Zo zit het echt met de kiosk (2)

Het keerpunt voor de kiosk van John van Barneveld kwam in 2014 met een hele hoop juridisch en bestuurlijk gedoe.

Van Barneveld diende in januari bezwaar in tegen de voor één jaar verleende standplaatsvergunning.

In maart liet hij via de notaris in openbare registers vastleggen dat het recht van opstal van de gemeente was verjaard omdat hij er meer dan twintig jaar te goeder trouw het bezit van had gehad. Van Barneveld meende zo verlost te zijn van de gemeente en handelde daarnaar.

In juni besloot het college van b en w zijn in januari gemaakte bezwaar gegrond te verklaren, het besluit van december te herroepen en een standplaatsvergunning voor 2014 te weigeren. Het stelde bovendien na dertig jaar vast dat de kiosk helemaal niet voldeed aan de definitie van een standplaats. Dat leverde Van Barneveld teruggave van drie jaar ten onrechte betaalde precariobelasting op (zo’n 9500 euro).

In plaats van met een standplaatsvergunning, kwam het college in december op de proppen met een huurovereenkomst met terugwerkende kracht voor de periode 2014 t/m 2016, met hetzelfde bedrag als voor de precariobelasting was betaald, maar met daarbij de voorwaarde dat hij ook jaarlijks 10 mille moest bijdragen aan de exploitatie van het hertenkamp. Na 2016 zou hij moeten vertrekken. Van Barneveld weigerde zich zo’n huurovereenkomst ‘door de strot te laten drukken’.

Eerste rechtszaak

Uiteindelijk leidde dat in juni 2015 tot de eerste rechtszaak tussen beide partijen. Daarbij werd duidelijk dat de Eper ondernemer één belangrijke zet in het schaakspel met de gemeente was vergeten te doen: hij had bezwaar moeten aantekenen tegen het besluit van het college in juni om zijn standplaatsvergunning voor 2014 te weigeren. Doordat hij dat niet had gedaan, verloor hij zijn recht op gebruik van het perceel. Dat werd zijn ondergang.

Maar nog niet in 2015, want de rechtbank Gelderland rekende hem dat weliswaar zwaar aan, maar vond het belangrijker dat de gemeente zich niet had gehouden aan de beginselen van behoorlijk bestuur. Ze had jarenlang bij Van Barneveld de verwachting gewekt dat hij zijn in 1999 gedane investeringen wel kon terugverdienen en nu dat er volgens haar niet meer in zat, had ze hem daarvoor financieel moeten compenseren. De gemeente trachtte het tij nog te keren door Van Barneveld alsnog een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd aan te bieden, maar hij had volgens de rechtbank alle recht dat te weigeren omdat daarin opnieuw de clausule stond dat hij jaarlijks 10.000 euro voor het hertenkamp moest betalen. Dat deed hij dan ook. Dus de kiosk mocht blijven staan. Wel werd hem duidelijk gemaakt dat de gemeente nog wel degelijk het recht van opstal bezat en hij dus voor het gebruik van de grond moest betalen.

Tweede rechtszaak

Het Gerechtshof in Arnhem boog zich drie jaar later, in de zomer van dit jaar, in een door beide partijen aangespannen beroepszaak over de affaire. Opmerkelijk is dat die juristen vonden dat het wel meeviel met dat onbehoorlijk bestuur. Dat had Van Barneveld te wijten aan zijn weigering om de gemeente inzage te verschaffen in zijn omzetcijfers. Daardoor was de gemeente niet in staat te beoordelen of de kiosk wel genoeg geld opleverde om uit de exploitatie ervan ook die van het hertenkamp te betalen. En daardoor werd ook niet duidelijk of de Eper ondernemer de kosten van de nieuwbouw in 1999 inmiddels had terugverdiend.

Verder kon hij ook zijn stelling dat er sprake was van schending van het gelijkheidsbeginsel omdat andere horecazaken niet hoefden mee te betalen aan het hertenkamp, niet met bewijzen onderbouwen.
Dat was voldoende voor het gerechtshof om de gemeente toestemming te geven de kiosk te laten verwijderen. Indien Van Barneveld dat niet zelf zou doen, zou de gemeente dat op zijn kosten mogen laten doen.

Van Barneveld vroeg later, in een derde rechtszaak, bij de voorzieningenrechter uitstel van de verwijdering van de kiosk aan, maar tevergeefs.

