Geperst (4): Truffelkoning

In de mooie Provencaalse plaats Lorgues zit een wereldberoemd restaurant waarin chefkok Bruno de scepter zwaait. Hij verwerkt in elk gerecht truffels en is de truffelkoning van Frankrijk. Chez Bruno is zelfs de oorzaak van geregeld helikopterverkeer boven Lorgues.

Want zijn vermogende gasten vliegen af en aan. Brat Pitt en Angelina Jolie prikken er regelmatig een vorkje weg als ze in hun enkele tientallen kilometers verderop staande Chateau de Miraval zitten en nemen dan niet de auto, maar de helikopter. Ook allerlei oliesjeiks, Russische oligarchen en andere puisant rijke mensen die een superjacht in de haven van één van de mondaine plaatsen aan de Cote d’Azur hebben dobberen, vliegen regelmatig over. Bruno heeft dan ook een speciale helikopterlandingsplaats.

Wij vertoeven er vlakbij en gaan even kijken. Alleen kijken. Chez Bruno is vanaf de weg nauwelijks te zien maar ligt aan het eind van een lange oprit. We kunnen nauwelijks geloven dat zo'n befaamde kok in zo'n weggestopt pand zit. Als we vlakbij zijn, rijdt er net een goudkleurige Rolls Royce Phantom, waarvan er maar een paar op de wereld rijden, weg. Als je zo’n bolide wilt kopen, heb je volgens mij aan een half miljoen euro niet genoeg. Op het helikopterplatformpje staat een heli van een taxibedrijf uit Monaco. Er is dus iemand die daar zit omdat hij dacht: ‘Kom, ik ga eens lunchen bij Bruno in Lorgues’. En autorijden is voor het gewone volk, hij verplaatst zich in een helikopter. Geen piloot te zien, dus die zit kennelijk ook binnen te eten. Dat doet me denken aan iemand die ik goed ken en twee weken naar Wenen ging. Bij het vliegveld vroeg hij aan een taxichauffeur of hij de komende twee weken iets te doen had. ,,Nee, niet echt.'' ,,Mooi, dan neem ik je twee weken full time in dienst.'' De man mocht overal mee naar toe. Gingen ze uit eten, dan kreeg hij een tafeltje voor zichzelf waar hij van een diner genoot, gingen ze naar een operette, dan mocht hij ook mee naar binnen. Maar hier nemen ze dus een helikopter en mag de ‘chauffeur’ ook mee.

Op de parkeerplaats staan een stuk of vijftien auto's, uiteraard uit de duurdere prijsklasse, tussen de olijfbomen. Wij parkeren er niet, maar draaien er en rijden terug. Het restaurant ziet er van buiten niet bepaald uitnodigend uit. De luiken aan de voorkant zijn dicht en het pand mag wel eens een nieuw verfje hebben. Een paar potjes verf moeten er toch wel af kunnen. Per slot van rekening ben je hier voor een etentje met een paar glaasjes wijn al gauw 200 euro per persoon kwijt. Als we weer naar de doorgaande weg rijden, stopt een sportwagen bij het begin van de oprit, omdat het weggetje te smal is voor twee auto's naast elkaar. Dichterbij gekomen blijkt het een Maserati Quattroporte Sport GT S te zijn. Later heb ik even op internet gekeken wat zoiets moet kosten: net geen twee ton. Valt mee.

De sportwagen wordt bestuurd door een vriendelijk lachende playboy en er zit een bloedmooie, chagrijnig kijkende vrouw naast. Hij kan zo meespelen in een film: mooie jongen, dun streepje haar op de bovenlip, lang, donker, sluik haar, ogenschijnlijk dezelfde zonnebril als ik, hagelwitte tanden. Type Italiaanse gladjanus. Komt even lunchen met (een van) z'n meisje(s).

Een uurtje later zitten wij ‘thuis’ tijdens de lunch te smullen van een baguette van een euro met voor een paar kwartjes Franse kaas en wat blaadjes sla, een croissantje van 65 cent en een paar glazen mineraalwater (24 liter voor 2 euro). Daar kan Bruno niet tegenop.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Terzijde

samen

Houd vol, we moeten met z'n allen door deze crisis. Houd rekening met elkaar en wees extra lief voor iedereen die dat nodig heeft.

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.