Vorige week geruime tijd bij de schaapskudde op bezoek geweest. Er waren heel veel lammetjes geboren, wel meer dan 130. Ik heb ze allemaal, nou ja, bijna allemaal gefotografeerd en ben tot de conclusie gekomen dat lammetjes eigen gezichten hebben; er is er echt niet een hetzelfde.

Hoe klein zo ook zijn, ze dragen grote oormerken. Daarmee is een lam geen oorlam, want dat is een portie met water verdunde jenever die de matrozen op de vroegere Indiëreizen kregen om de moed en de rust erin te houden.

Het was vakantie, dus iedere opa en oma was met zakken brood en ook kleinkinderen naar de vertederende springers komen kijken. Sommige lammetjes toonden trouwens al een behoorlijk machogedrag, dat zullen wel die grote jongens zijn, die altijd stoer doen als er naar ze gekeken wordt.

Lammetjes zijn niet alleen leuk om te zien, maar ze zijn ook heel lekker en een groot deel van de kudde wordt gewoon opgegeten. Eerlijk gezegd eet ik nooit lam want ik vind het zielig. Waarom kippen- of rundvlees eten niet die associatie opwekt weet ik niet. Misschien moet ik toch maar eens dat gerecht met lamsbout, rozemarijn, honing en citroen uit het inspirerende boek ‘Goed Goan’ van onze Jan en Bert proberen....

 

lekkere dieren

onze schapen werpen in de lente lammeren
dat heeft niks met gooien of smijten te maken
ze worden gewoon in het warme stro geboren
in ‘n wollige familie met veel neefjes en nichtjes

elk lammetje heeft vier heel steile hoge pootjes
waarmee het eerst niet goed raad weet
‘t duurt niet lang of er wordt veel gehuppeld
gerend gesprongen geblaat en melk gelebberd

zo zorgeloos en vertederend onder de lentehemel
maar toch niet een beestje om jaloers op te zijn
want vele zullen de paarse heide niet zien bloeien
‘t midwinterhoornblazen en de kerst niet meemaken

ze zullen eindigen als lamsbout met honing
en citroen op de borden van de schrijvende
carnivoren van het beroemde boek ‘goed goan’
smullende en likkebaardende levensgenieters

je wordt als heidelam gewoon te grazen genomen
door bourgondische eper smulapen en schrijvers
lekker dier zijn is in epe levensgevaarlijk