Mossen zijn kleine groene wortelloze plantjes, vaak uitgestald op oude bomen, vochtige rotsen of natte bosgrond in meestal uitgestrekte plakken of matten. Zij zijn heel belangrijk voor de uitstoot van zuurstof in de atmosfeer en een teken van de aanwezige zuivere luchten.

Op deze en deze site staat meer informatie over mossen.

Zelf heb ik een nostalgische ervaring met mossen. Iets vóór de eerste zondag van de advent werden broer Jan en ik naar de bossen aan het begin van de Dellenweg, net over het spoor links, gestuurd om wat repen mos voor onze kerstkribbe te vergaren. De door ons gezochte mossoort was het zachte sterrenmos, dat daar toen donkergroen in grote hoeveelheden stond te stralen. Je stak even je handen onder de wortelloze mosmassa en woelde wat onder de moslaag. Het was dan gemakkelijk om de plakken plantjes door de vele holtes eronder in één stuk omhoog te trekken. In een oude tas sleepte je dat dan naar Parkweg 2. Een van de mooiste ervaringen was dan altijd, samen met je ouders, het inrichten van de door mijn vader gemaakte kerststal. De stal werd van de zolder gehaald en op het theetafeltje geplaatst. Het mos werd uitgestrekt over de hele oppervlakte van de kribbe en wat ervoor. Daarna het plaatsen van de beeldjes op het zachte mos. Aan moeder was de rol van het plaatsen van het kindje tussen Josef en Maria toebedeeld. Het neerzetten van de schaapjes, de os en de ezel werd aan ons kinderen toevertrouwd. De herders rondom Jezus en de drie koningen en het kameel iets links vóór de kribbe was dan weer de rol van de altijd voorzichtige vader. Heimweevolle scènes!

Keren wij nu weer terug naar het mos.

Alleen in Nederland bestaan meer dan 600 mossoorten. Over de hele wereld meer dan 26.000.

Op ons condominium, een bosgebied in de bergen, heb je ook veel mossoorten, vooral door de hoge graad van vochtigheid. Een fotoreportage over de schoonheid er van.

Werk van een paar jaar op wat stenen in onze rotstuin.  

Langs de zijmuur van ons huisje.

Een tuindeurtje achter het huis van vrienden.

Mosvorming op de waterafvoer in de droge tijd na de regenperiode.

Mosvorming bij waterafvoerputjes.

Langs een muurtje in het bos met een boskabouter uit Epe.

Wat kleuren op een neergevallen boomstam.

Rondom ‘t Hemeltje.

Dit schrijf ik op de dag van de ‘Meio Ambiente’ ( 5 juni, Dag van het Milieu), een 24 uur durende  viering waarop  ieder bewuste mens zijn band van respect en liefde voor zijn leefomgeving wat vaster aantrekt en doorgaat in de strijd voor de leefbaarheid van onze enige blauwe planeet. Ieder in zijn eigen omgeving, door bijvoorbeeld geen papier of ander vuil op de grond te gooien, door hondenpoep in een plastic zakje te doen, enz.  En natuurlijk ook door de nog bestaande mossen met eerbied betreden.

5 juni is nu een dag van noodzaak geworden en mag zich niet beperken tot één dag. Naast wat er al gedaan wordt, moet de bewustheid van alle mensen aangroeien en evolueren tot één bewuste strijdkreet:
S.O.S. Aarde !