Onder Rome bevinden zich catacomben, onderaardse begraafplaatsen stammend uit het begin van onze jaartelling. Duistere dodensteden bestaande uit kilometerslange gangen in soms wel vier verdiepingen. Niet een plek om vrolijk te worden, maar wel heel interessant en indrukwekkend. Als je weer boven de aarde bent en de vele klaprozen ziet die boven deze gangstelsels groeien worden sommige mensen, waaronder ik, wat dichterlijk.

Voor mij is deze felle en tere bloem een symbool van het menselijk leven. Het rood is de kleur van liefde, haat en hartstocht, zoals dat zeker in het leven van hen die hier begraven liggen of lagen voorkwam, maar ook in ons leven. De mens is gewoon helemaal niet veranderd...

klaprozen

als ik ooit als een
tere bloem ophoud
met m’n aards bestaan

in een wiegend veld
van stille schoonheid
zal niemand me missen

maar jij bloeide naast me
ik hoorde jouw muziek
zag je zuiverheid
wij deelden de zon

wij reikten naar de sterren
lachten naar het lieve leven
dat nu doorbloeit in hen
die ons zo dierbaar zijn

 

Foto's hier boven: Wikimedia Commons