Zo zit het echt met de kiosk (1)

kioskeekhoorntjeHet went (nog) niet, die lege plek bij het hertenkamp aan de Dellenweg, waar zestig jaar een gebouwtje heeft gestaan waaruit snacks, ijs en snoep werden verkocht. Dat zullen veel mensen hebben. De emoties liepen torenhoog op, ogenschijnlijk alleen niet in het gemeentehuis, waar een zucht van verlichting is geslaakt toen het geliefde gebouwtje ‘eindelijk’ in brokstukken op de vuilstortplaats is gedumpt. De volkswoede en daarmee alle negatieve – ook landelijke – publiciteit ebt wel weg, denken ze daar. Nou, mooi niet, want ik wil nog het een en ander kwijt. Opdat iedereen kan weten hoe het werkelijk zit.

Eerst even korte metten maken met het excuus dat de gemeente aanvoert voor het (snel) slopen van de kiosk: ‘we hebben daarmee slechts de gerechtelijke uitspraak uitgevoerd’, zoals wethouder Robert Scholten donderdagavond tijdens een raadsommissievergadering nog zei. Alsof de gemeente het met tegenzin deed, alleen maar omdat een rechter het had bevolen. Laf om je daar achter te verschuilen. Want de rechter heeft die uitspraak gedaan op aanhoudend verzoek van de gemeente Epe. Zie het zo:
,,Papa, mag ik dat ijsje uit de diepvries pakken?’’
,,Nee, want er ligt er nog één en die is voor mama.’’
,,Mwèèh, ik wil dat ijsje, ik wil dat ijsje, ik wil dat ijsje! Mwèèèh!’’
,,Nee, dat krijg je niet, je hebt er al een gehad en die laatste is voor mama.’’
,,Mwèèh, mwèèh, mwèèh!’’
,,Vervelend verwend kind! Nou, vooruit, pak ‘m dan maar, dan ben ik tenminste van je gezeur af.’’
Even later doet mama tevergeefs een greep in de diepvries. Ze is boos en teleurgesteld. ,,Potverdorie! Wie heeft mijn ijsje gepakt?’’
,,Dat heb ik gedaan mama, maar dat moest van papa.’’

Verantwoordelijken

De verantwoordelijke wethouder Jan Aalbers kreeg de wind vol van voren. Mensen die hem wat beter kennen, zijn stomverbaasd over zijn bestuurlijke capriolen. Privé is hij z’n hartstikke aardige vent, maar als bestuurder verloochent hij zijn principes en stelt hij velen teleur. Maar vergeet niet dat de gemeente al met de eigenaar van de kiosk in de clinch lag voordat hij wethouder werd en hij dus op een rijdende trein is gestapt. En dat hij niet in zijn eentje besluiten neemt, maar doet wat de meerderheid van het college en vooral de gemeenteraad wil. Is dat tegen zijn principes, dan zou hij kunnen aftreden, maar dan draagt GroenLinks geen felbegeerde bestuursverantwoordelijkheid meer en wat er dan van je terecht kan komen zie je aan de VVD, die als een paria wordt behandeld in de raad doordat ze het járen geleden heeft verbruid bij een aantal partijen. De één heeft er héél veel voor over om zijn principes te handhaven en daar naar te handelen, de ander zet ze makkelijk overboord als dat hem beter uitkomt. Aalbers behoort kennelijk tot de laatste categorie.

Wie is er dan wel verantwoordelijk voor deze trieste affaire? Graag met namen en rugnummers. Nou daar gaan we: de collegeleden Robert Scholten van Nieuwe Lijn, Erik Visser van het CDA, Lisa de Waard-Oudesluijs van de SGP/CU en Jan Aalbers van GroenLinks. (Een burgemeester - hier Hans van der Hoeve - heeft formeel geen stem.) Verder de raadsleden Diana Oosterhoff-Pieters, Albert Vos, Kenan Aldemir, René de Vries, Gerry van de Schepop-Bourgonje en Michiel Wiersinga van Nieuwe Lijn, Bertie Hendriks, Hermien van der Elst-van den Esschert, Zwier van der Weerd en Albert Oortgiesen van het CDA, Henk Boon en Frans de Ruiter van de SGP, Wim van den Berg van de Christen Unie, Wilma Baltus en Jan Willem van der Baan van GroenLinks, Hans de Goede en Annemiek van Loon van D66, Lenie Boer-Bruin van de PvdA, Jan van Limburg van Gemeentebelangen Epe en Jan Willem Vos van Epe Liberaal.

Maar een aantal van hen is nieuw en stapte toch ook op een rijdende trein? Jawel, maar tòt de sloop hadden ze nog een spaak in het wiel kunnen steken, maar de enigen die daartoe bereid waren, zijn Ellis de Vries en Ruud Jager van de VVD en Rien van der Vlies van de Dorpspartij.

Makkelijke prooi

kiosk 1 1De reden voor de gemeente om Van Barneveld daar weg te willen, is dat ze het hertenkamp wil privatiseren en hij daar niet financieel voor wilde opdraaien. Zo simpel is het. Na overal elders nul op het rekest te hebben gekregen, richtte de gemeente haar pijlen op Van Barneveld, waarvoor het motto ‘de lusten maar ook de lasten’ werd bedacht. Hij was een relatief makkelijke prooi, omdat zijn kiosk op grond van de gemeente stond. Daarom was hij de pineut en niet het Fletcher hotel, waarvan veel gasten ’s avonds een rondje hertenkamp lopen, en Brasserie Floor.

