Bijna je hele leven werken bij hetzelfde bedrijf, en dan plotseling ontslag

 DSC5506Dit overkwam ook Epenaar Jan Bosch, die 43 jaar lang, dus bijna zijn hele leven, bij drukkerij Hooiberg in Epe had gewerkt. In 2009 kwam hier plots een eind aan, en wat dan?

Jan begon in 1966 zijn loopbaan bij drukkerij Hooiberg in Epe, waar hij vervolgens 42 jaar zou gaan werken, en door verhuizing en samenvoeging met drukkerij Salland in Deventer, daar ook nog een jaar. Het is bij u allen wel bekend, dat daar toen na precies een jaar abrupt een eind aan kwam, waarna er toen eind juni 2009 een massa ontslag volgde.

Ik wilde wel eens weten hoe Epenaar, Jan Bosch, waar ik toch zo'n 40 jaar mee heb samen gewerkt, zich hier doorheen heeft geworsteld. Onlangs had ik een afspraak met hem. Op een afgesproken tijdstip ben ik naar hem toe gefietst, en toen ik bij zijn huis aankwam, zat Jan lekker voor zijn huis te genieten van het mooie weer. Daarna zijn we naar binnen gegaan, om Jan te laten vertellen, hoe zijn hele loopbaan is verlopen.

 DSC5509

Jan Bosch runt momenteel aan huis, in een tweetal slaapkamers boven, een print bedrijfje, die hij is opgestart, na zijn ontslag periode. We nemen plaats in één van die twee kamers, en van Jan mag ik, zoals hij zegt, op zijn directie stoel gaan zitten, waarna we het gesprek beginnen.

 DSC5508

Jan vertelt: ''Na mijn lagere school, zat ik op de lagere landbouwschool, wat mij eigenlijk toch niet beviel. Ik wilde daar eigenlijk wel vanaf, omdat ik er voor mijzelf geen toekomst in zag. Toendertijd veranderde er ook erg veel in de agrarische wereld, en ik wilde helemaal geen boer worden, maar iets in de richting van consulent of zoiets. Daar moest je dan natuurlijk wel eerst een opleiding voor hebben. De landbouwschool zag ik dus eigenlijk helemaal niet meer zitten, ik voelde mij er ook niet thuis''.

“Eigenlijk zocht ik wat anders, en op een gegeven moment kwam ik in de krant een advertentie tegen van drukkerij Hooiberg in Epe, die leerlingen zochten. Ik heb daar toen op mijn veertiende jaar gesolliciteerd, en ik ben er aangenomen. Als leerling handzetter ben ik in juni 1966 begonnen, wat ik vier jaar heb gedaan. In die vier jaar was het vier dagen in de week werken, en één dag in de week naar de Grafische school in Zutphen''.

Toen Jan zijn diploma had gehaald, heeft hij nog een jaar als handzetter gewerkt, en daarna volgde de militaire dienstplicht, wat toen 16 maanden duurde. ''Toen ik terug kwam uit militaire dienst, liep het handzet gebeuren eigenlijk op zijn eind. Ik ben toen ook niet meer aan het werk gegaan als handzetter, wel zo af en toe eens bijspringen. De kans lag er toen, om een interne opleiding te beginnen als vlakdruk monteur. In die tijd werd er nog gewerkt met hele stroken film, die geknipt en geplakt moesten worden en foto's moest je toen ook nog zelf rasteren en opnemen met een grafische camera, wat een gedoe was dat allemaal zeg. Ook heb ik met andere collega's in die tijd avond cursussen gevolgd van Agfa in Deventer. Dat was een opleiding micro/macro monteur, waar we toen een certificaat voor kregen”.

foto van J

Ook is Jan nog plaatkopiïst (het vervaardigen van de uiteindelijke drukplaat voor de drukpersen) geweest, wat ikzelf later ook bij Hooiberg ben gaan doen. In die tijd, dat ik dat ben gaan doen, was het één en ander al veel meer gemoderniseerd, o.a. de plaat ontwikkeling ging met een doorloop machine. Later werd het allemaal nog veel meer gemoderniseerd, en werd het de CTP (Computer To Plate) afdeling, wat ik tot en met Deventer heb gedaan. Maar in die tijd dat Jan dat werk deed, moest alles nog met de hand gebeuren, o.a. het in zwarten van de plaat. Wat een drama's waren dat zegt Jan.

