Vroeger

IMG 8638 Customwas de straat ons speelterrein
reden er meer fietsen dan auto’s

toen waren de zomeravonden veel langer
en nestelden de huiszwaluwen onder ons dak

rijpte de rogge tot aan de rand van het dorp
onder de stralende zomerhemel de schoven

vliegerden wij eindeloos onder de wijde hemel
tot de zon statig onderging achter de verre einder

kochten we het allereerste zakje smith’s chips
en choco-ijsjes bij c. jamin voor vijftien cents

speelden we verstoppertje, vergaapten ons voor die etalage
met märklin stoomtreintjes in een ver bergenlandschap

vol tunnels, ravijnen en besuikerde alpentoppen
waanden we ons in die nooit te bereiken landen

zaten we elke zondag braaf twee lange uren in de kerk
zogen zo zuinig op king pepermunt en telden alle raampjes

waar zijn de geuren van vers brood
de reuk van het smidsvuur, de paarden

alles is verdwenen in de tijd
veilig opgeborgen in ons geheugen

ons geheugen dat ons vaak in de steek laat
dat het verleden almaar mooier kleurt en invult

eens zal dit heden een schitterende herinnering zijn

Onze dorpen in de goeie ouwe tijd

Iedereen kent het liedje Het Dorp gezongen door Wim Sonneveld. De oorsprong ligt in Frankrijk. Het is nostalalgie van een ongekend hoog gehalte. De schrijver van de Nederlandse tekst is Friso Wiegersma, hij was een van de zonen van de legendarische dorpsarts Van Taeke in de roman van Antoon Coolen Dorp aan de Rivier. Mijn geboortedorp is Putten.

Weet je nog van toen? Onze rustige dorpen, weinig verkeer, files op de rijksweg met Pasen en Hemelvaartsdag, vliegers in elkaar knutselen met dunne latjes en knisperend vliegerpapier en dan eindeloos vliegeren op de pas gemaaide roggeakkers tussen de schoven.

Als je naar school ging kon je bij de bakker wat mislukte koekjes bietsen en de smid zorgde altijd wel voor vuurwerk als hij een hoefijzer smeedde en een onrustig paard besloeg. In de donkere november- en decemberdagen kon je uren doorbrengen voor de etalage van de speelgoedwinkel. Elektrische treintjes! Je had Märklin en Fleischmann. En als je van knutselen hield was er Meccano.

's Zomers naar het zwembad, een beetje flirten met de meisjes en een blauwtje lopen. Ik herinner me de eerste chips, met een apart blauw zakje met zout en bij Jamin kocht je ijsjes van 10 cent en als je eens flink wilde uitpakken, betaalde je 15 cent voor een ijsje met chocola. De avonden waren langer, de zomers altijd warm, in de winter kon je altijd schaatsen en er was altijd sneeuw.

O ja, over nostalgie gesproken: vorige week vond de officiële opening plaats van de expositie Heden en Verleden van Bert Hanekamp en Gert van den Esschert. Onze Jan Stenvert heeft er al een boeiend artikel over geschreven, maar ik wil niet achterblijven en benadrukken dat het hier om een heel boeiende en mooi uitgevoerde tentoonstelling gaat.

Die oude foto’s brengen je terug naar een tijd waarin alles rustig was, alles beter, maar ik zou dit wel eens willen weten: stel dat je met een tijdmachine terug kon naar vroeger, hoe lang zou je het daar uithouden? Dat is natuurlijk allemaal geleuter, je moet gewoon heerlijk blijven dromen over dingen die niet kunnen en dus voor altijd onbereikbaar zullen blijven.

Over 50 jaar is onze tijd de goeie ouwe tijd en onze kleinkinderen zullen diezelfde onmogelijke verlangens koesteren. Misschien is er dan wel een tijdmachine uitgevonden maar dat zou toch wel heel jammer zijn...

 

IMG 8634 Custom

IMG 8635 Custom

IMG 8636 Custom

IMG 8637 Custom

IMG 8638 Custom

IMG 8640 Custom

IMG 8641 Custom

IMG 8642 Custom

IMG 8643 Custom

IMG 8644 Custom

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.