Epe van toen: van jachthuis tot rokende puinhoop

jachtlust 2 CustomWe gingen er zo’n 45 jaar geleden regelmatig uit eten en ik kan me herinneren dat het eten goed smaakte en het interieur sfeervol was. Ik heb het over hotel-pension-restaurant-manége Jagtlust aan de Lariksweg, dat bijna honderd jaar geleden werd gebouwd, een jachthuis van Willem III was en op sinterklaasavond 1988 veranderde in een rokende puinhoop. Aan de vlak daarbij gelegen Jagtlustweg zit nu een stal/minicamping Jagtlust, maar die heeft niets te maken met de horecazaak in deze aflevering van ‘Epe van toen’.

Veel ga ik er niet over schrijven, want op Gert van den Esschert’s site Lohuizerbrink staat hier een heel verhaal over de roemruchte historie van de accommodatie. Op Epernet hebben we er ook al twee keer aandacht aan besteed: hier en daar.

Twee historische feitjes die vermoedelijk niet zo bekend zijn. Vanaf de plek waar vroeger Jagtlust stond loopt een mooi slingerpaadje naar de Ossenstal. Dat dat er ligt, is te danken aan de vereniging Epe’s Bloei, die daar eind 1909 bij de gemeente om vroeg. Vermoedelijk ligt het er dus al meer dan 100 jaar.

In de oorlog heeft zich van alles afgespeeld in en rond Jagtlust. Op de site van Gert staat dat Duitse militairen er ingekwartierd waren. Ook de Nederlandsche Volks Dienst, die in 1941 werd opgericht met de National Sozialistische Volkswohlfahrt in nazi-Duitsland als voorbeeld en steun van de Duitsers, bracht er moeders van grote gezinnen in onder die er op kracht konden komen. In het Noord Hollands Dagblad van 24 juli 1942 lees ik daarover onder meer: ‘De Nederlandsche Volksdienst vraagt niet naar geloof of politieken inslag, maar zet zich in voor het geheele Nederlandsche volk. Ook de moeders zijn niet vergeten; op het oogenblik vertoeven er huismoeders uit de Zaanstreek in hotel Jagtlust te Epe, waar zij een geheel gratis verblijf van zes weken genieten, in een prachtige omgeving.’’

De zorg voor de gehele Nederlandse bevolking stond inderdaad in de statuten van de NVD, maar in de praktijk gaf de collaborerende organisatie alleen hulp aan arische gezinnen. Ze ronselde onder andere in door haar ingelijfde jeugdhuizen van het Leger des Heils jongens voor de Jeugdstorm en SS.

In de Nieuwe Apeldoornsche Courant van 14 oktober 1942 staat dat Jagtlust dan net de laatste groep moeders heeft ontvangen. ‘In den loop van deze maand zal zij hier dit werk eindigen. De NVD heeft op deze wijze een paar honderd vrouwen een prettigen tijd bezorgd. Zijn aanvankelijke voornemen om het pension alleen voor vrouwen uit Noord-Holland te bestemmen heeft men naderhand laten varen en ook vrouwen uit andere provincies, o.a. Groningen en Limburg, opgenomen. De leider heeft toegezien dat de gasten in de eerste plaats rust genoten. Nagenoeg allen zagen er bij haar vertrek veel beter uit dan bij haar komst en toonden zich volkomen bereid het volgende jaar haar bezoek te herhalen.’

Tot besluit nog een opmerkelijke advertentie uit de Apeldoornsche Courant van 1 augustus 1868 (!): ‘Te koop: Een goed onder appèl zijnde jagthond, drie velden geloopen hebbende. Te bevragen bij A.Lucassen, op Jagtlust te Epe.’ Dus kennelijk is de horecazaak zo genoemd omdat het pand in een gebiedje stond dat Jagtlust heette.

Bij de foto’s valt me op dat op het pand ‘Jagtlust’ staat, maar op de ansichtkaarten ‘Jachtlust’, terwijl sommige door de exploitanten zelf werden uitgegeven. Getuige ook de 'jagthond' werd vroeger jacht kennelijk met een 'g' geschreven. Waarom de naam dan met 'ch' is geschreven op de ansichtkaarten is me niet duidelijk.

 

jachtlust 2

jachtlust 3

jachtlust 1

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento