Wat doe je als je als gemeente een maatregel wilt treffen waarvoor je een inspraakprocedure moet houden en veel verzet verwacht? Dan plan je die inspraaktermijn middenin de zomervakantie. Dan houd je je aan de democratische regels en heb je een goede kans dat de protesten minder massaal zullen zijn dan in de rest van het jaar.

Ik kan me helaas niet aan de indruk onttrekken dat die gedachte een rol heeft gespeeld toen het gemeentebestuur van Epe een inspraaktermijn voor het tracé van het ‘zwijnenkerend raster’ moest vaststellen. Elf jaar geleden was het verzet zo massaal, dat de gemeente het plan liet varen om een hek rond Epe-Noord te zetten en de invalswegen daar te voorzien van wildroosters. Ze kon dus op haar vingers natellen dat een tweede poging ook niet zonder slag of stoot zou verlopen. Maar dit keer moet het per se wel lukken. Want de gemeente heeft moeten praten als Brugman om geld van de provincie voor het project los te peuteren. Teruggaan naar Arnhem om te vertellen dat de gemeente de subsidie toch niet nodig heeft omdat er te veel verzet tegen de aanleg van een hek en wildroosters is, zou wel heel pijnlijk zijn en als ernstig gezichtsverlies ervaren worden. Een volgende subsidieaanvraag uit Epe zal bij de provincie dan wel met de nodige scepsis ontvangen worden. Dus is het voor de gemeente een prestigekwestie geworden om het hek en de wildroosters te plaatsen.

Wat een inspraakprocedure in de zomervakantie (van 3 juli tot 14 augustus) in de praktijk betekent, heb ik zelf ook ervaren. Bijna drie weken geleden heb ik de gemeente wat vragen gesteld over de maatregelen waarmee ze wilde zwijnen buiten de bebouwde kom wil houden. Daar wil ik graag antwoord op alvorens ik al dan niet besluit een zienswijze in te dienen. Een deel ervan is echter nog steeds niet beantwoord. De Vereniging Behoud Kwaliteit Buitengebied, die fel tegenstander is van het hekwerk, bleek ook vragen te hebben gesteld en twee daarvan kwamen overeen met twee vragen van mij. De gemeente vond het niet netjes mij eerst te beantwoorden en daarna pas de vereniging. We zouden dus tegelijkertijd een reactie krijgen. De antwoorden waren in concept klaar, maar moesten nog wel gefiatteerd worden. Maar de verantwoordelijke portefeuillehouder, burgemeester Hans van der Hoeve, was op vakantie. Dus zijn de vragen tot op heden nog steeds niet beantwoord. Nu ga ik in de zomer niet op vakantie, maar voor he zelfde geld zou ik ook drie of vier weken van de inspraakperiode niet thuis geweest zijn. En de tijd begint te dringen, want inspraakreacties moeten vóór 14 augustus binnen zijn. Komt dat de gemeente even goed uit!

Om welke vragen het ging?
In de ene refereerde ik aan het voornemen van de wildbeheerseenheid (de ‘jagersclub’) om met een actievere jacht te voorkomen dat er te veel wilde zwijnen in en vooral uit de bossen komen. ,,Is dat geen aanleiding om het besluit om een raster te plaatsen te heroverwegen en zo niet, geeft de gemeente daarmee niet te kennen geen vertrouwen te hebben in de kwaliteiten van deze organisatie en haar leden?’’

De andere vraag heb ik gesteld naar aanleiding van de constatering dat het besluit om een wildraster aan te leggen, is genomen in het najaar van 2012. Maar sindsdien is de situatie totaal gewijzigd. Er zijn nog maar weinig wilde varkens in de bossen rond Epe en al helemaal niet binnen de bebouwde kom. De varkens die nu in onze bossen leven, zijn schuw omdat zij geen mensen zijn gewend en nooit in de buurt van de bebouwde kom zijn geweest. De VVD stelde vorig najaar kritische vragen over het voornemen om een wildraster te plaatsen en als je met de kennis van nu de beantwoording van toen door het college leest, zijn die beweringen, die voor een deel waren gebaseerd op informatie uit 2011 toen inderdaad een koppel wilde varkens binnen de bebouwde kom leefde, volledig achterhaald door de huidige feiten.

Bovendien: met goed wildbeheer zullen situaties zoals die zich in 2011 hebben voorgedaan, niet meer herhaald worden, verwacht ook de wildbeheerseenheid, die eveneens tegen een wildraster is. Een nieuwe koude, lange winter zal hetzelfde effect hebben.

Dus dringt de vraag zich op:
,,Is het in het licht van het bovenstaande en op grond van de ontwikkelingen van afgelopen anderhalf jaar niet correcter om de discussie over het al dan niet plaatsen van een wildraster nog eens over te doen, in plaats van op basis van een verouderde, niet meer reële situatie een raster te plaatsen waar kennelijk veel weerstand tegen bestaat?’’

 

Ik heb wel antwoord gekregen op een aantal andere vragen, maar daar werd ik ook al niet vrolijk van.
Een paar van de argumenten die blijkens diverse publicaties door de gemeente zijn aangevoerd om een hek met wildroosters te plaatsen, komen op mij over als pure kolder. Stemmingmakerij die gebaseerd is op veronderstellingen in plaats van feiten. Dus wil ik daar wel eens wat meer over weten.

