The making of ‘Goed goan’ (1): we gaan een boek maken

,,Willen jullie een boek over Eper ondernemers maken?’’, luidt de vraag van Margreet Frens van de Eper Uitgeverij Gelderland. We staan niet meteen te springen van enthousiasme, want over het algemeen kost zoiets enorm veel werk en levert het heel weinig op, maar het kan nooit kwaad om eens te horen wat precies de bedoeling is. Dus maken we een afspraak om bij de uitgeverij aan de Hoofdstraat op bezoek te gaan.

the making of Goed goan (1)Het idee voor het boek is van Margreet Frens zelf. Ze woont in Nunspeet en heeft het boek ‘Van Zwienenkeutels tot melkmoes’ gemaakt. Het is een mooi vormgegeven bundeling van ‘Verhalen, streekgerechten en nostalgische plekjes van Nunspeetse ondernemers’. De gerechten zijn smaakvol in beeld gebracht en van een ingrediëntenlijst en bereidingswijze voorzien. Dat geeft het boek een extra dimensie, want veel mensen zullen het regelmatig openslaan om een recept te zoeken. Van alle twintig ondernemers zijn een stuk of tien foto’s geplaatst, aangevuld met oude foto’s van hun favoriete (historische) plekje in het dorp en foto’s van wild dat in de bossen rond Nunspeet leeft. Het 112 pagina’s tellende boek is op ‘luxe’ papier gedrukt en van een hard omslag voorzien. Het ziet er schitterend uit en de verhalen lezen lekker weg. Het is dan ook zo’n succes in Nunspeet en omgeving, dat de uitgeverij iets dergelijks ook in Epe wil uitgeven. En daarbij zijn wij in beeld gekomen, de één als fotograaf, de ander als schrijver.

Het is een enorme hoeveelheid werk, want de makers moeten ook aan de slag met de recepten die de ondernemers opgeven. Die moeten gemaakt en gefotografeerd worden. En het is vrij kort voor de zomervakantie, terwijl het boek in de sinterklaastijd al in de winkels moet liggen. Bovendien zit er voor de te portretteren ondernemers een ‘maar’ aan het verhaal: ze moeten per persoon twintig boeken van 24,95 euro per stuk afnemen zodat de drukkosten zijn gedekt. Met dat stapeltje mogen ze mee doen wat ze willen: weggeven of verkopen. Als ze alle twintig boeken weggeven, zijn ze dus 500 euro kwijt. Een fors bedrag in crisistijd, maar aan de andere kant zijn ze (bijna) net zo veel kwijt als ze in een regionaal verschijnend blad een advertentie plaatsen. En zo’n boek heeft eeuwigheidswaarde. Maar het is natuurlijk ook zo dat als ze twintig boeken verkopen, ‘deelname’ gratis is.

Het geld dat wij er mee kunnen verdienen, staat in geen enkele verhouding tot de inspanningen die we er voor moeten leveren, maar dat vinden we niet belangrijk. Het boek ziet er geweldig uit, het lijkt ons leuk om het te maken en het is prachtige promotie voor Epe en een aantal van z’n vele ondernemers. Dus besluiten we na ampele overweging om ‘ja, we gaan er voor’ te zeggen tegen het verzoek van Margreet. We halen ons bovendien nòg meer werk op de hals. De uitgeverij wil de ondernemers wel benaderen, maar dat doen we liever zelf. We willen in zee gaan met mensen die een mooi verhaal kunnen vertellen. Sympathieke ondernemers, bekende ondernemers, succesvolle ondernemers, ondernemers die het werk van hun voorouders voortzetten, zeer actieve ondernemers. Daar zijn er heel veel van, maar we willen er maar één per branche, zodat een ondernemer niet zijn concurrent tegenkomt in het boek. En dus gaan we kort nadat we ‘ja’ gezegd hebben, samen op pad. Eerst maar eens een flink stel winkeliers bezoeken. Dat kan nog net vóór de zomervakantie, dan gaan we na die periode bij ze langs voor een interview en fotosessie.

Van de eerste zes winkeliers die we benaderen, zijn er vier meteen zo enthousiast, dat ze al heel snel ‘ja, natuurlijk, ik doe mee’ zeggen. Eén ondernemer schuwt publiciteit omdat hij aan het afbouwen is, de ander wil wel graag meedoen, maar worstelt met de gevolgen van de crisis: hij draait te weinig omzet, heeft geen budget voor promotionele activiteiten meer. Dat laatste horen we vaker. Iedereen is enthousiast over het initiatief en het boek, maar niet iedereen wil of verwacht de twintig boeken te kunnen verkopen. Het wordt ons pijnlijk duidelijk: veel Eper ondernemers hebben het moeilijk. De crisis heeft ook hier hard toegeslagen. Verschillende winkeliers zijn in goed vertrouwen opmerkelijk openhartig en steken niet onder stoelen of banken dat het niet nòg slechter moet gaan, want dan komen ook zij in problemen. Zelfs ondernemers van wie we verwachten dat ze niets van de tegenwind zouden merken, hebben er last van. We zouden het soms wel van de daken willen schreeuwen: ‘Mensen, kom hier geld uitgeven, want deze sympathieke, hard werkende  ondernemer heeft het nodig dat u hier ook inkopen doet! Als u niet komt, kan het straks te laat zijn en zijn we wéér een winkel kwijt in Epe.’ Gelukkig is de zomervakantie in aantocht. Vakantiegangers zijn nog nooit zo welkom geweest in Epe als dit voor veel winkels en horeca-zaken moeilijke jaar.

