Peter de Lint in ‘Dat doet-ie anders nooit!’: 8.Erotiek in de dierenwereld

In de jaren dat we in Albir aan het werk zijn geweest, hebben we de wereld aan straatkatten geopereerd (te herkennen aan het afgeknipte oorpuntje). Het zou de indruk kunnen wekken dat erotiek bij dieren, zo daar sprake van is, nog maar voor een handjevol dieren weggelegd is. Dat lijkt zo, maar schijn bedriegt. De ervaring leert namelijk dat het overschot aan honden en vooral katten, ondanks alle ijver, voorlopig niet weggewerkt zal zijn.

Wanneer ik het seksleven van diverse diersoorten zou beschrijven, zou ik daar een boek mee kunnen vullen. Iedere diersoort geeft een geheel eigen karakteristieke invulling aan het paargedrag. Je vraagt je wellicht af: krijgt een dier ook vlinders in z’n buik? Beleven dieren tijdens het paren ook bovenaardse gevoelens? Is de geslachtsdrift oprecht of slechts een gevolg van een dwangmatigheid om de soort in stand te houden?

Inderdaad, het seksleven bij dieren heeft alles te maken met de drang zich voort te planten. Slechts enkele diersoorten beleven echt genoegen aan seks. We denken aan het liefdesspel van tortelduiven en parkieten, maar ook het varken is daar een goed voorbeeld van. Het varken lijkt in fysiologisch opzicht heel veel op de mens. Het is ook heel goed mogelijk om varkensorganen na wat genetische manipulatie te gebruiken voor orgaantransplantatie bij de mens (xenotransplantatie). De ethische discussie gaat voorlopig de andere kant op: laat mensen hun eigen problemen oplossen en laat dieren er buiten!
NB: Voor nieuwe hartkleppen bij de mens worden wel varkenskleppen gebruikt!

Terug naar de erotiek van het varken. Wanneer een berige zeug een binnen komende beer ruikt, begint het dier met een opvallend orenspel. Hierdoor heeft de beer direct in de gaten waar hij gewenst is. Vervolgens zal het tweetal een half uurtje met elkaar stoeien. Daarna volgt de paring, waarbij de beer de penis via een ingenieus mechanisme als een kurkentrekker naar binnen draait. De zaadlozing duurt zo’n twintig minuten, waarbij minstens een halve liter sperma geproduceerd wordt. Dat het tweetal ondertussen in hogere sferen verkeert, is duidelijk: beide bewegen nauwelijks, de oogjes zijn dichtgeknepen en tijdens het maken van smakgeluiden klinkt een zeer tevreden geknor.

Bij veel diersoorten is deze onderbreking van de dagelijkse sleur veel minder een hoogtepunt. De stier bijvoorbeeld geeft zijn zaadlozing tijdens een soort sprong (stoot) die niet langer duurt dan vijf seconden. De penis (‘bullepees’) kent halverwege een S-vormige bocht, die met spiertjes rechtgetrokken kan worden, waardoor hij als een stiletto naar buiten springt en als een waterpistool sperma schiet. De stier produceert daarbij slechts 5 ml sperma. Het is echter zo geconcentreerd, dat het flink verdund kan worden en er honderden koeien mee bevrucht kunnen worden. Zo heeft onze nationale trots ‘Sunny Boy’ meer dan één miljoen nakomelingen voortgebracht. Zijn standbeeld is onlangs verhuisd van Friesland naar Gelderland en is in Arnhem-Zuid te bewonderen.

De hengst spoort met het orgaan van Jacobson (in zijn neus) de hengstige merrie op en benadert haar voorzichtig om er zeker van te zijn dat ze goed bronstig (hengstig) is, voor hij tot paring overgaat; zo niet, dan kan hij flinke klappen krijgen. De penis is een soort telescoop, die langzaam uitschuift en iets weg heeft van een ouderwetse verrekijker.

De reu heeft iets wat niemand anders heeft: de penis bevat een botje (het penisbeentje), allemaal voor de stevigheid. Daarachter zitten twee zwellichamen die in omvang die van een walnoot kunnen kraken. Een mevrouw die haar reu voor castratie bij me bracht, was er van overtuigd dat haar hond vier ballen had en bang dat de operatie daardoor duurder uit zou vallen. De twee zwellichamen hadden haar op het verkeerde been gezet, anders had het dier zeker de voorpagina van de krant gehaald.

