4 augustus, een broeierige dag

anneElk jaar herdenken we onze oorlogsslachtoffers op 4 mei gedurende de 2 minuten stilte. In augustus zijn we hiervoor niet meer in de stemming. Toch bracht het Algemeen Dagblad afgelopen zaterdag een pakkend artikel over de arrestatie op 4 augustus 1944 van de bewoners van het Achterhuis, de families Frank en Van Pels en de heer Fritz Pfeffer. Er werden ook 2 helpers gearresteerd. Het was die vrijdag een broeierige dag in de warme zomer van het 4de oorlogsjaar. Wat zal het bedompt zijn geweest in het Achterhuis met zijn 8 bewoners die zich de hele dag stil moesten houden op een afgesloten bovenverdieping en wat zal de doodsschrik hebben toegeslagen toen hun schuilplaats werd geopend.

 

Ik moet vooral aan Anne denken, het 15-jarige tienermeisje dat ondanks alle ellende positief bleef denken en hopen op een betere wereld. Ze zal de krijsende meeuwen hebben gehoord, de lentekaarsjes in de kastanjeboom voor het raam hebben gezien en het monotone gebrom van de geallieerde bommenwerpers op weg naar Hitlers Derde Rijk moet haar de hoop hebben gegeven op eens de bevrijding, maar tegelijk gingen haar gedachten naar de Duitse kinderen, eveneens oorlogsslachtoffer. Van de 8 onderduikers overleefde alleen vader Frank de oorlog, de twee helpers overleefden eveneens. Annes dagboek werd uitgegeven en is inmiddels 30 miljoen keer gedrukt in 70 talen, een van de meest gelezen boeken ter wereld.

 

anne

 

meeuwen krijsen hongerend
in de vrijheid van de blauwe lucht
naar gerechtigheid en verre vrede
de grote kastanje draagt kaarsen
in het bezette en grauwe amsterdam

na de schrille dagelijkse kreten
komen de zilveren nachtvogels weer
dreunend de zekere dood aankondigen
van kinderen die net als ik verlangen
naar vrede en een betere wereld

 

Anne was wellicht een gevierd schrijver geworden, haar dagboek toont ons een humoristisch, wijs en vroegrijp talent. Ze zat ooit op de Montessorischool in de Rivierenbuurt in Amsterdam.
Tegenwoordig is dit de Anne Frankschool. Op de muur aan de Niersstraat is een fragment uit haar dagboek geschilderd en in de school is het lokaal waarin ze ooit met haar klas op de foto is gezet in de oorspronkelijk staat gehouden. Een gedenksteen bij de hoofdingang vermeldt 81 namen, namen van 81 vermoorde Joodse kinderen. Van de 17.000 Joodse buurtgenoten uit de Rivierenbuurt overleefden 13.000 mensen de hel van de oorlog niet. Gezien het aanzwellen van fascistisch en racistisch gebral waar dan ook, is het goed om altijd waakzaam te blijven. Wellicht kunnen de ruim 1,2 miljoen bezoekers aan het Achterhuis aan de Prinsengracht een tegengeluid vormen, waar dan ook…..

anne (1)

anne (2)

anne (3) 

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Henk Posthouwer

    Dag Daniël,

    Dank voor je zinnige en tot nadenken stemmende reactie.

  • Daniël Verveer

    Ik heb vroeger wel eens gedacht : als er nu geen 2e wereldoorlog zou zijn geweest, de nazi's niet aan de mocht zouden zijn gekomen. Zou dan de opwarming van de aarde sneller zijn gegaan [meer mensen, meer energie verbruik]. Of zouden de [ vaak hoog opgeleide ] vermoorde Joden, professoren, juist nieuwe uitvindingen hebben gedaan die we nu nog niet hebben. Kernfusie misschien ? Zou Israël er zijn geweest , de voortdurende oorlogen van de VS in het oosten tegen 'terreur'. In ieder geval zou Rotterdam er nog bij hebben gestaan in volle glorie. Zou de atoombom ooit zijn gebruikt ? Mogelijk zou er een andere oorlog zijn geweest, wie weet. Maar het lijkt er op dat er weinig is geleerd ; we lijken weer op een [aantal?] grote oorlogen af te gaan. Maar dat is ook al eerder geweest, en het ging steeds nét goed. Maar hoe lang nog.
    De nuchtere kijk van kinderen is soms goed, al is het maar om ons te herinneren dat een bloem vaak mooier is dan wat er op TV is.

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.