Net als kerst inspireerde de jaarwisseling Henk Plakmeijer tot een gedicht. Zijn wensen voor 2017:

2017

Valt er nog……

te proosten en te klinken,
te proeven en te drinken,
te troosten en te sussen,
te vrijen en te kussen,
te lopen en te rennen,
te kunnen en te kennen,
te zaaien en te maaien,
te kirren en te kraaien,
te ruiken en te geuren,
te verven en te kleuren,
te poken en te stoken,
te bakken en te koken,
te huilen en te brullen,
te smikkelen en te smullen,
te juichen en te klappen,
te versieren en te stappen,
te zonnen en te bruinen,
te zoeken en te struinen,
te geeuwen en te gapen,
te dromen en te slapen,
te trekken en te duwen,
te verloven en te huwen,
te schrobben en te boenen,
te omhelzen en te zoenen,
te bouwen en te wonen,
te kijken en te tonen,
te zuchten en te blazen,
te tieren en te razen,
te mogen en te moeten,
te zwaaien en te groeten,
te wikken en te wegen,
te vullen en te legen,
te krijgen en te kopen,
te wensen en te hopen,
te gedenken en te eren,
te luisteren en te leren,
te liggen en te leggen,
te zwijgen en te zeggen,
te pronken en te schitteren,
te chatten en te twitteren,
te lachen en te zingen,
te dansen en te springen,
te schenken en te geven,
te baren en te leven ???
Beste mensen, zit niet stil
en toon trots je goede wil !
Want dán is ‘t ons gegeven
om óók 2017 te overleven !!!