Romantiek in het dierenrijk, bestaat dat?
Zoogdieren leven meestal in groepen, kuddes, roedels en dergelijke. Het geeft vooral veiligheid, structuur en de kans op overleven is het grootst. Er is een rangorde en dat levert leiders op. Stieren, hengsten, bokken … ze hebben allemaal een harem en zijn druk in de weer om rivalen te bevechten en buiten de deur te houden. Er is geen tijd voor romantiek. Erotiek is er wel, want de voortplanting is belangrijk om de soort in stand te houden, maar het moet zo weinig mogelijk tijd kosten. De leider meent dat hij de aangewezen ‘persoon’ is om de soort te verbeteren en is er daarom erg op gebrand andere mannen op afstand te houden. Huwelijkstrouw speelt bij zoogdieren geen rol.

Een aantal vogelsoorten hebben romantiek en huwelijkstrouw hoog in het vaandel. Ze vormen een paar voor de rest van hun leven. Hetzelfde geldt voor enkele vissoorten; ook zij kennen een vorm van romantiek, waar de mens een puntje aan kan zuigen. Zo gaan dansen en uitgebreide rituelen aan de paarvorming vooraf. Bij een aantal vogelsoorten slooft het mannetje zich uit om een zo mooi mogelijk nestje te bouwen en daarmee een vrouwtje te verleiden en zolang zij niet toehapt, gaat hij door met verfraaien van hun huisje, dus draalt ze zolang mogelijk. Als hij denkt dat het echt niet mooier kan, begint hij dansjes uit te voeren, te koeren en zich in allerlei bochten te wringen om haar over de streep te krijgen, terwijl hij ondertussen andere mannetjes uit zijn buurt moet zien te houden.

Een trouwe verbintenis tot de dood hen scheidt vinden we bij ganzen, kraanvogels, albatrossen, pinguïns. Ik sprak een jager die op ganzen jaagt (er zijn er te veel) en die vertelde dat als je een gans uit de groep afschiet, zich er één uit de groep los maakt en terugvliegt. Dat zal de partner zijn en die wordt dan ook afgeschoten, wat voor de gans waarschijnlijk ook het beste is.

Insecten vormen een diergroep, waar je je vooral niet aan moet spiegelen. (Zie volgend hoofdstuk.)

De mens
Een speciale diergroep in onze rijke fauna vormt de mens. Hoe is het met de huwelijkstrouw, romantiek en erotiek bij mensenparen? De mens is een kuddedier en een zoogdier. Dat betekent dat we van huis uit niet monogaam zijn. De primitieve mens was dat ook niet. Wel zijn er binnen een groep, stam of volk afspraken en mores waar de leden zich aan moeten houden. Vrouwen zijn wat romantischer dan de man, die als een echt zoogdier het liefst zonder al te veel poespas recht op zijn doel af gaat.

Onze cultuur heeft zijn basis in de joods-christelijke traditie. De leefregels, ongeveer tien, tillen het huwelijk naar het hoogste niveau, waarbij de vrouw gelijkwaardig is aan de man en het elkaar trouw zijn onlosmakelijk aan het huwelijk verbonden is. Omdat we (als zoogdieren) in aanleg niet zo in elkaar zitten en om nog veel meer redenen, gaat het nog weleens mis. Uit onderzoek blijkt dat op de werkvloer de meeste slippertjes op de (v)loer liggen, aanleiding voor het onderuit gaan van een huwelijk. Op het werk wordt vaak in teams gewerkt en met het team worden regelmatig uitstapjes gemaakt, goed voor de teambuilding. Niet zelden breng je meer tijd door met je teammaatje dan met je partner en thuis wacht de sores: het huis, de tuin, de boodschappen, de keuken, de kinderen. Misschien zou elk bedrijf bij de ingang een bordje moeten plaatsen: ‘Slipgevaar!’.

We kunnen vaststellen dat het aantal scheidingen in Nederland per jaar de grens van 35.000 is gepasseerd. Dat is zorgelijk, schadelijk voor de kinderen en ruim 70% heeft er achteraf spijt van. Wanneer gaan we er wat aan doen?
Waarom zijn we dan ook als zoogdieren geboren? Als pinguïns, struisvogels, zelfs als uilskuikens zouden we het er veel beter van af brengen.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.