Toch heeft het iets geks, dat de gemeente een ondernemer ineens kosten in rekening brengt voor iets wat al járen in zijn omgeving zit en niet àlles met zijn omzet te maken heeft. Alsof de Ossenstal (dat gepacht wordt van de gemeente, dus pas maar op daar) ineens moet meebetalen aan het onderhoud van de Ossenweg, de fietspaden en het bos rondom. Alsof Dennenheuvel moet dokken voor de reconstructie van de Heerderweg (het tegendeel is gebeurd). Alsof ijsboer Rozeboom uit Vaassen (een deel van) de kosten moet betalen als de parkeerplaats in Gortel waar hij met zijn ijscowagen staat wordt verhard. Alsof de Vaassense ondernemers moeten meebetalen aan de opknapbeurt van het centrum.

Geen vetpot

Van Barneveld weigerde niet alleen om principiële redenen voor het hertenkamp te betalen. Hij draaide er gewoon niet genoeg omzet voor. Tijdens de rechtszaak van juli dit jaar werd gesteld dat het nettoresultaat uit de exploitatie over de jaren sinds 1999 ‘gering’ was en de laatste jaren zelfs negatief. Daarbij werd wel aangetekend dat de kiosk vaak op mooie dagen gesloten was.

Iedereen kan op z’n vingers wel natellen dat het geen vetpot is, zo’n kiosk in het buitengebied waar patat en ijs wordt verkocht. De Eper ondernemer, die er al sinds 1980 zat, heeft er in 1999, nadat het oude gebouw was afgebrand, 90 mille in geïnvesteerd, inclusief inboedel, geavanceerde alarminstallatie, machines e.d. Als je zo’n bedrag in 30 jaar afschrijft, kost je dat 250 euro per maand. Tel daar bij op het prijzige abonnement voor de alarmering, de hoge premies voor de verzekering van het pandje met rieten dak in een bosrijke, ’s nachts verlaten omgeving, de kosten voor de nutsvoorzieningen en de precariobelasting (zo meer daarover) en je zit zo boven de 1000 euro per maand aan vaste lasten. Komt daar nog een kleine 850 euro per maand bij voor het hertenkamp, dan moet je wel enorme bergen patat en snacks en bakken vol ijs verkopen om er iets aan over te houden. Een eventuele nieuwe ondernemer die daar iets wil exploiteren, komt daar nog wel achter. Tenzij hij vrijwilligers of mensen met een rugzakje (en uitkering) het werk laat doen, maar dat lijkt me niet de bedoeling.

Geen zorgen

De kiosk viel decennialang onder het gemeentelijke vergunningenstelsel voor het standplaatsenbeleid, dat vooral bedoeld is voor mobiele voorzieningen, zoals ijscokarren, patatkramen en bloemenwagens. Die standplaatsen werden voor onbeperkte tijd vergeven, maar in 1984 besloot de gemeente de vergunningen telkens maar voor één jaar te verlenen. Maar ondernemers als Van Barneveld werd daarvan gevrijwaard omdat zij al zo lang op een vaste plek zaten en dus ook een vaste klantenkring en bron van inkomsten hadden opgebouwd. Zij hoefden zich geen zorgen te maken. Wel moesten ze net als alle andere ondernemers die een standplaats innamen, precariorechten betalen. In 2003 veranderde de gemeente van gedachten en besloot ze dat ook de vergunning van Van Barneveld jaarlijks aangevraagd en beoordeeld moest worden. Hem daar van te vrijwaren omdat hij net fors had geïnvesteerd in nieuwbouw, wilde de gemeente niet. In theorie kon ze hem elk jaar duidelijk maken dat hij moest vertrekken. Maar het toenmalige gemeentebestuur had wel zo veel verantwoordelijkheidsgevoel voor ondernemers, dat dat niet gebeurde.

Exclusief

Er was dus feitelijk nog niet veel aan de hand. Dat veranderde in september 2012, toen de gemeente hem vertelde dat hij de exploitatie van het hertenkamp moest overnemen. Van Barneveld weigerde, ook toen de gemeente schermde met een derde partij die wèl 10 mille per jaar extra op tafel zou willen leggen, maar daarbij nadrukkelijk de eis stelde het exclusieve recht te krijgen om ter plekke consumpties aan recreanten te verkopen. Vanaf moment was de Eper ondernemer daar persona non grata voor de gemeente. In december 2013 kreeg hij te horen dat hij nog uiterlijk één jaar een standplaatsvergunning zou krijgen en daarna moest wegwezen. Uiteraard legde hij zich niet bij neer bij wat hij als chantage ervaarde

- Wordt morgen vervolgd -

kiosk 1 3

kiosk 1 2

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Evelien

    Erger nog de uiteindelijke kosten in de bezuinigings jaren worden nu ruim schoots ovetschreden , wat heeft dit al niet gekost? Er was een ondernemer die zijn best wilde gaan doen voor het Hertenkamp. De onteigening van een legendarisch stukje Epe had heel anders gekund, vooral als men kijkt naar omliggende bedrijven. Door halstarrigheid van beide kanten heeft dit veel meer gekost aan beide kanten! Er zijn dus alleen masr verliezers! En NEE gemeente Epe ik wil NIET een mieterse horeca gelegenheid in het Vitens gebouwtje. Wat ook nog eens gevaarlijk is met al die overstekende mensen, waar zwijnen hekken niet werken zoals ze moeten, kortom de charme is snel weg! Dhr Nuys heeft hier een groter aandeel in gehad dan de huidige wethouder, toch minder onkosten in de begroting naar alweer de koekoek

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.