Gedichten van Henk Posthouwer

De witte sierlijkheid van de berk

Voor velen is de berk helaas alleen een rommelmaker: de boom verspreidt ongelooflijk veel kleine schubben en bovendien produceert hij in het voorjaar grote hoeveelheden stuifmeel. Er is veel wetenswaardigs over de berk te vinden. Voor de oude Germanen was het de boom van de wijsheid. 

Lees meer...

Dag koeien, een haiku

Koeien hebben zijn zacht, gemoedelijk, kalm, warm, sociaal en ook heel nieuwsgierig. Deze eigenschappen hebben mensen ook wel en daarom voelen we ons zo aangetrokken door deze weidebewoners, die je daar helaas zelden ziet.

Lees meer...

Een gesprek met een gezicht

Het gezicht van de IJssel is een beeld van Monica Ligteringen. Ik liet mij voor mijn gedicht door dit werk van Monica, haar zelfportret, inspireren. Haar naam heeft twee betekenissen, zich herinneren en alleen. Die betekenissen zijn in het gedicht verwerkt: Kom nog eens terug, we gaan dan samen herinneringen ophalen, gaan we nog eens filosoferen over de schoonheid van de IJssel. Ik ben alleen en heb tijd genoeg, net als de rivier.......

Lees meer...

Een nieuwe schepping

Jaren geleden was ik, met mijn broer, met vakantie op IJsland. Niet een land waar je in de zon kunt gaan liggen; als het daar 16  graden is, vinden de IJslanders dat al een reden om in hun T-shirt te gaan lopen. Het weer is zeer wisselvallig; op een dag kun je alle weertypes verwachten: stortbuien, motregen, mist en dan weer een stralende zon. Het grote voordeel is, dat de buien nooit lang duren. Het landschap is  door de opvallende kleuren onvergetelijk mooi.

Lees meer...

De Veluwe

Een 'wilt en bijster lant', zo beschreef men vroeger onze woonomgeving. Het was een toevluchtsoort voor allerlei geboefte, dat zich in de uitgestrekte oerbossen bijna onvindbaar wist. Reizigers deden er verstandig aan in groepen te reizen, om zo weerstand te kunnen bieden aan struikrovers. Het duurde ook lang voor de Veluwe gekerstend werd. Soms lijken de oude Germaanse goden nog door de lucht te rijden, hangt er nog iets van dat oude heidendom. Dwaal maar eens rond in de uitgestrekte bossen bij Staverden en het Solsche Gat bij Ermelo......

Lees meer...

Hij verdient een lintje

Enkele jaren geleden ontmoetten Ineke en ik tijdens een vakantieweek in De Blije Werelt in Lunteren een onvergetelijk man, laten we hem mijnheer De Jong noemen. Door een medische fout was deze voormalige sterke boer gekluisterd aan een rolstoel en levenslang afhankelijk van de zorg van anderen. Hij begon met vallen en opstaan een nieuw leven: zijn verdriet en wrok maakten plaats voor een vertederende humor. Zo'n man krijgt waarschijnlijk nooit een koninklijke onderscheiding, maar dat hoeft ook niet: hij heeft zich al onderscheiden.....

Lees meer...

Een weids landschap

Ze bestaan nog wel, ook in de gemeente Epe: golvende graanvelden. Als de wind erover gaat, deinen de halmen als een groene zee. Veldbloemen als korenbloemen, margrieten, klaprozen en de blauwpaarse vogelwikke zijn zeldzaam geworden. We willen liever geen ‘onkruid’, hoe mooi dat ook is.

Lees meer...

Een Mondriaans landschap

Nederland is eigenlijk een groot mooi park. Het landschap is door de mens gemaakt. Er is geen oerbos meer en de meeste landbouwgebieden zijn verkaveld, dus strak en eentonig. Toch heeft dit Mondriaans vervlakte landschap onder prachtige wolkenluchten zijn bekoring, zeker als een spelend kind het ritme van de lijnen verstoort. En de natuur kan het gelukkig niet laten om de bermen en slootkanten op te fleuren.

Lees meer...

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.