Kunst- en cultuureducatie prijst zich uit de markt

Stel: je koopt iets dat 600 euro kost. Het jaar erna wil je datzelfde weer kopen, maar kost het ineens 900 euro. Exact hetzelfde product. ‘Stelletje afzetters’, denk je dan. Toch? Maar nou komt het. Want nu, weer een jaar later, moet datzelfde product ineens 1800 euro kosten. Terwijl de verkoper zich nota bene heeft aangesloten bij een grotere organisatie om kosten te besparen. Dan denk je toch: jij bent hartstikke gek geworden, oplichter, je bekijkt het maar, je zoekt het maar uit verder, maar van mijn centen loop jij niet in polonaise?

Je kunt wel raden wat er met die verkoper gebeurt als hij vast houdt aan zijn prijsstrategie. Die kan het wel schudden met zijn toko.

Zo is de situatie bij het Cultuurplein Noord Veluwe. Daar is Mamuze uit Epe, het ‘centrum voor kunsten’, samen met De Hank uit Heerde en het Steunpunt Kunst en Cultuur Noord Veluwe, in opgegaan. Dat maakte ik op uit een krantje dat aan m’n aandacht was ontsnapt en ik een paar weken geleden stomtoevallig bij het oud papier tegen kwam. Dat ik het amateuristisch in elkaar geflanste ‘informatiekrantje’ in eerste instantie niet eens had gezien, zegt voldoende over de kwaliteit er van. Weggegooid geld. Het zei me ook helemaal niks, ‘Cultuurplein Noord Veluwe’. ‘Cultuurplein’ is zo algemeen dat het van alles kan zijn en Noord Veluwe is voor mij de regio Elburg, Oldebroek, Wezep, Hattem. 

Het plein heeft wel grootse plannen, zo is te lezen in het krantje. Het wil ‘hèt ontmoetingscentrum voor de kunst- en cultuureducatie zijn op de noordelijke Veluwe’, het wil ‘drager zijn voor de culturele loopbaan van elke inwoner in de regio’ en het ziet ‘kunst en cultuur als verrijking voor de samenleving, voor mensen. Of het op het werk is of op school of in de vrije tijd’.

En elders las ik dat directeur Erik Klijnsmit hoopt ’zo veel mogelijk mensen te inspireren actief deel te nemen aan kunst en cultuur’.

In dat laatste is hij in ieder geval binnen zijn eigen organisatie in geslaagd, want het krantje wekt de indruk dat er net zo veel mensen werken als er ambtenaren echt nodig zijn in een middelgrote gemeente. Een verrijking voor de werkgelegenheid is zijn organisatie dus in ieder geval al wel.

Verder klinkt het allemaal wel leuk en aardig, maar zijn het allemaal holle kreten. In de praktijk werkt het heel anders. Dat is me duidelijk geworden naar aanleiding van een alarmerend e-mailtje dat de redactie van Epernet deze week kreeg. Daarin schetst een cursist de prijsontwikkeling die hij afgelopen twee jaar heeft ervaren en die zich volgend seizoen doorzet naar een verdriedubbeling van de prijs die hij twee seizoenen geleden moest betalen voor een half uurtje les per week. Van 600 via 900 naar 1800 euro. Bij Mamuze betaalde hij afgelopen seizoen nog 900 euro, volgend seizoen moet hij bij het Cultuurplein 1800 euro betalen. Dat is dus het effect van de schaalvergroting die is ingegeven om kosten te besparen.

En dat is niet alleen met zijn cursus het geval, dat geldt voor alle cursussen die het Cultuurplein aanbiedt aan volwassenen. De prijzen van alle lespakketten voor 21-plussers worden komend seizoen, op een paar procent na, verdubbeld. Cultureel en kunstonderwijs voor volwassenen is volgend seizoen alleen nog mogelijk voor de financiële elite van onze gemeenschap. Jan Modaal kan lessen in kunst en cultuur niet meer betalen, laat staan Mien Minima.

Als het Cultuurplein niet heel fors gaat bezuinigen, is het eind nog niet in zicht, want de gemeente Epe gaat volgend jaar als onderdeel van een fors bezuinigingspakket flink snijden in de subsidie voor kunst en cultuur. Dat moet op de één of andere manier gecompenseerd worden.

Het Cultuurplein houdt dan helemaal geen volwassene meer over om les aan te geven. Alleen maar kinderen en jongeren. Want de prijzen van lessen voor jongeren blijven dit seizoen òf op hetzelfde niveau, òf worden met maximaal 20% verlaagd in vergelijking met afgelopen seizoen.

Maar dat laatste zal volgend jaar wel anders zijn, want je kunt er donder op zeggen dat het plein veel volwassen cursisten en daarmee een belangrijke bron van inkomsten gaat missen. Het scenario voor de toekomst van het Cultuurplein kunnen de cursisten van de lessen 'Schrijven is schrappen’  (140 euro voor 6 lessen) al wel vast uitwerken: volgend jaar gaan ook de lesgelden voor jongeren omhoog waardoor ook jongeren afhaken, daarna trekt Erik Klijnsmit bij gemeenten aan de bel omdat er tekorten zijn ontstaan maar weigeren de gemeenten meer subsidie te geven, vervolgens wordt er gesneden in het aanbod en dan duurt het nog maar even of de kunst- en cultuureducatie in deze regio is geheel verdwenen.

Schaalvergroting leidt op deze manier dus tot verschraling. En niet tot ‘verrijking’ en een ‘culturele loopbaan’, maar tot verarming en werkloosheid.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.