Van de molen naar de waterval

familiefoto 2De nostalgie vierde in vorige inzendingen hoogtij, eerst het verhaal van mijn vader en de molen en de week daarop dat van mijn moeder bij de ruisende waterval. Ik heb me altijd afgevraagd hoe die twee elkaar hebben leren kennen. Zelfs mijn oudste zus, ze is bijna 96 en ongelooflijk helder en sportief, weet dat niet. Ze woonden niet in elkaars buurt, ze zullen elkaar, beiden orthodox hervormd, in elk geval niet ontmoet hebben in een café.

Misschien was vader wel een tijdje bakkersknecht en kwam hij niet alleen broodventen aan de Beekweg, maar had hij, vast niet als enige, een oogje op de knappe oudste boerendochter. Je hoort zo vaak: ‘Ik had mijn ouders nog van alles willen vragen en nu is het te laat’. Schrale troost: als je je ouders nog hebt zijn zulke vragen over vroeger niet belangrijk, dat worden ze in de loop van de jaren en omdat je nooit antwoord zult krijgen, blijven ze in je kop doorzeuren!
Ze trouwden op 11 augustus 1922, een rustige en koele zomerdag. Het huwelijk zou 67 jaar duren. Ze kregen 8 kinderen en 16 kleinkinderen. Eén opa was boer en hij zal tijdens het nemen van de foto misschien wel gedacht hebben aan zijn vee en de stand van de zomergewassen. De andere opa is buiten beeld, want hij wilde niet poseren, de enige foto van hem stond op zijn ausweis, en de oudste broer van de bruidegom had zakelijke bezigheden.
Er wordt nauwelijks gelachen, want je moet lang naar de fotograaf kijken en dat is een serieuze bezigheid. Hoe de dag verder is verlopen weet ik uiteraard niet, maar ik weet wel zeker dat men na het nemen van de foto een ingetogen boerenfeestje heeft gevierd met als enige muziek het ruisen van de waterval en het kabbelen van de beek. Niemand van het gezelschap is nog in leven. Tijdens de oktoberrazzia in oktober 1944 in Putten is een oom, de liggende man achter de kinderen, opgepakt. Hij kwam in het voorjaar van 1945 weer thuis, maar stierf kort daarna aan tbc.
Familieplaatjes om te koesteren, niets meer vragen, gewoon je fantasie laten werken.

 

een koele dag in het groen

putten,11 augustus 1922

een ingetogen plaatje van toen
alles is stil rustig overzichtelijk
de telefoon is er voor weinigen
wereldnieuws is al weken oud

heel ver van dit gezelschap
met de verstolen glimlach
in ‘t gras tegen de bosrand
is de wereld in beweging

hier zit men ingetogen bijeen
zwartwit in kleding en gedachten
ter ere van het pasgehuwde paar
na ‘n lange preek in de dorpskerk

in ‘n wereld van onderdrukte emoties
zal hun liefde langzaam groeien
zal er voor ieder ‘n warm welkom zijn
in zevenenzestig lange jaren lief en leed

het jonge paar treedt uit de foto
belangrijke en eenvoudige ouders
komen me nog steeds tegemoet
‘n meer dan dierbare herinnering

 

 familiefoto 1

familiefoto 2

hooien

toen

waterval

school

 

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Terzijde

samen

Houd vol, we moeten met z'n allen door deze crisis. Houd rekening met elkaar en wees extra lief voor iedereen die dat nodig heeft.

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.