De Vereniging Behoud Kwaliteit Epe (VBKE) blijft zich grote zorgen maken over de plannen tot aanleg van een raster om de wilde zwijnen tegen te houden. Het wordt steeds duidelijker dat het college van B&W van de gemeente Epe een besluit heeft genomen dat niet houdbaar is.

Naast de 285 zienswijzen die over het plan zijn ingediend, hebben verschillende organisaties de gemeente laten weten het pertinent oneens te zijn met de ingeslagen weg. Het college van B&W veegt de in deze zienswijzen naar voren gebrachte argumenten echter achteloos van tafel. In zijn toelichting schrijft het college dat het ‘t besluit tot aanleg van het raster heeft genomen en heeft besloten daarover geen inspraak toe te staan.

Zo is het gebeurd en de gemeenteraad heeft daar genoegen mee genomen. De wijze waarop burgemeester en wethouders menen de vele, met zorg ingediende zienswijzen te moeten en kunnen afdoen, geeft menigeen het gevoel absoluut niet serieus te worden genomen, geschoffeerd te worden en machteloos te moeten toezien vanaf de zijlijn, hoe bestuurders van Epe met slimmigheden en manipulaties hun zin doordrijven.

Al in 2012 heeft de Vereniging haar ongenoegen geuit over de besluitvormingsprocedure. Nooit is er met de gemeenteraad gesproken over nut en noodzaak van een raster en alternatieven zijn niet afgewogen. De raad is buitenspel gezet nadat zij in 2011 instemde met een budgetreservering voor een eventueel noodzakelijk zwijnenkerend raster in verband met het “zwijnengevaar” van die zomer. Het ging daarbij volgens het college alleen om veiligheid en niet in eerste instantie om overlast! De titel van de dossiermap over de aanleg van het zwijnenraster doet anders vermoeden: “Hinderlijke dieren, overlast van wilde zwijnen” staat er op!

De inhoudelijke discussie over de besteding van het gereserveerde budget zou later worden gevoerd, maar die is uiteindelijk nooit gevoerd. Grote verontwaardiging dan ook over het feit dat het college het besluit tot reserveren van budget vervolgens in 2012 heeft uitgelegd als een besluit tot aanleg van een raster. Met de burgers van Epe en met de bewoners van Epe-Noord, die immers van west tot oost ingerasterd worden, is al helemaal niet gesproken.

Er was geen plan, waar een analyse van de problematiek deel van uitmaakte. (wat is er aan de hand, hoe kon dit gebeuren, wat zijn de opties, waarom deze keuze en niet een alternatief, hoe verhoudt zich dat tot ander beleid b.v. onthekking van de Veluwe, waarom werden de adviezen van alle betrokken Gelderse fauna- en wildbeheerdeskundigen van de hand gewezen ?).

Waarvoor is een raster een oplossing?
Is er sprake van een breed gevoel van onveiligheid? Het aantal ongevallen (veiligheid) met zwijnen in de kom is naar ons weten nul, een ontmoeting tussen een zwijn en een hond lag aan het feit dat deze laatste niet was aangelijnd. De meeste klachten hadden betrekking op overlast (omgewoelde tuinen), maar oplossingen daarvoor moet de burger zelf vinden, zoals de burgemeester eerder stelde.

De provincie noemt d.d. 23 januari 2013 in haar motivering om 60% van de aanlegkosten te betalen, in totaal begroot op €467.300,- , dat de aanleg van het raster leidt tot een daling van het aantal ongevallen met wilde zwijnen op provinciale wegen! Hoeveel aanrijdingen hebben er de afgelopen jaren plaats gevonden op provinciale wegen binnen het gebied dat zal worden afgerasterd? Eveneens nul. Op de belangrijkste drie wegen die nu zullen worden ingerasterd, was het aantal aanrijdingen de laatste jaren minimaal tot nul. De wildaanrijdingen vinden juist daar buiten plaats.

