Epe van toen: Wasserij De Achterste Molen en Frits Eshuis

Achterste Molen 1 CustomEén van de kleurrijkste figuren uit de jaren 60 en 70 in deze regio was Frits Eshuis uit Wissel. Hij was directeur van de chemische wasserij de Achterste Molen en bestuurslid van SV Wissel. Als ik zijn naam hoor, denk ik altijd meteen terug aan een interview dat ik met hem had toen de bodem van de beek door zijn dierenpark ernstig vervuild (met pac’s) bleek te zijn en de beschuldigende vinger zijn kant op wees. ,,Ach, ‘giftige zooi’ in de bodem van die beek, wat een flauwekul, ze weten niet waar ze over praten. Vroeger gooiden we spul door de was dat een kleur had en kleurde de beek tot aan de Grift aan toe op woensdag rood en op vrijdag blauw. Nooit iets aan de hand, de vissen bleven er gewoon in zwemmen, de beek zat er vol mee.’’

Ik moest er aan denken toen we deze week prachtig materiaal van Ruud Broer kregen. Het zijn kopietjes van een boekwerkje dat is gemaakt bij de overname van de wasserij door Co Rakhorst van Frits Eshuis. Ruud Broer heeft daar ‘een jaar of achttien met plezier’ gewerkt.

Voor wie hem niet heeft gekend: Frits Eshuis had wat dieren in zijn tuin en breidde die veestapel steeds verder uit, mede doordat hij veel opvangdieren onderdak verschafte. Het was een liefhebberij van hem, maar ook van zijn vrouw. Doordat hij nogal wat mensen en vooral kinderen op bezoek kreeg die het prachtig vonden om al dat beestenspul te zien, kwam hij op het idee om een dierenpark te beginnen. Hij kon van de opbrengst daarvan meteen wat van de steeds hoger oplopende kosten dekken. Dat werd medio jaren 60 Dierenpark De Achterste Molen, waar twee jaar geleden helaas een eind aan kwam nadat het tweemaal van eigenaar was gewisseld.

Als bestuurslid van SV Wissel ontpopte hij zich tot een ideeënrijke stuntman. Hij organiseerde evenementen die voor het platteland volstrekt onmogelijk gehouden werden. In het boek ‘Goed goan’ vertelt oud-voorzitter van SV Wissel Jaap Kanis er schitterende verhalen over.

Frits Eshuis was natuurlijk ook een bekende verschijning in de (landelijke) media. In 1971 bijvoorbeeld berichtte De Telegraaf over een grote bloemententoonstelling waarmee Frits hoopte een deel van het jaarlijkse tekort van 30.000 gulden van het dierenpark weg te werken. ,,Wanneer veel mensen komen kijken naar mijn bloemen, dan zullen mijn dieren daarvoor dankbaar zijn.'' In 1979 wijdde die krant opnieuw een heel verhaal aan hem omdat hij de ondergang van zijn dierenpark vreesde nadat hij geen toestemming had gekregen verwijzingsborden in de omgeving te plaatsen. Dat zou hem 10.000 bezoekers per jaar schelen. En er moest in die tijd wel 500 gulden per week neergeteld worden voor het onderhoud van de dieren en het park. Maar Frits hield de boel overeind. In 1984 verkocht hij het park aan Theo Wunderink, die het op zijn beurt in 1994 verkocht aan de laatste eigenaar, Zodiac Zoos, die twee jar geleden failliet ging. Wunderink kocht van de opbrengst natuurbad De Wijerd.

Hieronder de door Ruud Broer's gestuurde scans van het boekje, met historische foto’s, een verhaal over de rol van de familie Eshuis in de wasserij en een aantal krantenkoppen die duidelijk maken wat Frits zoal organiseerde. Plus beide aangehaalde verhalen uit De Telegraaf. Wie meer over de historie van het dierenpark wil weten, kan hier klikken.

Achterste Molen 1

Achterste Molen 2

Achterste Molen 6

 

 

Achterste Molen 7

 

 

Achterste Molen 8

 

 

Achterste Molen 4

 

Achterste Molen 5

 

 

Achterste Molen 3

 

 Fritsindetelegraaf 1

Fritsindetelegraaf 2

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Jan

    Het schijnt dat de broer van Frits, Gerrit die als zendeling in de Congo zat, ook dieren opstuurde. O.a. de leeuw die jaren in een hoekje van het park in zijn kooi stond te brullen. Nadat je eerst een knop ingedrukt had.

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.