Epe van toen: Horeca in het bos

De Dellen kleinCafé-pension Het Meinhuis met de bootjesvijver, Martha’s Hoeve, Elisabeths Hoeve, Herberg De Ellen, theehuis-hotel De Dellen; allemaal prachtige gebouwen die vroeger in De Dellen stonden en al lang geleden zijn verdwenen. Toch vormden ze stuk voor stuk een belangrijke voetnoot in de geschiedenis van Epe. In deze aflevering iets over theehuis - hotel De Dellen aan de Nieuwe Zuidweg èn over een enorme fik die dit horecagebouw net niet bereikte, maar wel een paar honderd hectare bosgebied in de as legde.

Theehuis – hotel De Dellen werd in 1932 in opdracht van Het Geldersch Landschap gebouwd in de stijl van een Engels landhuis en had acht tweepersoonskamers. Huurder/exploitant was J.H.van Aalst, die voordat hij hier kwam directeur van een hotel in Amsterdam was geweest. Hij adverteerde in diverse media met ‘Natuurmonument ,,De Dellen’’. (plm. 20 km van Apeldoorn of Zwolle) Temidden van ongerepte bosschen, modern confort’. In andere media prees hij zijn zaak aan als zijnde ideaal voor een 'weekend bij de Legerplaats bij Oldebroek' en ook adverteerde hij met ‘Bezoekt het prachtige landgoed ,,De Dellen’’ en de gezellige theeschenkerij Hotel ,,De Dellen’’’. Hij kon gebeld worden op telefoonnummer 2 in Heerde.

In juni 1934 ontsnapte hij aan een ramp toen op het artillerieschietterrein een enorme brand woedde die zich zeer snel verspreidde. Militairen uit ’t Harde, Oldebroek en Wezep en brandweerkorpsen uit de hele regio bestreden bijna twee volle dagen het vuur en kregen daarbij ook hulp van driehonderd (!) burgers. Het bestrijden van het vuur was hartstikke gevaarlijk, want er lag allerlei niet ontplofte munitie op het ASK. Uiteindelijk ontploften zo’n twintig granaten, zonder dat ze iemand verwondden. De geweldige vuurzee was vele kilometers ver te zien. Ook een flink stuk van De Dellen viel ten prooi aan de vlammenzee. Naar schatting ging 250 hectare heide- en bosgebied verloren, waarvan ongeveer een vijfde deel in De Dellen lag. Dat het vuur theehuis - hotel De Dellen net niet bereikte, was mede te danken aan het feit dat de Zuidweg een paar jaar eerder verhard was en een barrière voor het vuur vormde.

In de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw zoals zo veel mooie panden gevorderd door de Duitse bezetters, die het in 1945 flink toegetakeld achter lieten. Van Aalst had zijn zaak in 1942 al officieel opgeheven. In het prachtige boek ‘Een oase in het Heerderdal’ van Lodewijk Rondeboom vertelt een dochter van Van Aalst dat haar vader net voordat de Duitsers arriveerden een groot gat in het bos had gegraven om kostbaar koperwerk, een radio en zijn forse wijnvoorraad te verstoppen. De meubels werden opgeslagen in boerderij De Veldhoeve aan het begin van de Dellenweg.

In 1948 nam Van Aalst de horecazaak weer in gebruik, tot hij zich in 1955 liet uitkopen door Defensie, die het gebied waarin het bedrijf lag, wilde gebruiken om het schietterrein uit te breiden.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.