Herman kan er dankzij velen nu wel het verhaal vertellen

DSC 6184Met een brok in zijn keel en van emoties trillende stem keek initiatiefnemer Ben Jonker vanmiddag in zijn toespraak terug op de lange weg die hij heeft moeten afleggen om de familie Van Essen alsnog het eerbetoon te geven dat zij volgens iedereen dik en dik verdiend hebben. Hij heeft er voor moeten knokken om het voor elkaar te krijgen, maar wil daar geen complimenten voor horen: die verdienen alleen de Van Essens.

 

Drie jaar geleden fietste hij met leden van de Nieuwe Eper Sociëteit langs monumentale plaatsen in Epe. De rit leidde ook over de Wachtelenbergweg, naar de plek waar Herman van Essen en zijn gezin 54 onderduikers hebben opgevangen. ,,Ik vroeg zijn jongste zoon Herman of hij hier het verhaal over zijn ouders wilde vertellen. Maar Herman zei: ‘Dat doe ik niet, want dat kan ik niet, ik kan daar zoals de plaats nu is, niet over mijn ouders vertellen’.’’

De gemeente had de woning in 1970 onteigend om de handen vrij te hebben bij een eventuele uitbreiding van het aangrenzende sportpark Wachtelenberg die er nooit is gekomen. Een jaar later brandde de woning af. De gemeente ontheiligde de grond met de vestiging van een groenstortplaats, die later door Axent Groen, waarnaar de lokale overheid het onderhoud van het openbaar groen had afgestoten, werd gebruikt. Het was er visueel een zooitje en dat deed niet alleen Herman van Essen pijn.

Ben Jonker vond dat er iets moest komen dat wat daar gebeurd was in herinnering zou roepen en ondernam meteen actie. ,,Toen Herman dat zei, dacht ik: dat kan niet, hier klopt iets niet. Ik heb de wethouder erover gebeld, hem gesproken, ik heb een brief achtergelaten, uiteindelijk een paar keer een herinnering gestuurd en uiteindelijk, op 22 december 2016, kwam een afwijzing: het gaat niet door. Ik heb het er niet bij laten zitten. Ik dacht: alleen lukt het niet, het moet breder.’’

Hij zocht en vond onmiddellijk medestanders die zich ook hard wilde maken voor het beoogde doel. Niet toevallig onder hen twee schrijvers van boeken over Epe in de Tweede Wereldoorlog: Dick van der Veen en Willem Veldkamp. Maar ook organisaties die zich met de historie van Epe bezighouden en twee oud-burgemeesters. (Klik hier voor een overzicht.) ,,Ik heb ook bedrijven benaderd om te vragen of ze wilden meewerken. Het was werkelijk gigantisch hoe bedrijven uit Epe zich hebben opgesteld om mee te werken en dit tot stand te brengen. Ik wil daarbij vooral William Steert van Hoveniersbedrijf Van Triest noemen als de grote trekker van het geheel en de man die zich heeft ingespannen om al die bedrijven achter ons te krijgen.’’ (Klik hier voor een overzicht van alle bedrijven die een bijdrage hebben geleverd.)

In januari 2017 bond Jonker opnieuw de strijd aan met de gemeente, toen namens een groot aantal organisaties. Uiteindelijk lukte het de gemeente te overtuigen medewerking te verlenen en de groenstortplaats naar elders te verhuizen. Het ja-woord kwam begin dit jaar net op tijd. Mannes van Essen, de oudste zoon van Herman en Johanna die 12 was toen de oorlog begon, was er slecht aan toe. Toen Ben Jonker van de gemeente bericht kreeg dat het licht op groen stond, belde hij onmiddellijk Herman en Mannes. De oudste van de drie broers had alleen nog kracht om zijn duim omhoog te steken. Een paar dagen later, op 11 februari, overleed hij op 90-jarige leeftijd. ,,Ontzettend jammer dat hij het niet kan meemaken, maar wel fijn dat hij wist dat het goed zou komen.’’

DSC 6184

Ben Jonker tijdens zijn toespraak.

5311874

De broers Mannes en Herman van Essen bij de lindbomen die voor hun huis stonden en nu voor Kleurrijk, het onderkomen van beide betrokken basisscholen, staan. (Foto: Dick van der Veen)

DSC 6235

Herman vertelt.

 

 

 

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.