Huppelen van ziele(n)vreugd

elspeet 1Huppelen doen volwassenen volgens mij nooit. Ik weet niet eens of ik dat nog wel kan, maar onze kleindochters deden het wel, zo heel spontaan tijdens een wandelingetje. Ik geloof dat ze daar voor hun tiende mee gestopt zijn en de kleinzoons deden hier helemaal niet aan mee.

Als kind zong ik dapper in de Grote Kerk van Putten op hele lange noten psalm 68 vers 2: ‘Maar ’t vrome volk in U verheugd zal huppelen van zielevreugd.’ Ik heb als kind nooit begrepen hoe dat kon: al die mensen in klederdracht huppelend de kerk uit op de maat van een uiterst traag gezongen lied.

Op de Veluwe zijn veel kerken waar de diensten nog net zo verlopen als in mijn jeugd. In Elspeet of waar dan ook wordt nog steeds gezongen over huppelen van zielevreugd, in de oude vertaling. Afgelopen zondag fietste ik net voor kerktijd door Elspeet en Uddel. Ik kwam veel mensen tegen, die lopend en passend gekleed ter kerke gingen. Niks huppelen, het kan ook niet in die zwarte kleding en de kinderen dan? Die voegen zich naar hun ouders, de garantie voor het voortbestaan van de orthodoxie die hoort bij onze mooie Veluwe.

 

elspeet

 

‘maar ’t vrome volk
in u verheugd
zal huppelen van zielevreugd’

stampend zingt de zwetende
in het zwart gehesen gemeente

in dreunend en slepend walstempo
blijde en hemelse verzen

lange noten hangen onder de gewelven
ontsnappen door een openstaand bovenraam

in blij zonlicht en onder witblauwe luchten
zingen lijsters hun hoogste lied

straks stroomt het zwart naar buiten
strompelend van zielevreugd

 

 elspeet 1

elspeet 2

 

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento