Dick Snel en Wisselseschool adopteren eerste lammetjes

DSC 4851 AangepastNiet een Bekende Nederlander zoals in de afgelopen vijf jaar, maar Bekende Heerdenaar Dick Snel heeft vandaag het eerste lammetje van de schaapskudde Epe-Heerde op de Renderklippen geadopteerd. Hij gaf het beestje, dat precies een week geleden is geboren, de naam Datila, een samenvoeging van de namen van de ‘collega’s’ van herder Lammert Niesing, de border collies Daisy, Tim en Lad. Datila is de helft van een tweeling. Het andere beestje is geadopteerd door leerlingen van de groepen 1, 2 en 3 van de Nieuwe Wisselseschool uit Epe, die de naam Witje hadden gekozen. Na het nodige geknuffel onthulde Dick in het informatiecentrum in ’t Spiekertje de door hem gemaakte maquette van de schaapskooi.

 

Het bestuur van de schaapskudde was er snel uit toen het ging nadenken wie het zou vragen het eerste lammetje van dit jaar te adopteren. Dat moest Dick Snel worden. Hij kwam vroeger vrijwel dagelijks bij de kudde op bezoek, hield al in 2009 een weblog over de kudde bij, maar kan doordat hij aan een rolstoel zit gekluisterd nog maar af en toe op bezoek komen. Toen hij vorig jaar met al zijn beperkingen een leuke bezigheid zocht, besloot hij een maquette van de schaapskooi te maken. Vanmorgen onthulde hij die meteen.

De leerlingen van de groepen 1, 2 en 3 van de Nieuwe Wisselseschool uit Epe trotseerden de kou om het door hen geadopteerde lammetje te komen aaien. Ze hadden het de naam ‘Witje’ gegeven, die ze op een mooi spandoek hadden geschreven. Alle kinderen hadden het lammetje het liefst mee naar huis genomen en bleven het maar vertroetelen. Op sommige momenten werd het beestje door wel vijf handjes tegelijk geaaid. De kinderen genoten ook nog even in de hooischuur, waar de overige lammeren zitten. Veertien waren er vanmorgen geboren. Koek en Ei uit Veessen zorgde voor beschuit met muisjes en wat te drinken.

Dick Snel (65) vindt maar weinig mooier dan de schaapskudde op de Renderklippen. Hij was er vaak bij te vinden. Dikwijls gekleed in lange jas en met hoed op; veel mensen dachten dat hij de schaapherder was. Als er een klusje te doen was, kon Lammert Niesing altijd op hem rekenen. Dick was nergens te beroerd voor. Dat geldt ook voor zijn vrouw Wilma, van het bekende Wilma’s Wol. De stichting doet nooit tevergeefs een beroep op haar als ze een activiteit houdt waarbij ze graag een spinster wil hebben, als ze iets gesponnen moet hebben, als wol bewerkt moet worden enzovoorts.
In 2009 openbaarde Dick’s liefde voor de kudde zich met een weblog voor de schaapskuddde, dat vol schitterende foto’s en mooie (beeld)verhalen staat. In 2011, als de bouw van ’t Spiekertje net voltooid is, stopt het blog. In dat jaar kreeg het leven van Dick, die al zo’n veertig jaar gezondheidsklachten heeft, ineens een andere wending. Hersenvocht dat via een zenuwbaan wordt afgevoerd, stuitte van de ene op de andere dag bij zijn rugwervel op woekeringen. Dat uit zich als een progressieve spierziekte, met tal van fysieke klachten. De oud-kok (o.a. van de Wendhorst) kon zich ineens alleen nog voortbewegen in een rolstoel. Tot zijn geliefde hobby fotograferen was hij niet meer in staat. Tot een paar jaar geleden kwam hij niettemin nog dagelijks op bezoek bij de kudde. Met zijn trouwe border collie Buddy, zijn gids en steun en toeverlaat. Stapelgek was hij op het dier. Buddy was àlles voor hem.

Bang

,,Maar ik kon hem niet meer geven wat hij nodig had. Hij kon zijn energie niet meer kwijt, hij leerde te weinig, hij werd ook bang. Vroeger was hij nergens bang voor, als ze carbid stonden te schieten, haalde hij de bal op. Maar later zat hij al te bibberen als hij in de verte gedonder hoorde op het ASK. Dat kon ik hem niet aan doen’’, vertelt Dick.

Zijn onmetelijke liefde voor zijn trouwe kameraad bracht hem er zelfs toe puur voor hem te kiezen: hij zocht en vond een goed adres en nam afscheid van hem. Nu woont Buddy in Emmer-Compascuum. ,,Ik mis hem nog elke dag, maar hij heeft het daar veel beter dan bij mij. Hij heeft het daar hartstikke goed. Ja, ik ben er geweest, één keer. Hij was hartstikke blij me weer te zien, maar na vijf minuten ging hij naar zijn nieuwe baas. Toen wist ik het zeker: Buddy is daar beter af dan bij mij, hoeveel ik ook van hem houd. Ik wil het hem en mezelf niet aandoen vaker bij hem op bezoek te gaan.’’

Nu komt hij nog mondjesmaat alleen naar de kooi, in zijn elektrische rolstoel, als het weer en zijn fysieke gesteldheid het toelaten. Vorig jaar zocht hij iets om de tijd wat beter door te komen. Hij zag een van lucifers nagebouwde schaapskooi, besloot er ook een van lucifers na te bouwen, maar vond dat bij nader inzien eigenlijk maar niks. Hij besloot het groter aan te pakken. Lammert Niesing kon hem nog iets geven wat op een bouwtekening leek en regelmatig belde hij even: ,,Kun je dat even fotograferen, zodat ik exact weet hoe het er uit ziet?’’ Het resulteerde in een prachtige op schaal nagebouwde en tot in de kleinste details voorziene maquette van zo'n 80 centimeter lang, 60 centimeter breed en 60 centimeter hoog.

,,Het was leuk om te doen. Ik had de tijd aan mezelf, soms begon ik ’s morgens om acht uur en was ik om tien uur ’s avonds nog bezig, soms ging het door de pijn na vijf minuten al niet meer. Maar dan ging ik weer verder op een moment waarop het beter ging. Ik ben sindsdien wel verder achteruit gegaan, ik zou het nu niet meer kunnen. Ik had nog graag de hooischuur nagebouwd, maar dat zit er niet meer in.’’

Hij deed acht maanden over het project. Vorig voorjaar kwam hij de kudde er mee verblijden. De herder () toverde de mini-kooi bij bijzondere gelegenheden tevoorschijn. Hij wilde hem graag in het informatiecentrum plaatsen zodat iedereen er van kan genieten, maar daar is hij te kwetsbaar voor. Erik Tessemaker bleek bereid er een mooie glazen vitrinekast voor te maken en daardoor is het kunstwerk vanaf nu voor iedereen te bewonderen in ‘t Spiekertje.

Kraamvisite en Lammetjesdag

De adoptie door Dick Snel en de leerlingen van de Nieuwe Wisselseschool was meteen het startsein voor de jaarlijkse adoptieactie van de schaapskudde. Iedereen kan een lammetje adopteren. Dat kost slechts twintig euro, waarmee de adoptieouder de stichting helpt de kudde in stand te houden. Ze krijgt subsidie voor de exploitatie, maar voor al het extra moet ze zelf inkomsten genereren, zoals voor het bijvoeren in de kurkdroge zomer van vorig jaar, het onderhoud van de gebouwen en afrasteringen van de tien weilanden die door de kudde gebruikt worden, de aanschaf en verzorging van de honden enzovoorts. Daarom is elke vorm van sponsoring meer dan welkom. Klik op deze pagina voor meer informatie en om het meteen te regelen.

Wie een lammetje adopteert, krijgt een mooi geboortekaartje, dat meteen een toegangsbewijs is voor de kraamvisite die op woensdag 13 en zaterdag 16 februari tussen 14.00 en 16.00 uur exclusief voor adoptieouders wordt gehouden. Natuurlijk kan iedereen dan knuffelen met een lammetje en er mee op de foto en wordt er op beschuit met muisjes getrakteerd. Om 14.30 uur is er een rondleiding en vertelt de herder onder meer van alles over de geboorte van de lammetjes. Om 15.30 uur worden de schapen gevoerd, ook een belevenis. Vanzelfsprekend kunnen mensen die nog geen lammetje hebben geadopteerd, dat ter plekke regelen.

De lammertijd wordt traditioneel afgesloten met een feestelijke Lammetjesdag, die op zaterdag 16 maart van 12.00 tot 16.00 uur wordt gehouden.

Adoptie 12

Adoptie 1

Adoptie 2

Adoptie 3

DSC 4851 Aangepast

Adoptie 4

Adoptie 5

Adoptie 6

Adoptie 8

Dick en Willma vertroetelen hun Datila.

Adoptie 9

Adoptie 10

Adoptie 11

minikooi 4

minikooi 1

minikooi 5

minikooi 2

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.