Naar aanleiding van de restauratie van onze Grote Kerk een gedicht. De levende bron is hier ook de dorpsbeek. Men zegt ook dat zich onder het koor van de kerk een bron bevindt. Of dat waar is weet ik niet, maar het is wel een mooi verhaal!

de levende bron

duizend jaar ‘n levende bron
stil ruisend in het dorpshart

daarboven een stille waker
uitnodigend tot inkeer en rust

bronzen stemmen en ’t orgel
spreken tot vele generaties

deze schat gaat nooit verloren
als men zijn roep blijft horen

en goed beseft rijk te zijn
met dit multifunctioneel juweel

 

(Foto: Bert Hanekamp)