Restwaarde

Saillant detail is dat het gerechtshof stelde dat niet gebleken is dat de kiosk na verwijdering geen restwaarde heeft. Want door de manier waarop het gebouwtje vorige week maandag met grof geweld in opdracht van de gemeente is gesloopt, is die vermeende restwaarde negatief; er moest betaald worden voor de stortkosten op de vuilstortplaats. De gemeente hield geen rekening met het verzoek van de tegenpartij om het gebouw voorzichtig uit elkaar te halen. Dan had Van Barneveld dat zelf maar moeten doen, redeneert de gemeente.

De Eper ondernemer heeft dus in plaats van een schadevergoeding het vooruitzicht op een forse rekening gekregen, moest de (advocaat- en proces)kosten die de gemeente voor de tweede en derde rechtszaak had gemaakt vergoeden en is àlles kwijt. Hij knoopt daarvoor nog een vierde rechtszaak aan. Hij gaat in cassatie bij de Hoge Raad, waar hij alsnog schadevergoeding van de gemeente gaat eisen. Dat lijkt kansloos, omdat de Hoge Raad alleen kijkt naar de wijze waarop het gerechtshof de wet heeft toegepast en of die het vonnis voldoende gemotiveerd heeft.

- Wordt morgen vervolgd –

Zie ook: in De Telegraaf: Levenwerk na veertig jaar bruut gesloopt

Video De Telegraaf: Woede om sloop: 'Bruut, grof, onmenselijk

 
 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Ron Jans

    Reactie verwijderd omdat hij niet aan de regels voldeed (volstrekt anoniem ingestuurd)

  • Harm Scholten

    De gunfactor wil in een situatie als deze nog wel eens een belangrijke rol spelen ondanks regelgevingen,wetgevingen of hoe je het allemaal wil noemen.
    Zou die van Barneveld in een eerdere fase die gunfactor al helemaal verspeeld hebben op het gemeentehuis?

  • Hans Betlem

    Beantwoordde: Harm Scholten

    Zou kunnen maar is politiek zeer incorrect. De politiek, de overheid, dient elke burger op dezelfde wijze te behandelen, of je nu goed ligt of niet. Gunfactor mag geen rol spelen. Dat heet dan vriendjespolitiek. Maar daar doen we niet aan, toch?
    De politiek had bovendien de persoon en de tent/locatie los kunnen koppelen. Vanavond verschijnt deel 3 van dit drieluik waarin Jan een aantal suggesties doet hoe dit netjes opgelost had kunnen worden. De sfeer was kennelijk al danig verziekt maar is is beslist onjuist om vanuit de politiek dan het machtsspelletje te gaan spelen. Ongetwijfeld heeft Barneveld in de beginfase inschattingsfouten gemaakt. Een overheid dient daarentegen te dienen. Het had anders gekund, nee gemoeten. En dat valt vooral de overheid zwaar aan te rekenen.

  • Hans Betlem

    En om aan te sluiten bij de vraag in kiosk (1) : betaalt de exploitant van de Ossenstal mee aan de fietspaden rondom de Ossenstal, zou ik een veel directere vraag kunnen formuleren: betaalt de exploitant van de kiosk aan de Elbergerweg mee aan de Schaapskooi en de kudde?
    Oftwel, denken ze in Heerde net zo bezopen als in Epe?
    Wordt vervolgd....

  • Bert

    Verschrikkelijk dat de kiosk er niet meer is. Maar het leest allemaal wel een beetje als twee partijen die stug zijn en niet willen wijken. Van Barneveld gaat hier zeker ook niet helemaal vrij uit. Dit is, zeker in het begin, niet allemaal vanuit emotie. Toen had een oplossing verzonnen moeten worden. Aan het einde is het gewoon niet goed dat de gemeente niet simpelweg heeft kunnen zeggen... wij hebben gewonnen, totdat wij een geode invulling hebben kun je blijven staan. Zo zie je maar dat politiek bedrijven een vak is. Onze gemeente beheerst dat vak in ieder geval niet.

  • P Schriemer

    Beantwoordde: Bert

    Als ik de keuze tussen de kogel of de strop zou krijgen, zou ik onschuldig pleiten.
    Van Barneveld zou ofwel financieel gewurgd worden of de sloopkogel krijgen.
    En hij pleitte onschuldig want waarom zou 1 klein kioskje alle lasten moeten dragen van een willekeurige bezuinigingsmaatregel?

    Het werd dus de sloopkogel en de rekening voor de executie die krijgt hij nog. Dat kennen we een totalitaire regime.

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.