Bij voorbeeld over de bewering dat honden zijn aangevallen door wilde zwijnen. Ik ken honden die aangevallen zijn, maar op het moment waarop die aanval plaatsvond, renden ze los op plaatsen waar dat niet mocht en zaten ze zelf eerst achter wilde zwijnen of hun jongen aan. De ‘aanval’ van de wilde zwijnen was dus uit zelfverdediging, terwijl de bazen van de honden in overtreding waren omdat hun hond ter plekke aangelijnd had moeten lopen.

Ik heb ook her en der gelezen dat de zwijnen in de bebouwde kom een gevaar zouden zijn geweest voor de verkeersveiligheid. Dat argument gebruikte de gemeente twee jaar geleden ook toen ze een vergunning vroeg om wilde zwijnen binnen de bebouwde kom te laten afschieten. Maar ik heb al eerder betoogd dat er bij mijn weten niet één verkeersongeluk met een wild varkens heeft plaatsgevonden binnen het gebied dat straks omrasterd wordt. En: auto’s binnen de bebouwde kom zijn ook een gevaar voor de verkeersveiligheid, maar die ga je toch ook niet verbieden?

Met een derde argument heb ik ook moeite: mensen zouden doodsbang zijn voor wilde varkens. De burgemeester zou ‘huilende moeders’ hebben gesproken die vreesden dat wilde varkens hun kroost wat zouden aandoen en mensen zouden hem verteld hebben soms hun auto niet uit te durven omdat er zwijnen in de buurt waren en ze bang waren aangevallen te worden.

Een paar van die beweringen zou de gemeente toch hard moeten kunnen maken met cijfers die ten grondslag moeten hebben gelegen aan de beslissing om een hek rond een deel van Epe te plaatsen. Want zo’n rigoureus en kostbaar besluit neem je niet op basis van veronderstellingen en gevoelens, lijkt me, maar op basis van harde cijfers.  

Dus zo maar wat vragen die mij me opkwamen en die ik aan de gemeente heb gesteld: ,,Zijn de gemeente gevallen bekend waarin honden zonder enige aanleiding zijn aangevallen en vonden die aanvallen plaats binnen het gebied dat straks wordt omrasterd? Hoeveel honden zijn afgelopen twee jaar door wilde zwijnen aangevallen binnen het gebied dat straks wordt omsloten door het raster? Hebben afgelopen twee jaar ongelukken met wilde zwijnen plaatsgevonden binnen het gebied dat straks wordt omsloten door het raster en zo ja, hoeveel? Zijn mensen in de gemeente Epe daadwerkelijk aangevallen door wilde zwijnen? Zo ja, hoeveel en hoe is dat afgelopen? Zo niet, zijn de gemeente concrete gevallen in ons land bekend van aanvallen door wilde zwijnen op mensen?’’

Maar de gemeente blijkt helemaal niet over cijfers of informatie over concrete gevallen te beschikken, wordt duidelijk uit de beantwoording.
Lees maar mee:
,,Je kunt niet stellen dat er alleen een raster nodig is bijvoorbeeld alleen omdat zwijnen honden hebben aangevallen. Het gaat om de veiligheid in bredere zin. Dit jaar valt de overlast mee, maar hoe de situatie bijvoorbeeld 2 jaar geleden was, is bekend. Toen kwamen de zwijnen binnen de bebouwde kom tot in het centrum. Er is wat betreft verkeer en andere aspecten rondom veiligheid een verschil in waar je wilde zwijnen verwacht tegen te komen (in het bos, buitengebied) en waar niet (centrum van het dorp, binnen de bebouwde kom). Destijds kwamen er veel klachten en meldingen binnen bij de gemeente van inwoners van overlast door wilde zwijnen. Die meldingen en klachten waren verschillend van aard: omgespitte tuinen, gevoelens van onveiligheid, verkeersveiligheid etc. Er zijn geen daadwerkelijke aanvallen van wilde zwijnen op mensen geweest. Aantallen van aanrijdingen van wild worden niet door de gemeente bijgehouden.’’

,,Er is gezocht naar een structurele oplossing voor de zwijnenoverlast in de bebouwde kom van Epe. Diverse alternatieven zijn in overleg met de provincie Gelderland besproken. Beide partijen zijn tot de conclusie gekomen dat de aanleg van een zwijnenkerend raster ten noordwesten van Epe de enige afdoende oplossing is. Hiervoor zijn diverse argumenten aan te voeren, maar de belangrijkste is dat alleen een raster de overlast structureel oplost. Andere alternatieven, zoals afschot, leiden niet tot het gewenste resultaat, namelijk de openbare veiligheid in de dorpskom van Epe te garanderen. Het college heeft daarom besloten om een zwijnenkerend raster aan te leggen ten noordwesten van de dorpskom van Epe.’’

In een mondelinge toelichting beaamt de woordvoerder van de gemeente dat er helemaal geen aanrijdingen met wild en aanvallen van wilde zwijnen op honden hebben plaatsgevonden binnen het te omrasteren gebied. Maar daarover meer in een volgend artikel. 

- Wordt vervolgd -