Sommige dierenbeschermingsorganisaties zijn voor het raster omdat ze menen dat er dan niet meer op de zwijnen geschoten zal worden. Niets is minder waar. Het afschot gaat gewoon door en hoe gemakkelijk is het om de zwijnen tegen het raster aan te drijven en ze vervolgens af te schieten ? Geen diervriendelijke oplossing dus, nog los van het grote gevaar voor roodwild en het feit dat door het raster ook de bewegingsvrijheid van allerlei andere zoogdieren in het Landschapspark Veluwe, Natura 2000-gebied en de Ecologische hoofdstructuur van/op Eper grondgebied, wordt beperkt.

De regering heeft voor 2013 extra geld beschikbaar gesteld om een verbindingszone te creëren van landgoed Tongeren naar de IJsselvallei. Precies in dat gebied situeert de gemeente Epe een raster.

De reden dat er zwijnen in de dorpskom waren in 2011, is gelegen in het feit dat de gemeente heeft verzuimd te controleren of het aantal zwijnen in het beheersgebied wel op het niveau werd gehouden, waarbij ze niet naar elders (b.v. bij de bebouwing) hoeven te trekken voor hun voedsel. De afgelopen negen jaar is de stand in het zogenaamde 0-gebied niet gehandhaafd. Werk verzaken en dat oplossen door een raster aan te leggen lijkt niet een weloverwogen beleid.

Opnieuw komen de zwijnen dit najaar richting dorpscentrum. Dat roept vragen op zoals: Hoe kan dat ? Wordt er wel gedaan wat is afgesproken?
Maar ook: Waarom worden zwijnen beschouwd als gevaarlijk en lastig? Mogen we niet blij zijn te leven in een omgeving waarin dergelijk wild voorkomt ? Waarom doen we ons voordeel er niet mee als toeristische gemeente ? Plannen maken om Epe toeristisch aantrekkelijk te maken via ons toeristisch profiel: met de dieren in onze woonomgeving krijgen we de ingrediënten op een presenteerblaadje aangeboden!

Procedure
Nu heeft het college van B&W de zienswijzen beoordeeld en van commentaar voorzien.
In de zienswijzen mochten nut en noodzaak natuurlijk niet worden aangekaart, het kon alleen gaan om het tracé van het raster. De 285 zienswijzen over het raster, terwijl het plan – bewust- tijdens de vakantieperiode ter inzage is gelegd, is een forse score, die aangeeft wat vele honderden bewoners, privaat en via de besturen van lokale verenigingen en stichtingen (Hippische Vereniging Epe, de Manage, Eper Paarden4daagse, landgoederen, Fietsersbond, enz.) van de plannen denken.

“Zijn we als burgers en gemeentebestuur samen verantwoordelijk voor het organiseren en inrichten van onze samenleving of zijn gemeentebestuur en burgers elkaars tegenstanders die elkaar treffen bij de rechter?”, vraagt de VBKE zich af. “Merkwaardig toch”, zegt voorzitter Ben Akkerman, “wij kiezen een gemeenteraad om namens ons de gemeente te besturen en vervolgens gaan ze, zonder in gesprek te blijven met hun kiezers, hun eigen weg !”

Om te vervolgen met een oproep: “Gemeenteraad, neem uw verantwoordelijkheid en zet de problematiek van het raster opnieuw op uw raadsagenda. Dan kan alsnog een zorgvuldig traject van probleemoplossing worden ingezet met afweging van alle informatie, belangen en mogelijkheden afgestemd op alle andere trajecten die in de regio spelen.”

Een kostbaar hek, dat niet werkt (bij de grens met Heerde lopen de zwijnen er zo om heen), waarvoor ook voor het periodiek onderhoud een behoorlijk bedrag uitgegeven moet worden en dat bovendien volop obstakels oplevert, kan wel eens een dure grap worden. Het verlengde tracé is al € 25.000 duurder, er worden meer rooster en poorten aangelegd en toch past het binnen het beschikbare budget?

Iedereen heeft natuurlijk in maart 2014 bij de gemeenteraadsverkiezingen een nieuwe kans om zijn/haar mening over de gang van zaken kenbaar te maken maar voor dit moment zal de vereniging alle beschikbare, juridische, middelen inzetten om duidelijk te maken dat de wijze waarop Epe wordt bestuurd, niet past in een participatiesamenleving.