Het is een kleine vereniging met vier jeugdleden en nog geen twintig deelnemers aan de onderlinge competitie, maar de leden zijn hondstrouw en zorgen elke dinsdagavond voor een gemoedelijke sfeer in de welzijnsaccommodatie aan de Stationsstraat. De meesten zijn al enkele decennia lid. Ze spelen een paar keer per seizoen tegen elkaar voor de onderlinge competitie en kennen elkaars strijdplan van haver tot gort. Des te groter is de uitdaging om de tegenstander te verrassen met een ongewone opening en verrassende zetten. 

 

Daarnaast doen de Eper schakers mee aan de competitie van de Oostelijke Schaak Bond (OSBO) en houden ze wat losse onderlinge toernooien. Op de avond waarop ik de sfeervolle Ds.Prinszaal binnen wandel, zijn de leden bezig met een rapidtoernooi, een tussenvorm van ‘gewoon’ en snelschaken, waarbij ze 25 minuten bedenktijd hebben. Vier hebben er moeten afzeggen. Met zo’n kleine groep scheelt dat wel een slok op een borrel. Daarom komen de leden als het ook maar even kan, elke week.

 

De meeste denksportverenigingen leiden een noodlijdend bestaan. Dat is eigenlijk wel opmerkelijk, want schaken is een prachtige vorm van hersengymnastiek en geheugentraining. ,,Je houdt je geest flexibel’’, weet ook Hans Busman, die al 26 jaar lid van de club is.

 

Het niveau waarop je speelt, is bij De Zeven Pionnen niet belangrijk. Als je de liefde voor het geschuif met stukken en pionnen op de 64 velden maar deelt met de anderen. Ook tijdens het rapidtoernooi klinkt het herhaaldelijk ,,Maar het was wel een mooie partij’’ uit de mond van verliezers. Ze gunnen elkaar de overwinning. Als ze allebei maar een leuke avond hebben. En bij schaken blijf je leren. Elke partij weer. Van elke nederlaag ga je beter spelen.

 

Meer informatie: http://www.de7pionnen.nl/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

{jcomments on}