In het Kunsthuis van KEK is momenteel een tentoonstelling te zien over mythen, mysterie en mystiek. Een gedicht over een moeder, onze dochter Iris Manon, met haar kind hoort daar thuis. Manon is Frans voor Maria. Soms zie ik wat extra’s in het zogenaamde alledaagse.

 

 

manon

de eerste harttonen
een plotse beweging
van een nieuw wonder
dat zich gereed maakt
voor zijn plek
op deze wereld

de stilte van een oase
het drinkende zachte kind
een handje met vijf nageltjes
zoekt zacht en beslist houvast
in de vertrouwde warmte
van de zogende moeder

haar blik is slechts
voor dit kind
dat tevreden zuigend
de oogjes toe
zijn verheven plaats
bij haar voor immer
heeft gekregen