Nog een leuke anekdote tussendoor. In de jaren 70 werkte ook een zekere Frits Kloekke bij drukkerij Hooiberg als corrector. Frits was toen ook journalist in de avond uren, en startte toendertijd met de bij u allen wel bekende gratis huis aan huis krant, “De Schaapskooi”. Verhaaltjes schrijven, kon Frits als de beste, maar van de hele opmaak had hij nog geen kaas gegeten. Voor hem was het dus gemakkelijk, dat hij bij een drukkerij werkte. Ik weet nog goed, dat Jan Bosch menig knip en plakwerk in zijn vrije tijd voor hem heeft verricht. Eigenlijk kun je dus stellen, dat Jan de eerste medewerker was van “De Schaapskooi”. Zelf heb ik in die tijd ook nog een aantal foto's gemaakt voor Frits, in die tijd meestal in Heerde, waar hij ook woonde. Frits leeft niet meer, maar “De Schaapskooi” is dus nog springlevend.

 DSC5512

“Zo'n jaar of tien heb ik geen stappen ondernomen qua cursussen, ik voelde mij goed als vlakdruk monteur, kon mij er best in vinden. Daarna ben ik toch nog begonnen met een opleiding leermeester, wat een cursus was van een jaar of twee. Dit was een avondschool in Zwolle aan de Blaloweg''. Jan herinnert zich nu ook nog dat hij voordat hij leermeester werd, nog een cursus grafisch technicus had gevolgd. ''Het leermeester zijn, beviel mij wel goed. In die tijd heb ik ook nog de staf en kader cursus gedaan. De eerste twee jaar was een basis cursus, wat voor iedereen dezelfde cursus was, ongeacht de richting die je daarna op ging. Je kon calculator worden, of chef techniek, enz.. Ik heb toen gekozen voor chef techniek. Dit duurde nog eens twee jaar. Het maakte niet uit, of je chef drukkerij, chef afwerking, of chef zetterij was, het was één algemene opleiding. Daarna, na ong. een jaar, kon ik meewerkend voorman worden, wat ik ook een jaar of twee heb gedaan. Onze chef Jaap Kanis, ging Hooiberg verlaten, vanwege de VUT, en toen kon ik die baan van hem over nemen. Dit omvatte toendertijd de afdelingen micro/macro, vlakdruk en plaatkopie en MCS (filmstroken). Zo'n kleine twaalf jaar heb ik die functie van chef uitgeoefend”.

 DSC5518

De DTP (Desktop Publishing) deed zijn intrede, wat een enorme ommezwaai teweegbracht in de hele grafische industrie. Het aantal medewerkers slonk hierdoor zienderogen, dus ook bij drukkerij Hooiberg, waar de afdeling van Jan Bosch steeds kleiner werd. Hij werd toen gevraagd, of hij ordermanager wilde worden, waar hij ook de opleiding voor had gevolgd, alleen de calculatie had hij niet, wat voor chef techniek ook niet nodig was. “Achteraf gezien had ik dat dus wel moeten doen, maar eigenlijk gezegd, stelt dat tegenwoordig ook niet veel meer voor. Je tikt gewoon de nodige gegevens in een calculatie programma in, en alles komt er vanzelf uitrollen. In Epe ben ik nog zo'n jaar of vier order manager geweest, en daarna volgde dus nog een jaar het Deventer drama van drukkerij Hooiberg-Salland”.