Maar er zijn gelukkig ook veel ondernemers die wel tegen een stootje kunnen. Ze hebben nog genoeg budget voor promotie, een buffer en trouwe clientèle. Hun omzet is gestagneerd of wel gedaald, maar niet alarmerend. En ze willen het initiatief ondersteunen door mee te doen. Er zijn er die meteen met ons in zee gaan en al direct besluiten dat ze hun boeken gaan weggeven. Aan familie, relaties, bijzondere klanten. Per slot van rekening komt het boek uit in sinterklaastijd en kan het in de schoen of het kerstpakket en onder de kerstboom. Anderen hopen wat terug te verdienen door het boek in hun winkel te verkopen.

Gaandeweg verzinnen we een titel: ‘Goed goan’. Dat is een Oost-Nederlandse afscheidsgroet die we de laatste tijd steeds vaker horen van dialect sprekende Epenaren. Ons boek gaat over een aantal van de vele Eper ondernemers met wie het goed gaat. We wensen ze het allerbeste. En mensen die het boek weggeven of voor een ander als cadeau kopen, hoeven daar eigenlijk niets aan toe te voegen, want de titel zegt genoeg: goed goan!

Bovendien besluiten we niet voor twintig, maar voor achttien ondernemers te gaan omdat we er het liefst ook een paar interviews in willen met opmerkelijke Epenaren. We gaan Gerrit van Vemde vragen om de wildfoto’s te leveren. Heel veel mensen kennen de oud-postbode en oud-hondentrainer (hij is daarin nationaal kampioen geweest) en we hebben de indruk dat hij heel wat uren per week in de struiken ligt om een ree, hert of wild varken te fotograferen. Mooi verhaal. Dus we kiezen hem als één van de vier opmerkelijke Epenaren.

the making of Goed goan (4)

Gerrit van Vemde

Een ander die we graag willen portretteren, is Jaap Kanis. Hij is 30 jaar voorzitter geweest van SV Wissel, waarvan hij al 59 jaar lid is. Volgens ons zijn er in ons land nauwelijks mensen die langer voorzitter van een voetbalclub zijn geweest dan hij. En hij is nog steeds actief voor de club, die dit jaar 60 jaar bestaat. SV Wissel was vooral vroeger een spraakmakende club. Er hingen vroeger bordjes met ‘Ule’, ‘Wule’ en ‘De Boas’ op de kleedkamers. Mooie tijden waren dat. En Jaap wil wel.

We willen er ook graag een jeugdige Epenaar bij. De keuze valt meteen op Margreet Westerink, die een jeugdlintje van de gemeente voor haar sociale en vrijwilligerswerk heeft gekregen. Een voorbeeld voor haar leeftijdsgenoten.

Voor de vierde opmerkelijke Epenaar moeten we een moeilijke keuze maken uit een lijstje dat we hebben gemaakt. Als we in een horecazaak de eigenaar vertellen dat we de interviews met ondernemers larderen met verhalen over vier markante Epenaren, zwaait de deur open en wandelt een oude bekende naar binnen: Dries Dekker. We kennen hem als portier en later eigenaar van discotheek De Stunt en eigenaar van een groot aantal panden en lappen grond in en rond de gemeente Epe en wijde omgeving. ,,Dries, goeiemorgen! Je komt als geroepen. We hebben het net over markante Epenaren.’’ Hij heeft nog nooit een interview over zichzelf gegeven, maar als we hem vertellen waar we mee bezig zijn en hem vragen, zegt hij meteen ,,Da’s goed, ik doe het’’. Daar zijn we hartstikke blij mee, helemaal als hij desgevraagd vertelt welke panden in Epe van hem zijn (geweest), waar hij zich de laatste jaren zoal mee heeft beziggehouden en een paar prachtige anekdotes uit de mouw schudt. We zitten met de oren te klapperen.

