Ik vraag me soms van alles af. Tijdens een zondagavondje tv kom ik op weetjes waar je niets aan hebt, maar die zo in één tegen honderd kunnen!

Ik kijk op zondagavond net als veel andere Nederlanders graag naar ‘Boer zoekt vrouw’. Nooit hebben we er naar gekeken, maar nu gaat er een (boeren)wereld voor ons open. Volgens mijn vader is het dit jaar het minst leuk, maar wij genieten er van, en laten ons in de toekomst graag verrassen! Zelf heb ik van mijn tiende tot mijn achttiende op een boerderij gewoond. Ik weet dat het hard werken is voor de boer, dat je niet bang moet zijn voor vieze handen en van dieren moet houden. En dat je blij bent als je voor al dat harde werken toch nog wat inkomen krijgt. Daartegenover staat de vrijheid die je hebt op het erf, het ‘eigen baas’ zijn en het dicht bij de natuur leven. De boeren die ik ken, zijn mannen die niet van franje en poespas houden, daar kijken ze dwars doorheen. 

‘To the point’ en ‘back to basic’ zijn meer de karaktereigenschappen die ik van hen ken.

Enfin, zo leven we elke zondagavond mee met de boeren (m/v).
We begrijpen niets van Henrieke die de gezellige Barry naar huis stuurt. Want wat is er nou leuker om na het werk eens te lachen of een goed gesprek te hebben? Reuring in de tent. Dan boer Henk, die stuurt het meisje weg dat meteen mijn favoriet was, wat een leuke meid. Eigenlijk heb ik wel een vermoeden waarom ze moest gaan; waarschijnlijk was ze te fijntjes voor het boerenleven.

Terwijl we zo meeleven, blader ik de reclamekrantjes door. Ik schrijf op wat ik deze week wil gaan kopen. Mmmm…… soapy, twee voor één…. Verdraaid, waarom zie ik telkens shotjes van de boer en de kandidaten in de stal of in de keuken of in huis, maar zie ik nooit het ‘tussenstation?’. Opfrissen, omkleden en handen wassen, dat hoort er ook bij!
Wat ik me ook afvraag… krijgen de boeren een financiële vergoeding? Want het boerenleven kost tegenwoordig erg veel en dan drie mee-eters…
Zou daar wat tegenover staan, behalve de kans dat je de man of vrouw van je dromen ontmoet?

Nu ik zo in gedachten bezig ben, is er geen houden meer aan, en verzin ik allerlei variatie`s op ‘Boer zoekt vrouw’. Ik ben werkzaam in de gezondheidszorg, en momenteel heb ik maar liefst één mannelijke collega (en dan ook nog oproepkracht!) dus het idee is maar zo geboren. ‘Verzorgende zoekt vriend’, en nu ik eenmaal geïnspireerd ben, ‘kantklosster zoekt kerel’, ‘manicure zoekt man’….

-wordt vervolgd-