Actief bij de SWOE (3): ‘Bingo!’ voor iedereen

Als je de 65 al ruim bent gepasseerd, hoef je je niet vaak te vervelen. De Stichting Welzijn Ouderen Epe organiseert een enorme reeks activiteiten voor de ouder wordende dorpsgenoten. Van dansen tot sport, van creatieve bezigheden tot ontmoetingen, van educatie tot uitstapjes. Voor onze rubriek ‘Welkom bij de club’ bezoeken we een aantal activiteiten. In deze aflevering: bingo!

Het is misschien wel een van de oudste gezelschapsspelletjes die nog steeds grote populariteit geniet. De SWO Epe speelt het twee maal per maand: op de eerste woensdag van de maand vanaf tien uur in De Wieken in Vaassen en op de derde woensdag van de maand vanaf tien uur in de Eper Gemeentewoning in Epe. En incidenteel ook nog op andere locaties, zoals op donderdag 6 december vanaf twee uur in de Bloemfontein in Vaassen.

Het spel is in de 16de eeuw ontstaan in Italië, waaide aan het eind van de 18de eeuw over naar Frankrijk en kreeg in 1929 in New York z’n huidige naam. Voor die tijd werd het ‘beano’ genoemd omdat de nummers die gevallen waren, werden afgedekt met een boon (‘bean’). Anno 2012 kun je het zelfs op talloze plekken op internet spelen. De geschiedenis van het spel staat beschreven op deze site.

In de Ds Prinszaal van de Eper Gemeentewoning doen zo’n vijftien mensen – waaronder slechts twee heren - mee aan het getallenspel. Ze hebben allemaal een houten plankje voor zich waarop ze de door de ‘molenaar’ omgeroepen nummers kunnen wegschuiven, zodat die vakjes rood in plaats van wit worden. Wie ‘bingo!’ heeft, mag iets pakken van de goed gevulde prijzentafel. De duurste prijzen, suikerbroden, zijn voor degenen die als eersten alle vakjes rood hebben. Voor de overige prijzen moet je de ene keer een bepaalde rij helemaal rood hebben, een andere keer een diagonaal, waarna de volgende prijs eruit gaat bij twee rijen rood. En zo verder, tot er een z’n hele plankje rood heeft.

Het gaat er natuurlijk om een paar uurtjes gezellig onder de pannen te zijn, maar uitgangspunt is wel dat alle deelnemers waar voor hun geld (deelname kost 4 euro, exclusief ruim een euro voor de koffie met een speculaasje) krijgen. Daarom wordt het spel een beetje gemanipuleerd. Als de pauze nadert, mogen naarmate de kans op ‘bingo!’ naderbij komt, alleen degenen het spel uitspelen die nog geen prijs hebben gewonnen. Na de pauze wordt dat systeem losgelaten, maar geldt wel de regel dat drie prijzen per persoon het maximum is. Je hebt nou eenmaal mensen die het geluk aan hun kont hebben hangen en mensen die het nooit eens meezit omdat dat ene nummer dat ze nog nodig hebben, maar niet uit de vermaledijde bingomolen wil vallen. Zo kost een ochtendje uit de deelnemers nauwelijks geld.

Wat daarbij opvalt, is dat de deelnemers het elkaar ook van harte gunnen om eens ‘bingo!’ te mogen roepen. Ze hopen vuriger dat hun buurvrouw die nog niks gewonnen heeft een keer naar de prijzentafel mag wandelen, dan dat ze zelf weer een rijtje vol hebben. Ik verdenk sommigen er dan ook van een enkele keer Oost-Indisch doof te zijn en een omgeroepen nummer niet gehoord te hebben.

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.