Epe van toen: Zet maar een raster om de tuin

Pas in de jaren 70 doen zich weer problemen voor. Er lopen al lang niet meer alleen binnen omrasterde gebieden wilde zwijnen en de populatie breidt zich in snel tempo uit. Met alle gevolgen van dien. De geschiedenis herhaalt zich zestig jaar na dato.

In april 1976 maken allerlei dagbladen er gewag van. ‘De Veluwse boeren hebben hun geduld verloren. Als er binnenkort geen afdoende maatregelen worden genomen tegen de zich sterk uitbreidende wilde zwijnenstand, komen ze in actie. Desnoods met giftige stoffen om de zwijnen van hun akkers te houden en zo bespaard te blijven voor meer schade’’, bericht het Nieuwsblad van het Noorden. ‘Volgens een woordvoerder van de Geldersche Maatschappij van Landbouw is de toestand dit jaar alarmerend. Hectaren pas ingezaaid land zijn geheel door de wilde zwijnen omgeploegd’, meldt de Telegraaf. De wilde zwijnen manifesteren zich het sterkst in de omgeving van onder meer Epe en Tongeren. De boeren laten in een telegram aan minister Van der Stee van Landbouw weten een betere afschotregeling en deugdelijke afrastering van de wildgebieden te willen.

In hetzelfde jaar worden wildspeurtochten per bus door het Kroondomein gehouden om herten, reeën en wilde zwijnen te spotten. Dat gebeurt overigens nog steeds. Voor de boeren komt een betere schaderegeling.
Dan is het weer enige tijd stil, tot de media in maart 1983 berichten over een 8 kilometer lang hekwerk met schrikdraad op landgoed Tongeren, waarmee vermoedelijk Gortel bedoeld wordt. Het moet het daar binnen gelegen gebied ‘beveiligen’ tegen wilde zwijnen. ‘De forse schadeclaims van landbouwers in de laatste jaren hebben ons hiertoe genoopt’, meldt gedeputeerde mr. J. Fokkens in de Telegraaf. In de berichten staan ook wat cijfers: de wilde zwijnen veroorzaken jaarlijks voor drie ton schade op de Veluwse landbouwgronden. Er zijn er op dat moment naar schatting 1800 op de Veluwe.

Er doet zich nog een ander probleem voor, want er vindt een toenemend aantal aanrijdingen met wild plaats. In 1981 sneuvelen vijfhonderd herten en wilde zwijnen in het verkeer. De meeste leggen het loodje op de weg Epe-Nunspeet en rond het ASK in ’t Harde, dat grenst aan de Zuidweg in Epe/Heerde. NRC Handelsblad maakt daar in juli 1982 melding van en schrijft ook dat steeds meer wildroosters worden geplaatst. Bovendien stelt het blad vast dat het jachtfonds waaruit de schade aan boeren en automobilisten wordt betaald, bijna is uitgeput.

Maar wat deskundigen ook proberen, het wild zwijn laat zich niet uit het veld slaan. De dieren hebben een geweldige overlevingsdrang en het speelt de mens ook parten dat ze zeer intelligent zijn. Bovendien werpen ze na een goed ‘mastjaar’ waarin veel eten in het bos is te vinden massa’s jongen. NRC Handelsblad gaat in mei 1989 mee als er wildtellingen plaatsvinden. Jachtopziener E.Trachsler uit Epe is ook van de partij en doet een opmerkelijke uitspraak: ‘Een woedende dame verzocht Trachsler de ‘hele kudde zwijnen’ af te schieten die in haar vijver had gelegen en aan haar perzikboom had gezeten – en kreeg te horen dat ze maar een raster om de tuin moest leggen en dat de zwijnen eerder op de Veluwe woonden dan zij.’

De jaren 90 staan wat het wild zwijn betreft vooral in het teken van protesten tegen de jacht. Stichting Kritisch Faunabeheer zet zich hevig af tegen plezierjacht en staat daarbij lijnrecht tegenover leden van het koninklijk huis, jachtopzichters en jagers die zijn aangesloten bij de Vereniging Wildbeheer Veluwe en de Koninklijke Nederlandse Jagers Vereniging. Maar ook dat ebt op den duur weg. Iedereen ziet wel in dat jacht nodig is om doffe ellende en mensonterende toestanden zoals de afgelopen jaren in de Oostvaardersplassen te voorkomen. De situatie rond de wilde zwijnen lijkt zich te stabiliseren. Ze zorgen nog wel voor overlast maar die is te overzien en mensen realiseren zich steeds beter dat het een voorrecht is om wild te kunnen zien. Het toerisme op de Veluwe vaart er wel bij.

Tòt hier in Epe het gesodemieter weer van voren af aan begint als zwijnen in 2011 tuintjes omploegen, vuilcontainers omver gooien, ‘dorpsvarkens’ zich bedreigd voelen door treiterende kinderen en de gemeenteraad onder aanvoering van de burgemeester besluit een hek rond een deel van Epe te zetten. Gelukkig heeft de geschiedenis geleerd dat het wild zwijn zich door niets laat tegenhouden.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.