De gemeente Epe is op een voor haar wel heel ongelukkig moment bezig haar plannen voor een wildkerend raster rond een groot deel van Epe door te drukken. Er zijn namelijk vele jaren niet zo weinig wilde varkens in de bossen rond Epe geweest als nu en in de bebouwde kom zijn ze al helemaal een zeldzaamheid geworden.

De gemeente wil het vier ton kostende netwerk met wildroosters aanleggen omdat er twee jaar geleden een ‘zwijnenplaag’ in het dorp was. De dieren woelden grasmatten van particulieren en in openbare plantsoenen en groenstroken om, vraten bloembollen uit de tuinen en waagden zich zelfs op klaarlichte dag in het centrum.

Volgens de gemeente was de aanwezigheid van wilde varkens een gevaar voor de verkeersveiligheid en waren burgers bang dat zij of hun kinderen aangevallen zouden worden door zwijnen. Dat was reden om de strijd aan te binden met de bosvarkens. Epe kreeg bij wijze van uitzondering zelfs een vergunning om die beesten binnen de bebouwde kom af te schieten.

Er is in tientallen jaren echter nooit een mens aangevallen door een wild zwijn. Voor zo ver bekend hebben binnen de bebouwde kom ook geen aanrijdingen plaatsgevonden met wilde zwijnen. Aantoonbaar is dus alleen wroetschade. Je kunt je afvragen of je dat niet gewoon moet accepteren omdat je nu eenmaal in een gebied woont waar gelukkig ook grofwild woont (we vinden het toch allemaal prachtig om een wild zwijn, een edelhert of ree te zien?), in plaats van grof te investeren in maatregelen om dat wild ver van je huis te houden.

Niettemin besloot de gemeente een zwijnenkerend raster te realiseren dat de wilde varkens buiten de bebouwde kom moet houden. De overlast die de hekwerken en wildroosters veroorzaken, moeten de burgers maar voor lief nemen.

Maar de grond onder de voeten van de gemeente en daarmee het belangrijkste argument om vier ton te investeren, is door natuurlijke oorzaak weggevaagd. Er was in de lange winter en het lange koude voorjaar na een slecht ‘mastjaar’ lang niet genoeg voedsel in de bossen te vinden. Het gros van de wilde varkens in de regio rond Epe is daardoor omgekomen van de honger. Jagers hebben vele tientallen vorig najaar geboren biggen zelfs uit hun lijden moeten verlossen. Het is heel lang geleden dat er zo weinig zwijnen in de regio rond Epe waren. Dat zullen tellingen inmiddels ook wel uitgewezen hebben. In de bebouwde kom zijn dit jaar in ieder geval vrijwel geen (sporen van) wilde varkens meer gesignaleerd.

Iedereen kan met eigen ogen constateren dat er maar heel weinig groenstroken in een ruime straal rond Epe omgewroet zijn. Stroken en bermen die anders al in mei en juni totaal omgewoeld waren, liggen er nu nog ongeschonden bij. Kwam je twee jaar geleden in het bosgebied tussen ruwweg de bebouwde kom en de Zuidweg op een avondwandeling op diverse plekken varkens tegen, nu is het een zeldzaamheid als je ze ziet.

Inmiddels hebben de varkens wel weer jongen gekregen, waardoor de populatie weer is toegenomen. Maar er zullen nog heel wat geboortegolven moeten plaatsvinden voordat de aantallen weer worden gehaald die er twee jaar geleden waren. En als de jagers hun werk goed doen, zal er de komende jaren geen sprake zijn van een ‘plaag’, laat staan van overlast binnen de bebouwde kom.

De gemeente zal ongetwijfeld argumenteren dat zich over een aantal jaren best wel weer een ‘zwijnenplaag’ kan voordoen omdat er misschien wel weer een periode komt waarin er te veel wilde zwijnen in de bossen rond Epe huizen en daar ook brutale, hongerige exemplaren bij zitten die zich in de woonomgeving van hun natuurlijke vijand wagen. Maar voor hetzelfde geld krijgen we voordat het zo ver is, weer een slecht mastjaar en een lange winter en koud voorjaar, waardoor het dreigende ‘probleem’ opnieuw langs natuurlijke weg wordt opgelost.

In een economisch barre tijd als deze is zo’n op wankele argumenten gebaseerde investering van vier ton daarom nauwelijks te verantwoorden.

 

• Zie ook dit verhaal over de bezwaren van de Vereniging Behoud Kwaliteit Epe tegen het zwijnenkerend raster.