Voor de oude foto’s van Epe doen we natuurlijk – en met succes - een beroep op Gert van den Esschert, die op deze site een eigen rubriek ‘Woar blif de tied’ heeft en dan nog druk bezig is met zijn tweede boek ‘Epe mien därpien’, met als subtitel het voor ons bekende ‘Woar blif de tied’. Ondanks al die drukte levert hij al snel een stuk of honderd digitale foto’s af. Schitterend! Pure nostalgie! We maken een selectie en besluiten om aan de hand daarvan foto’s van de huidige situatie te maken om te laten zien hoe Epe in de loop der tijden is veranderd, of op sommige plekken juist niet of nauwelijks. Het resultaat is verrassend. We doen er ook een aantal eigen prachtige natuurfoto’s bij die even buiten het dorp zijn genomen.

gert

Gert van den Esschert

Als we bij Gert en Anita Hennekes van ‘Schoenmakerij & Sleutelservice Gert Hennekes’ aan het Sint Martinusplein zijn, nemen we nog een inhoudelijke beslissing voor de verdere uitwerking van het plan. Gert en Anita zijn meteen hartstikke enthousiast over het boek, maar hebben ook een leuk idee: ,,We hebben niet echt een favoriet recept. Mag het ook iets anders zijn? We hebben allebei een bijzondere auto en vooral Gert is daar helemaal gek van. We vinden het wel leuk om onze klanten en andere mensen eens te laten zien waar we in onze vrije tijd mee bezig zijn. Dat vinden ze vast ook leuk. Kunnen we niet met die auto’s op de foto in plaats van met een favoriet recept?’’, vraagt Anita. Leuk idee! We laten het vaste stramien van een favoriet recept los en ondernemers mogen zelf kiezen: recept, hobby of iets anders dat met je privéleven te maken heeft. De meesten kiezen uiteindelijk toch voor een recept, maar er zitten erg leuke uitzonderingen bij. Zoals Nederlands kampioen bloemsierkunst Sjacco Gerritsen van Fleur Inn, die voorstelt een recept en bereidingswijze voor een schitterend bloemstuk te geven dat iedereen zelf kan maken.

Dan zitten we nog met één probleem. We krijgen onherroepelijk een flink aantal recepten uit te werken. Eén van ons kan aardig kokkerellen en heeft ook een kok in z’n vriendenkring, maar dat blijft een enorm karwei. Want het moet een origineel recept zijn en mooi opgemaakt op een bord worden gepresenteerd. Maar via Richard en Joyce Barnhoorn van De Kaasspecialist in de Veluwepoort is de redding nabij. Ze geven als favoriet recept iets op waar we nog nooit van gehoord hebben. Geen punt, want ze láten het maken. Door niemand minder dan hun ‘huiskok’ Jan van de Vlekkert. Topkok. Oud-docent voor de koksopleiding in Apeldoorn. Hij leidde zelfs meesterkoks op. Oud-kok van De Leest in Vaassen en ’t Soerel in Epe. En zes maanden van een driesterrenrestaurant in München, waar hij wilde leren. Inspirator van Smakelijk Epe. Als hij het favoriete recept van Richard en Joyce presenteert en laat proeven, levert hij ook de slagroom op de taart van het boek: hij biedt aan om nog meer recepten voor het boek te maken. Súper! Wat een eer! We kunnen wel een gat in de lucht springen. Ook als we later zien wat hij maakt en presenteert. Pure kunst. En lekker!!! Alleen zijn bijdragen maken het kopen van het boek al de kosten waard. Zodra een geïnterviewde iets roept over zijn favoriete lekkernij, gaat Jan daarmee aan de slag. Voor de ondernemers die een uitgewerkt recept op papier hebben gezet, gaan we zelf aan het werk, maar gelukkig blijft dat aantal zeer beperkt. En we hebben nog een meevaller op dit gebied. De eerste die we interviewen, is Michiel Buis van het Centrum voor Mondzorg aan de Korte Veenteweg. Dat doen we bij hem thuis, onder het genot van een copieus diner dat door zijn vrouw Lilian is gemaakt. Ze tekent voor ons eerste recept. Daarover later veel meer.

the making of Goed goan (2)

Jan van de Vlekkert

In de laatste weken van de vakantie gaan we op pad om afspraken te maken voor september/oktober. We hebben een prachtige lijst:

Erwin van Andel (Van Andel C1000)
Richard en Joyce Barnhoorn (De Kaasspecialist Veluwepoort)
Michiel Buis (Centrum voor Mondzorg)
Kedo Buitenkamp (Woning- en bedrijfsmakelaardij Buitenkamp)
Marcel Commandeur (Bakkerij Marcel Commandeur)
Peter Dalhuisen (Dalhuisen, energie(k) in beweging)
Nico en Klarie Fernhout (Het Brocante Handelshuis)
Sjacco Gerrits (Fleur Inn)
Gert en Anita Hennekes (Schoenmakerij & Sleutelservice Gert Hennekes)
Henk en Cynthia Huiskamp (Eet en Drink Café De Slimmerick en Gelateria Vicini)
Christien en Marieke Hullegie (Hullegie Sisters in Lingerie)
Marco Jurriëns (Slagerij Horst)
Huyb Klooster (Oogcontact)
Jan en Heidi Nijman (Bruna)
Willem van Putten (Countrystore)
Henk en Dirkje van Schoonhoven (Grando Keukens & Bad)
Kees van Uden (De Malerij/Silogie)
Anton Waaijenberg (Waaijenberg Schoenmode)

En daarnaast dus Dries Dekker, Jaap Kanis, Gerrit van Vemde en Marleen Westerink.

Het wordt een onvergetelijke tournee. Meer daarover in de volgende afleveringen van de serie The making of 'Goed goan’.


Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.