Hennie en Theo Plakmeijer: 'Zang ging altijd voor'

plakmeijers (1)Hennie (65) en Theo (68) Plakmeijer uit Zuuk vieren dit jaar een opmerkelijk jubileum. Samen zingen ze precies 100 jaar in verenigingsverband. Hij 55 jaar, zij 45 jaar. Zangvereniging Mediona, waar ze samen wekelijks het hoogste lied zingen, stond er onlangs al even bij stil, wij doen dat vandaag ook.

Theo’s ‘zangcarrière’ begon bij een kinderkoor onder leiding van Gerrit Heersink. ,,Dat zong ook in zaal Kromdijk. Dat was leuk, maar het hield op een gegeven moment op te bestaan. Toen is het overgegaan in een teenagerkoor. D’r zijn er een paar blijven hangen. Het was in de jaren ’60, in de tijd van Lex Karssemeijer, die had Sweet Sixteen, een groep die wij een beetje gingen na-apen. Ria Eenkhoorn zat er ook bij, zij is ook nog steeds lid, we zijn de enige twee van het teenagerkoor die bij het grote koor zijn gebleven. In 1967, kort na mijn militaire-diensttijd, is dat ook ter ziele gegaan. Toen werden we geactiveerd door Jaap van Ruiven, die m’n jeugdleider bij het teenagerkoor was en ons elke donderdagavond een uurtje in het gareel moest houden. Hij adviseerde ons bij het grote koor te gaan. Dat heette toen nog ONA. Het was een koor voor de gewone man. In het voorjaar van ’69 kregen Hennie en ik verkering en heb ik haar er meteen bij getrokken.’’

plakmeijer,,Nee hoor, hij hoefde me er niet aan de haren bij te trekken’’, zegt Hennie lachend. ,,Het was hartstikke gezellig. Ik ben gewoon meegegaan, kijken wat het is. Ik hield wel van zingen en het bleek gezellig te zijn en dan blijf je zitten hè.’’

Sindsdien is het donderdagavond vaste prik voor beiden: zingen! Daar komt bijna niemand aan, aan die avond. ,,Onze beide zoons zeggen: ‘Donderdagavond? Zang! Pa en ma zijn niet thuis. Verjaardag? Geen kans!’ Het moet wel heel belangrijk zijn als we een avond overslaan. Of dat je hartstikke verkouden bent en geen stem hebt. Maar zang ging altijd voor. Het stimuleert wel als je samen daar bent. Als de één zegt: ‘Ik heb niet zo veel zin’, zegt de ander ‘Kom op, huppakee, we gaan’. Die momenten zijn er wel eens geweest, we hebben wel eens een dirigent gehad die ons niet zo aan sprak. We zijn er nooit voor weggebleven, maar hadden wel eens van: moeten we weer? Dan kun je wel wegblijven, maar dat schiet niet op. Er waren altijd twee echtparen, het echtpaar Van Ruiven en het echtpaar Plakmeijer.’’

Jaap van Ruiven, die jarenlang voorzitter is geweest en Theo Plakmeijer, die vele jaren de public relations heeft verzorgd, lijken bij Mediona onlosmakelijk met elkaar verbonden. ,,Zo lang ik bij het koor ben, sta ik naast Jaap. We zijn het lang niet met elkaar eens hoor, maar we kunnen het goed met elkaar vinden. Weet je, het zingen bij het koor is een deel van je leven geworden. We hebben heel veel leden zien gaan en komen en heel wat dirigenten versleten. Ja, we blijven zingen zo lang we kunnen, dus hopelijk nog heel wat jaartjes.’’

De meeste leden zijn al vele jaren lid. Mediona – de naam werd eind vorige eeuw veranderd omdat het bestuur toen dacht dat ONA (Ontspanning Na Arbeid) anders nooit haar stempel als arbeiderskoor zou kwijtraken – is ook een sterk vergrijzend koor. Het jongste lid is 58 jaar, het oudste 82 en Theo en Hennie behoren tot de jongere garde. ,,Het is heel moeilijk om nieuwe leden erbij te krijgen. Vorig jaar hebben we er twee bij gekregen, maar eind vorig jaar is één van de leden overleden en dit jaar zijn we er ook al weer één om gezondheidsredenen kwijt geraakt. Bij de mannen staan we drie om drie; drie tenoren en drie bassen. En de dames worden ook ouder. We hebben nu 24 leden. Veel minder moet het niet worden. Hoewel, je kunt nog met zestien leden zingen, dan heb je drie of vier bassen, drie of vier tenoren en de rest vrouwen. Onze voorzitster Aartje Scholten zei vorige week nog dat we zangtechnisch heel wat in onze mars hebben. Door de ervaring die we hebben.’’

Epe’s oudste koor (bijna 87 jaar) repeteerde jarenlang in Kromdijk en verhuisde daarna naar de Eper Gemeentewoning, waar het vorig jaar, net als enkele andere clubs, na achttien jaar het veld moest ruimen voor de Nieuwe Eper Sociëteit. Nu hebben de leden het goed naar de zin in de Sint Bernardusschool, waar elke donderdagavond van zeven tot negen uur in een gezellige sfeer wordt gerepeteerd.

