Johannes Vermeer van Delft schilderde het melkmeisje. De rijkdom van ons dagelijks voedsel en van stilte en eenvoud. Wat gaat er om in het hoofd van het meisje, denkt zij aan het kind dat straks om eten komt vragen, of gedenkt ze een gestorven liefde? Je kunt uren doorbrengen bij zo’n schilderij, genieten van de kleuren en de rust. En je fantasie de vrije loop laten....
melkmeisje
zo levend verstild
tegen de lege muur
tedere gebaren
koesteren zorgend
zacht licht omstraalt
‘n alledaagse madonna
bezig met ‘t leven
het daaglijks brood
je voorname eenvoud
maakt je onvergetelijk
straks komt het kind
met vragende blik
je zult het voeden
liefdevol omhelzen
met zachte handen
die altijd zullen zorgen
in deze intieme rust
van eenvoud en goedheid

(foto: Rijksmuseum, Amsterdam)
Reacties (1)
-
Pek van Andel
Doordat haar mouw is opgestroopt, is haar niet door de zon gebruinde (ongepigmenteerde) deel van haar huid van linker onderarm te zien...
Zou ze melkster zijn? Een melkmeisje? Zou Vermeer de opgestroopte mouw met opzet gebruikt hebben om dit vermoeden te voeden?
Laat je reactie achter
Reageer als gast