Zondag waanden we ons even in de Middeleeuwen. Op het terrein van de Cannenburch had het Goudswaard-genootschap haar kampement opgeslagen. Hier liet menigeen zien hoe er in die tijd geleefd werd. Er deden hele families aan mee, mooi om te zien hoe zich inleefden. Het kampement gaf een leuk tijdsbeeld.

Er werd ook een demonstratie met roofvogels gegeven, maar de vogels, een buizerd, valk en oehoe, hadden er niet echt zin in. Wat de valkenierster ook probeerde, ze werd letterlijk zelf een loer gedraaid. Het was erg grappig om te zien dat de valk een boom in vloog en er tijdens de show niet meer uit kwam. Wij waren er ’s ochtends en hoe het ‘s middags is gegaan; geen idee, hopelijk is de valk wel weer uit de boom gekomen.

We hebben ook de verovering van de Cannenburch door Maarten van Rossum  gezien. Het was niet echt historisch, want in werkelijkheid heeft Maarten van Rossum kasteel de Cannenburch in 1543 gekocht. Het was een ruïne uit 1365. Hij begon met de bouw van de Cannenburch, maar heeft het eindresultaat niet meegemaakt. Hij zou het vast mooi hebben gevonden, maar overleed in 1555.

Via dit schouwspel kreeg je toch wel een beeld van hoe het toen ging. Daar kwam Maarten van Rossum met zijn mannen in vol ornaat aan. Er werd eerst met maarschalk De Wit onderhandeld over vrijwillige overgaven, maar dat ging niet door, dus werd het een veldslag. ,,Ik zeg : kommetje!’ (Handen voor de oren om het bulderen van de kanonnen te dempen.) Over en weer knalden de kanonnen en vlogen de pijlen door de lucht. Met een ladder werd geprobeerd om het kasteel te veroveren en toen dat niet lukte, kwam de stormram er aan te pas. Dat hielp, de poort ging open en na een hevige strijd en met een laatste knal vloog een deel van de muur er uit en gaven maarschalk De Wit en zijn mannen zich over. Zelfs de chirurgijn kwam er nog aan te pas; patiënt gered, wel een vinger kwijt.

We hebben genoten van het schouwspel en het weer zat ook nog mee.