Hennie en Theo hebben in al die jaren honderden liederen ingestudeerd, maar een echte favoriet hebben ze niet echt. ,,Er liggen nog honderden oude liederen in de kast die we nog wel eens kunnen zingen’’, zegt Hennie. ,,We hebben niet een echte voorkeur. Als het maar lekker zingt. ‘Ik heb m’n wagen volgeladen’ als we allemaal op verschillende momenten inzetten bijvoorbeeld. ‘Plaisir d’amour.’ ‘Time to  say goodbye’, is ook heel leuk. ‘Take me home’ van John Denver ook, dat is echt een heel leuke. Een Rob de Nijs-medley. ‘Raise me up’. Och, nog zo veel meer.’’

Nee, ze repeteren nooit samen thuis, ‘maken’ samen geen huiswerk. ,,De voorzitter wil dat ik solo ga zingen in een stukje van Rob de Nijs’’, vertelt Theo. ,,De dirigent zet dat op cd zodat ik dat kan repeteren. Dat krijg ik thuis, dan kan ik het afdraaien en meezingen. Het lijkt me wel heel leuk om te doen. Als ik op de mountainbike zit, heb ik dat deuntje in m’n hoofd en kan ik dat niet loslaten. Ik heb al een paar keer eerder een heel kort solootje gehad, maar zo geweldig ben ik niet, het is meer een kwestie van gebrek aan beter.’’ ,,Jawel’’, spreekt Hennie hem onmiddellijk tegen, ,,je hebt een heel mooie stem.’’ ,,Ik zing ook nog een duet samen met onze dirigente Marlies Tiemens’’, gaat Theo verder. ,,Hoe heet dat ook al weer? O ja, ‘Dit is Uw orgel, Heer, dit is Uw kerk’. Nou, dat is ook heel leuk.’’

Opmerkelijk is dat ze geen van beiden noten kunnen lezen. ,,Nee hoor, dat is ook helemaal niet nodig. We zien alleen of we hoog of laag moeten zingen. Als we niet moeten zingen, staat er een streep. Dat we de juiste toon pakken, is de ervaring. Dat leer je vanzelf.’’

Een van de leukste optredens vinden ze dat tijdens de Play In in kersttijd in de Grote Kerk. ,,Ge-wel-dig om te doen. Wat ook leuk, is zingen in de wooneenheid in de Grotekampstede in Vaassen. Daar hebben we in het binnentuintje gezongen. Frans Nieuwenhuis van het ‘Cannenburgher Klöksien’ woont daar ook. Daar kregen we de vorige keer lucht van en toen hebben we hem gevraagd of hij ook wilde zingen. Dat wilde hij wel, als wij als koor op de achtergrond zouden meezingen. Fantastisch. Maar de Play In is voor ons de mooiste afsluiter van het jaar.’’

plakmeijers (2)

Mediona is niet alleen bekend als oudste koor van Epe, maar ook als het ‘oliebollenkoor’. Aan het eind van het jaar verkoopt het koor altijd een massa van die lekkernijen. ,,Dat doen we nu 32 of 33 jaar. We zijn begonnen in 1975, dat was eenmalig. Een paar maanden elke zaterdag oliebollen bakken in verband met het 50-jarig jubileum. Moesten we geld voor hebben, we wilden artiesten op de planken hebben en die kostten geld. Imca Marina en Tobi Rix. In het gemeentehuis. Volle bak. Dertien zaterdagen hebben we toen oliebollen gebakken. Met beslag van de familie Van Ruiven, die toen nog aan de Zuukerweg woonde. Daarna hebben ze nog een paar jaar huis aan huis tulpen en vaste planten verkocht. Maar ja, toen begon het oliebollenbloed weer te kruipen. In die tijd had Leo, de zoon van Jaap, de lunchroom aan de Hoofdstraat, daar mochten we wel vier zaterdagen oliebollenbeslag maken. De oliebollen verkochten we op de markt. Ja, ik was de koerier, ik bracht de emmers beslag naar de markt. De baten zijn wel minder geworden omdat er zo veel verenigingen die oliebollen zijn gaan verkopen. Je kunt overal oliebollen kopen. We konden het geld altijd goed gebruiken.’’ En daardoor is Mediona nu oud, maar (in financieel opzicht) kerngezond.

plakmeijers (3)

 

     

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Jan Koster

    Goedemorgen redactie.
    Dit bericht is alweer ruim 7 jaar geleden geplaatst. Hoe is het nu met mijn oud collega van de LTS Epe?
    Vriendelijke groet, Jan Koster, oud sportleraar LTS Epe, nu wonend in Sittard.

Terzijde

samen

Houd vol, we moeten met z'n allen door deze crisis. Houd rekening met elkaar en wees extra lief voor iedereen die dat nodig heeft.

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.