiedenis van de Dellenbossen een mooi en degelijk beeld. En vergeet ook niet de aanplanting van het Eperholt.

Aan de andere kant van het dorp, bij Vaassen, Niersen en Gortel, heb je een cultuurlandschap met een zeer lange historie, vooral gekenmerkt door de elegante en oeroude bossen van beukenbomen. Als je daar loopt, dan zie je het samenspel van dood en leven in steeds vernieuwende vormen.

Vele Epenaren hadden in die bossen hun werk en haalden daar hun dagelijks brood vandaan.

Om een goed beeld te krijgen van de bossen rond Belo en op ons condominium, moet je wel even een reisje maken naar Arnhem. In Burgers Zoo bezoek je dan de Bushgarden, een door de mens gecreëerd tropisch bos dat te vergelijken is met de bossen hier ter plekke.

Niets doet denken aan de bossen van de Veluwe. De bomen zijn anders, met andere koppen en bladvorming. Vooral de veelvormigheid van de tientallen soorten kleine loofboompjes er zo tussendoor geeft het bos een ander karakter. Palmsoorten en groepen bamboebomen versieren de entourage. Wat foto’s om dat even te illustreren. De volgende opnames zijn allemaal, op één na, genomen in ons condominium.

Op de eerste foto laat ik zien dat er tussen de loofbomen op ons stukje ook vele araucaria’s (een typische dennenboom uit het zuiden van Brazilië) en ‘onze’ dennenbomen geplant zijn en in dit kleine gedeelte dus iets van de Veluwe sfeer weergeven.(foto vanaf de veranda van ‘t Hemeltje.)


Voor de rest is het een door de natuur ontstane, spontane loofbomenontwikkeling.

Wandelpaden door ons bos.

Met hier en daar een Veluwe-gevoel.

De leider van de saguï-apen waarschuwt met kleine kreten zijn clan.


Of ‘cascades’ versieren je wandelroute.


Een paadje door het tropisch natuurbos.

Onze twee beken, als grenzen van ons condominium, kronkelen eeuwig voort naar hun ontmoetingsplaats, op het laagste gedeelte, voordat zij in een breder stroompje hun weg naar de Atlantische Oceaan vervolgen.

Een pleintje is er gecreëerd, met de mooie naam van ‘Praça de Encontro’ (ontmoetingsplein).

Bamboestammen, die met wat harde wind tegen elkaar schuiven en krakende griezelgeluiden voortbrengen.

Een brandgang tussen lage struiken en boompjes. Op twee kilometer afstand van ons condominium. Heerlijk wandelgebied!

Onze honden op een trail in een met bamboes bezet stukje natuur.

Even uitrusten in de schaduw van een geciviliseerd, uitgedund bos.

En zo kunnen wij doorgaan.

Als je emigreert en in een ander land gaat wonen, dan leef je in twee werelden.
Je geboortedorp trekt aan de ene kant als een magneet en van de andere kant weet je ook dat je gecremeerd zal worden in het geadopteerde land. Wel besef je dat je eigenlijk nooit echt ingeburgerd, of zoals ze dat tegenwoordig noemen, geïntegreerd raakt. Uitwendig integreren is niet moeilijk. In je binnenste blijf je wel gehecht aan waar je geboren bent, met de cultuur, gewoontes en denkwijze diep in jou ingebed. En dat is goed. Je leeft in twee rijkdommen. Met je nostalgisch hart in de geweldige natuur van Epe en met je esthetische gevoel in de geweldige natuur van Brazilië, verkleind als die is in de natuur van ons condominium, op 40 kilometer afstand van Belo Horizonte.

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.