We hebben het dan over eind juni 2009 toen drukkerij Hooiberg-Salland failliet ging. Toen stonden er ruim 50 mensen op straat, zo dus ook Epenaar Jan Bosch. “Ik kreeg toen met het UWV te maken in Apeldoorn, en kwam in de ww terecht, want je wordt zo opeens ongevraagd werkzoekende. Eigenlijk had het ik ooit al eens in mijn gedachten, om voor mijzelf wat te beginnen. Aan de andere kant, ik had een goede baan bij drukkerij Hooiberg, had het naar mijn zin, en ach, waarom zou ik dan die stap doen. Naarmate je ouder wordt, wordt die belangstelling dan ook steeds minder. Dit gegeven heb ik bij het UWV aangekaart. Men vroeg mij, wat wil je dan? Dit wist ik echter gelijk, want een print bedrijfje leek mij ideaal”.

 DSC5519

Voor het UWV was dit geen enkel probleem, en Jan kreeg een adres voor een reïntegratie bureau in Apeldoorn. “Ik werd er prima begeleid. Verschillende dagcursussen volgde ik daar, waaronder boekhouding, aquisitie, e.d. Ook hielp men mij met, hoe ga je om met klanten, hoe benader je klanten, en hoe doe je de boekhouding. Ik werd ook begeleid in papierinkoop, wat je er aan moet verdienen, inkoop van de printer, en al dit soort dingen meer. Uiteindelijk kun je daar dan een prijsje uit maken. Je wordt dus overal mee geholpen. Van de eerste klanten moest ik dan een verslag maken, hoe je dat benaderd hebt, wat je er voor gedaan hebt, en wat voor order je er voor gemaakt hebt. Op 1 januari 2010 ben ik voor mijzelf begonnen, en de begeleiding van dat reïntegratie bureau liep nog een half jaar door. Mijn ww uitkering liep ook nog door tot 1 juli 2010. Eind juni 2010, moest ik de beslissing nemen, ik ga door, ik stop, of ik ga gedeeltelijk door. Voor het laatste heb ik gekozen, met dien verstande, dat ik nog twee dagen in de ww zit, en drie dagen zelfstandig ondernemer ben”.

Momenteel is het zo, dat er een maximum zit aan de ww periode. Dit is leeftijd gebonden, met een maximum van drie jaar en twee maanden. Dit houdt in, dat Jan Bosch nog een gedeeltelijk ww uitkering krijgt, tot medio november 2012, daarna zal hij zichzelf moeten zien te redden met zijn print bedrijf. Jan zegt: “Ik krijg steeds meer klanten, mijn omzet stijgt nog steeds, waardoor ook mij kostprijs steeds wordt aangepast, ten gunste van de klant natuurlijk”.

 DSC5521

Dit is mijn verhaal eigenlijk, zegt Jan, maar hij vertelt nog verder: “Dan moet je zo opeens klanten gaan werven, en mijn geluk is, dat ik eigenlijk in heel veel vogel en kleindieren verenigingen zit. Dit zijn niet alleen plaatselijke verenigingen, maar ook regionale, en provinciale verenigingen. Ook zit ik in een landelijke bond, in de PR commissie van zowel Gelderland, maar ook heel Nederland van de kleindieren liefhebbers, en sierduivenbond. Van daaruit heb ik heel veel werk gekregen, en wat voor hun allemaal nog een voordeel is, ik kan ook opmaken, ik heb mijn ook DTP opleiding gehad. Wat nog een ander voordeel is, naast het printen, maak ik ook ontwerpen voor van allerlei toepassingen, zodat het niet alleen bij het indrukken van o.a. gekochte kaarten blijft”.

We eindigen buiten op het bankje, waar ik samen met Jan nog even gezellig heb gebabbeld, onder het genot van een lekker koud biertje.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Terzijde

samen

Houd vol, we moeten met z'n allen door deze crisis. Houd rekening met elkaar en wees extra lief voor iedereen die dat nodig heeft.

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.