Woar blif de tied – Sneeuwruimen aan de Spoorlaan en ‘dopinggebruik’

epein1947 (1) (Custom)Het eerste elftal van de v.v. Epe wil in de winter van 1946 graag gaan trainen. Het veld aan de Spoorlaan ligt echter onder een dik pak sneeuw. Op bijgaande foto staat achterop geschreven ‘Sneeuwruimen aan de Spoorlaan om te kunnen trainen’.

We hebben het hier over zondag 23 december 1946. Gewapend met de nodige ‘batsen’ hebben de mannen de paardenwagens al behoorlijk vol geschept met sneeuw. Er werd in die tijd vaak gebruik gemaakt van paard en wagen van Gait Vorsthof en Tiemen van Loenen. ¹).

De winter van 1946-1947 was de koudste winter in Nederland en België sinds de revolutiewinter van 1789 en is daarna slechts nipt overtroffen door die van 1963. De inval van de winter vond plaats in december 1946. De winter bestond eigenlijk uit een zeer lange vorstperiode van half december tot begin maart, onderbroken door twee perioden van dooi: de eerste tussen 25 december en 4 januari, de tweede tussen 8 en 21 januari. ²). In Friesland vindt op 8 februari 1947 de 9e Elfstedentocht plaats, de winnaar is Jan van der Hoorn uit Ter Haar.

epein1947 (1)

Sneeuwruimen aan de Spoorlaan - 1946
Op bovenstaande foto staan v.l.n.r.: Ab Kloezeman, ?, Arend Jan Hofmeijer, Ko Patist, Henny Koedijk, Joop Vierwinden, Henk Bijsterbosch en Tiemen van Loenen. Zittend v.l.n.r.: Felix de Munnik, Jopie Logen, Henk Post was doelman en keepte altijd met de pet op, met daarnaast Frits Vredenberg en ?.


Op de achtergrond ziet u de boerderij van Gait en Mina van Schoonhoven-van Loenen. Het gezin had drie dochters, te weten Fennetje, Trijn en Willempje en twee zonen, Tiemen en Gerrit. Deze boerderij stond pal naast het voetbalveld aan de Spoorlaan en is tussen 1958 en 1960 afgebroken om plaats te maken voor wijk de Hoge Weerd. Gait en Mina verhuisden toen naar de Officiersweg 36 in Epe. Nu woont hier hun kleinzoon Gert van Schoonhoven met zijn gezin.

Ondanks de strenge winter werd Epe 1 kampioen in de 4e klasse van het seizoen 1946 – 1947. Onder barre omstandigheden die winter werd er zo goed en zo kwaad doorgetraind en dat zal het zeker hebben bijgedragen aan het behalen van het kampioenschap.
Er moesten in die tijd na het kampioenschap nog promotiewedstrijden worden gespeeld om te kunnen promoveren. Epe is dat toen gelukt en promoveerde op zondag 10 augustus 1947 na een 4 – 1 overwinning op BIC uit Brummen naar de 3e Klasse van de KNVB. Door de strenge winter speelde men tot laat in het seizoen. Arend Jan Hofmeijer scoorde de 1-0 en 2-0, keeper Jan Albertus was in topvorm en na de rust scoort Frits Vredenberg nog twee doelpunten. De supporters trokken zelfs met de open vrachtwagen van de familie Kamphuis mee naar de uitwedstrijden, zij waren altijd in groten getale aanwezig. De familie Kamphuis had een transportbedrijf aan de Weemeweg en later aan de Korte Veenteweg in Epe.

epein1947 (2)

De open vrachtwagen van H. Kamphuis jr., een Diamond uit 1943. Waarschijnlijk werd deze vrachtwagen gebruikt voor de uitwedstrijden.

Doping...

In de aanloop naar het kampioenschap speelde men onder andere uit tegen Terborg (4-2 winst). Op de donderdagavond voorafgaande aan deze wedstrijd bleken veel spelers nogal zenuwachtig. Bestuurslid Harry Kuijters (drogist van beroep), had hiervoor wel een middeltje, n.l. Hofmann druppels. Voordat de wedstrijd begon, kreeg ieder speler een paar druppels van dat spul; je kon beter zeggen: een ieder kreeg een klein scheutje uit het flesje. De hele kleedkamer stonk er naar. Niet alle spelers konden goed tegen dit goedje. Jopie Logen bijvoorbeeld liep te duizelen in het veld. Maar Adri Lodder kon er kennelijk wel goed tegen, want hij schoorde twee doelpunten. De spelers trokken na afloop in allerbeste stemming huiswaarts. Hofmann druppels waren onschuldige druppels tegen de zenuwen, dus geen doping of iets dergelijks.

epein1947 (3)

Drogisterij van Harry Kuyters aan de Hoofdstraat in Epe – 1952.

