Als er sneeuw ligt, is het bijna nergens zo mooi als hier. Zeker in Nederland niet. Dan hoef je niet op wintersportvakantie, tenzij je per se op lange latten van een berg af wilt suizen.

Het is toch fantastisch om vlakbij huis door die wonderschone witte wereld te wandelen? We zijn hier al heel erg goed bedeeld, maar als er een laag sneeuw ligt, voel je je helemaal bevoorrecht dat je hier woont en misschien zelfs geboren ben, en niet in een sloppenwijk in India of in de rimboe in Mali, om maar eens een paar dwarsstraten te noemen.

Dus trek ik op dagen als deze de snowboots aan en beperk ik me niet tot mijn dagelijkse rondes over de Renderklippen, maar struin ik ook eens door andere delen van Epe en omgeving, waarbij ik dankzij die sneeuw gewoon een vakantiegevoel krijg. Ik ben even een toerist in mijn eigen woonomgeving, die er ineens heel anders uit ziet dan de rest van het jaar. En dan gedraag ik me net als een Japanse toerist, want ik fotografeer alles wat los en vast zit.

Van mij mag er nog wel een halve meter sneeuw bij vallen. Maar graag eerst nog even een paar nachten met stevige vorst, zodat de schaatsliefhebbers ook aan hun trekken kunnen komen, want dat vind ik ook altijd een geweldig sfeerbeeld, schaatsende mensen op het kanaal, de weteringen en andere waterlopen waar een dikke ijslaag op zit.

De Renderklippen is wat mij betreft met sneeuw net zo mooi als met bloeiende hei.

Het is dat je dan een natte, koude kont krijgt, maar anders zou je toch zo een paar uur op dat bankje gaan genieten van de wereld om je heen?

 

Verse witte vlokken op groene naalden; het lijkt wel dons!

 

Een sprookjesachtig mooi glooiend bospad op Majuba. Als je hier vlakbij woont en dagelijks kunt wandelen, hoef je toch niet op wintersport?

 

Vroeger trokken Epenaren op warme zomerdagen massaal naar De Nieuwe Vijver aan de Dellenweg om er te zwemmen. Als er sneeuw ligt, is het er ook gezellig druk; met kinderen die op sleetjes naar beneden glijden en ouders die daar van staan te genieten en zich weer even kind wanen als ze ook een keertje een helling nemen.

 

Je hebt niet per se een slee nodig om naar beneden te gaan. Rollen en op je bips glijden kan ook.

 

Wissel en omgeving is nu ook sprookjesachtig mooi. Door de stroming vormt zich nauwelijks ijs op de beken daar. De besneeuwde oevers en de bosschages worden mooi in het water weerspiegeld.

In het water gaat het leven gewoon door. Een witte berk op de oever springt er zelfs in het witte landschap uit.

 

Sporen in de sneeuw. Onder het draad door naar het water en weer terug.

Een beekje kronkelt tussen de bomen door. Vlak boven het stromende water heeft zich een ijslaagje ontwikkeld.

 

Nog even en het water stroomt onder een ijzig afdakje met een prachtige structuur.

 

Mooie vormen in het ijs. Je kunt zien hoe het is aangegroeid.

 

Toch handig, zo'n loopplank over het water, vooral voor dieren.

 

Dit materiaal heeft de boer voorlopig niet nodig. Een stilleven in een besneeuwd landschap.

 

Fietsers kom je hier nu niet vaak tegen.

 

De fietsers zijn vrijwilligers die voor Het Geldersch Landschap eens in de veertien dagen op talrijke plekken in deze omgeving de stand van het grondwater meten en noteren. Dat werk gaat ook in de winter gewoon door.

 

Plukjes sneeuw op takjes boven het water dat uit het Wisselse Veen stroomt.

IJsvorming bij een mini-watervalletje in het Wisselse Veen.