Epe van toen: Het mysterie van het doolhof

Neuzend in archieven kan er soms een wereld voor je open gaan. Dat was bij mij het geval toen ik las over een doolhof dat we in Epe hebben gehad. Pas later ging me een lichtje branden. Ben benieuwd of er mensen zijn die er herinneringen aan hebben.

Ik had er nog nooit van gehoord en als ik een verhaal in de Nieuwe Apeldoornsche Courant van augustus 1934 moet geloven, hadden ook mensen dat niet toen het doolhof er al was. Althans, in den beginne.

Het doolhof werd in de jaren 30 gerealiseerd in het kader van de gemeentelijke ontginning en werkverschaffing, waarvoor werklozen onder meer wegen en brandgangen in de bossen moesten maken, heide moesten plaggen en dergelijke. We hebben er ook De Nieuwe Vijver aan de Dellenweg en nog veel meer aan te danken.

‘Het is geen algemeen bekend feit, dat zich in die ontginning een keurig aangelegde doolhof bevindt, die een bezoek overwaard is’’, aldus de krant.

Het doolhof bevond zich aan de Ossenweg, die vanaf de Dellenweg naar de Ossenstal leidt. ‘Voordat de Ossenstal, die tegenwoordig hoofdzakelijk gebezigd wordt als berging, bereikt wordt, komt ge bij den Doolhof, die eveneens aangeduid wordt met een richtingaangever. Tevens staat er bij vermeld dat wielrijden verboden is en dit verbod is niet overbodig, want de doolhof kenmerkt zich door mooie kronkelende wegen over bergen en door dalen en vrij plotseling zoudt ge b.v. van een helling komende, op een vijvertje stuiten, waar ge niet passeren kunt vanwege een pomp, die midden in het pad staat. Bovendien levert het berijden van de paden ook voor meerdere bezoekers gevaar op, zoodat men zich aan het verbod wel terdege dient te houden. Trouwens op overtreding wordt streng toegezien. Een groot aantal keurig aangelegde en onderhouden rijwielpaden is verder door de ontginning aangelegd, zoodat men van hieruit de Dellensche bosschen, de Legerplaats bij Oldebroek, Soerel en Tongeren kan bereiken. Gaande over de hooge heuvels kunt ge genieten van een prachtig panorama over de Oostelijke Veluwe en de IJsselvallei. Zooals gezegd, een bezoek in de gemeentelijke ontginning met haar mooie hoogten en diepe dalen, met haar doolhof en mooien aanleg, is ze overwaard.’

Hé, ineens denk ik het te kunnen plaatsen. Als je vanaf de Ossenstal richting Dellenweg fietst of loopt en bij het eerste het beste paadje rechtsaf gaat, kom je in een sterk geaccidenteerd stukje terecht, met wat diepe kuilen en hogere heuveltjes. Het ligt eigenlijk pal tegenover de Ossenstal, ten noorden ervan. Zou het vroeger veel groter geweest zijn? Was dat het wel? Nee, als je de Nieuwe Apeldoornse Courant van 28 juli 1936 moet geloven. ‘De vreemdelingen die thans alhier verblijven – en dat zijn er vele – wordt het bezoeken van de gemeentelijke ontginning wel vrij wat gemakkelijker gemaakt dan voorheen ’t geval was. Een groot aantal handwijzers geeft de richting aan naar de Ossenstal, het middenpunt der ontginning vanwaar alle bezienswaardigheden zijn te bereiken. Ten Zuiden van de Ossenstal is de doolhof gelegen die al een groote aantrekkingskracht bezit. Aan de andere zijde ligt ‘Berg en Dal’, waar men – zooals de naam reeds aanduidt – werkelijk berg op en af gaat om tusschenbeide gelegenheid te geven op een bank te genieten van mooie panorama’s. Hier ten N.Westen van ligt ,,De Haelbrug’’, thans door werkloozen gemaakt tot één der hoogste punten van de ontginning.  De berg is thans gereed en velen hebben er van het mooie vergezicht over een groot gedeelte der Velue en IJsselvallei kunnen genieten. (...) Het is werkelijk de moeite waard er een vacantiedag aan te besteden.’

Dat ‘Berg en Dal’ kan ik wel thuisbrengen, dat is waar ik net dacht dat het doolhof geweest moet zijn. Maar waar was dat doolhof dan?

De Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant schreef er dat jaar ook over: ‘(…) Voorts is er bij den ,,Ossenstal’’ midden in het bosch, een doolhof gemaakt. Dat is een grappig geval. Op de bordjes bij den ingang staat te lezen: ,,Zoekt naar 4 banken, 2 drinkbakken, een pomp, en gij zijt er weer uit’’.  En inderdaad is zoo de situatie. Wanneer de wandelaars, die dezen doolhof betreden de aanwijzingen in de aangeduide volgorde maar opvolgen, komen ze vanzelf weer bij den uitgang. Of ze anders in den hof zouden moeten blijven dolen? We durven het niet te zeggen.’

Een foto van een weg bij dit mysterie schept ook geen licht in de duisternis. In ieder geval is er helemaal niets meer van over. Het zal wel door gebrek aan onderhoud zijn verdwenen.

Wie weet meer?

het doolhof

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Jan

    Volgens mij bevond het doolhof in de driehoek Ossenweg, Koekenbergweg en Zeuvenbargweg. Ten zuiden van de ossenstal. In dat bosperceel had je vroeger veel paadjes. Ik heb mij toen al afgevraagd waarom enkele bijna kaarsrecht en parallel aan elkaar liepen en verderop overgingen in slingerpaadjes tussen de donkere denneboompjes. Ook waren hier diverse betonnen drinkensplaatsen voor het wild te vinden. Ik weet niet of dat nog steeds zo is. Ben al jaren hier niet meer geweest. Zal er eerdaags weer eens door heen lopen. Je kon er op diverse plaatsen in gaan. Hoek kamperweg koekenbergerweg, dicht bij de draainage vijvers en schuin tegen over de ossenstal, op het hoekje tegenover de nieuwe parkeerplaats.

  • Martin Ellenbroek

    In mijn herinnering was er (ook) een doolhof met als startpunt de voet van de Haelberg, aan de kant van de stenen trap. Het bosje bestond vnl. uit larixbomen.

  • Evert

    Als leeftijd genoot van Gerrit: Wij begonnen onze fietstocht, meestal op zondag, via het K.C. van Neslaantje, Quickbornlaan oversteken achter de fam. Niers , dan naar naast de boerderij van Vorsthof aan de Heuvellaan naar de Populierenlaan, vandaar naar de Vijverlaan via allerlei fietspaadjes naar vlak voor de Nieuwe Vijver en kwamen zo via een wirwar van fietspaadjes bij de Doolhof met betnnen vogeldrinkbakken en bankjes bij de Oude Ossenstal, waar je dan een consumptie kon kopen op zon-en feestdagen.

  • Gerrit

    Uit mijn herinneringen: Aanvankelijk was er -het dalletje- naast de Grintgroeveweg en de vuilnisbelt. Wij noemden dat de doolhof.!. Enkele jaren later gingen wij via de Zeuvenbargweg naar de Ossenstal en kwamen dan langs de doolhof op de viersprong met de Koekenbergweg. Via de doolhog dan naar de Ossenstal voor een ijsje bij Weerdmeester. Helaas de Zeuvenargweg is vanaf de Dellenweg geheel afgesloten.

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.