Van een verwarmde grasmat of kunstgras had men nog nooit gehoord. Mijn persoonlijke mening is dat met name kunstgras afbreuk doet aan de charme van het voetbal. Mannen met zand aan de knieën en de wedstrijdkleding onder de modder geeft dat heroïsche gevoel als je als toeschouwer langs het veld staat. Ook het huidige betaald voetbal is zich aan het herbezinnen over het kunstgras en dan met name over de zogenaamde competitievervalsing van clubs met en zonder kunstgras. In Engeland bijvoorbeeld is het spelen op dit soort ondergrond uit den boze.

De saamhorigheid was in die tijd zeer hoog, met vereende krachten werd even zo’n besneeuwd veld onder handen genomen, zodat men toch kon trainen, en met resultaat.

epein1947 (4)

Op bovenstaande foto het kampioensteam van 1946-1947 zoals dat 16 augustus 1947 in het Veluwsch Nieuws stond.  
Boven v.l.n.r.: Bé Braam, Anton van Meekeren, Adrie Lodder, Joop Vierwinden, Wim Reezigt, Henk Bijsterbosch, Henny Koedijk, trainer Jan Uitert?, Frits Vredenberg en Arend Jan Hofmeijer. Onderste rij v.l.n.r.: Jopie Logen, Jan Post, keeper Jan Albertus en Gerard Jansen.


Onderstaand citaat kwam ik ook nog tegen in het jubileumboek ‘s.v. Epe 70 Jaar’ dat ik u niet wil onthouden.

Boekjes verkoop voor Nederlandse militairen in Indonesië
In die tijd komt er een ‘Voetbal Sportvademecum voor het Oosten’ uit. Een uitgave in 12 delen beschrijft de geschiedenis van de bij de KNVB aangesloten 1e, 2e en 3e klasse-verenigingen, waarin staat voor ‘onze jongens in Indonesië, waaronder veel aanbidders van het lederen monster’. Een deel van de opbrengst van het boekje (ƒ0,75 per stuk) komt ten goede aan sportmateriaal voor de militairen. Een eerdere zending materiaal bevat o.m. 1.000 voetballen, 100 tafeltennissets, 350 korfballen, 3.000 casti-slaghouten, 50 sjoelbakken, 350 korfballen, 3.000 paar voetbalschoenen en 800 hockeysticks. Deel 1 van het boekje behandelt de gemeenten Apeldoorn en Epe. Over de promotiewedstrijd tegen BIC staat in het boekje: ‘De 10e Augustus 1947 zal menig Epenaar zich te eeuwige dage blijven herinneren. Het werd een hoogtijdag. De laatste promotie wedstrijd tegen … B.I.C., dat zelf ook hoge ogen gooide, werd gewonnen, hetgeen overgang naar de 3e klasse betekende.’

 

Bronnen:
¹) Jubileumboek "70 Jaar s.v. Epe 1939 - 2009 – auteur: Tonnie Brands, mmv: Gerrit Tenkink.
²) Wikipedia de vrije encyclopedie.

Foto’s: 1 t/m 4 Collectie Lohuizerbrink


(Gert van den Esschert – lohuizerbrink-epe.nl – 001-2015)

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Epe mien däärpien 3

EMD 3 cover Aangepast

Als er een prijs zou worden uitgereikt voor het boek dat bij de lezers het meeste enthousiasme losmaakt, gaat die zonder twijfel naar 'Epe mien däärpien 3'. Hier een persbericht en hier een interview met auteur Gert van den Esschert. Verkrijgbaar bij Boekhandel Bosch, de Read Shop en Uitgeverij Gelderland.

buukies

Twee prachtige boeken van Gert. De eerste druk van deel 1 was uitverkocht, maar er is een herdruk gekomen die onder meer bij Uitgeverij Gelderland te koop is. Deel 2 is nog bij de boekhandels Bosch en Bruna in Epe verkrijgbaar en bij de uitgever aan de Hoofdstraat ook online.

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.